You are currently browsing the monthly archive for Μάιος, 2007.
Στις 28.6.1988, λίγο πριν την κατάρρευση, για πρώτη φορά ακούγονται αυτά τα λόγια που θέτουν την βάση για τον περιορισμό της κρατικής αυθαιρεσίας στην ΕΣΣΔ. Μέχρι τότε μια πολιτεία, που θεωρητικά νοιαζόταν για τον πολίτη, μπορούσε να συλλαμβάνει και να δικάζει κατά βούληση, χωρίς καμία έννοια κράτους δικαίου.
Και δεν ξεκινώ έτσι για να γράψω μια κριτική για το καθεστώς στις χώρες αυτές (άλλωστε πληροφορίες υπάρχουν αρκετές στο net).Αντίθετα αυτό που σκέφτομαι είναι πως αυτή η απλή φράση θέτει μια ενδιαφέρουσα βάση σκέψης.
Νομίζω ότι η ελευθερία του ανθρώπου δεν πρέπει να περιορίζεται σε αυτά που έχει «αποδειχθεί» ότι είναι ωφέλιμα. Αντίθετα πρέπει να εκτείνεται σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο εύρος πράξεων – και αυτό διότι οι πρωτοποριακές και διαφορετικές ιδέες και πράξεις θα κάνουν την διαφορά. Όχι αυτές που ήδη έχουν εφαρμοστεί και αξιολογηθεί από γραφειοκράτες!
Ο τίτλος αυτός είναι ενός άρθρου που βρήκα στην σελίδα του περιοδικού Time. Οι εικόνα του Ισλάμ που έχουμε στην Ελλάδα είναι αυτή ενός σοβαρού άντρα να περπατάει στο δρόμο καθώς τον ακολουθούν μια ή δυο γυναίκες, καλυμμένες με μαντίλα, περιστοιχισμένες από μερικά παιδάκια και ποτέ χαμογελαστές. Είναι η εικόνα ενός Ισλάμ που μας προκαλεί απέχθεια, συγκαλυμμένη οργή και οίκτο.
Αλλά πόσοι από εμάς γνωρίζουν τα πολλά πρόσωπα του Ισλάμ; Υπάρχουν χώρες όπως η Σενεγάλη στην οποία το Ισλάμ ασκείται με ελευθερία, εμποτισμένο από αφρικάνικης νοοτροπίας φιλελευθερισμό. Και το ίδιο το Ισλάμ δεν είναι ένα, αλλά πολλά. Πολλές διαφορετικές νοοτροπίες, ιδέες και μονοπάτια. Αυτές τις διαφορές είναι σημαντικό να τις γνωρίζουμε για να μπορέσουμε να δούμε με διαφορετικό μάτι τους μετανάστες που ζουν στην χώρα μας και να μπορέσουμε πιο εύκολα να αποδεχτούμε την κουλτούρα τους, ειδικά όταν αυτή δεν είναι πάντα αυτή που περιμένουμε.
Το Ισλάμ δεν είναι μόνο οι φανατισμένοι Ισλαμιστές, οι Σουνίτες και οι Σουίτες, αλλά και οι Σούφις (Sufis). Αυτή την ομάδα ισλαμιστών συνάντησε η Μέγκαν Λίντοου στο Σουδάν και μας περιγράφει με πολύ ενδιαφέρον τρόπο.
Αναζητώντας την «ολότητα» με το σύμπαν αναγνωρίζουν πως αυτή βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου στον οποίο οδηγούν πολλά μονοπάτια. Κανείς από αυτούς δεν θα ρωτήσει τον επισκέπτη για την θρησκεία του ή την χώρα καταγωγής του. Εδώ και 18 χρόνια η Σουδανέζικη κυβέρνηση προσπαθεί να καταπολεμήσει τον Σουφισμό, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η ύπαρξη και η ιδεολογία τους είναι στενά δεμένη με την Σουδανέζικη κουλτούρα. Το Ισλάμ δεν είναι τόσο στατικό και μονόπλευρο όσο νομίζουμε.
Πολλές φορές κοιτώ τις εκφράσεις των ανθρώπων όταν μιλάμε για θέματα ατομικής ελευθερίας. Και συχνά νομίζω ότι παρερμηνεύουν βασικές έννοιες. Θεωρούν για παράδειγμα ,ότι αν πιστεύεις ότι κάποιος πρέπει να είναι ελεύθερος να καπνίσει χασίς σημαίνει ότι εγκρίνεις την πράξη. Νομίζουν ότι η ελευθερία του να επιλέξεις την ερωτική σου δραστηριότητα σημαίνει ότι προτείνεις την ομοφυλοφιλία ή κάποιου είδους απόλυτη σεξουαλική διαστροφή.
Μπερδεύουν το δικαίωμα της επιλογής με την έγκριση της πράξης.
Νομίζουν ότι οι φιλελεύθεροι δεν έχουν καμία ηθική αξία – ή καμιά αξία γενικότερα, καμία σταθερά στη ζωή τους.Κι αυτό δεν ισχύει φυσικά. Απλώς δεν αποδέχονται κανένα κράτος ή καμία ομάδα ατόμων να επιβάλλει ως νόμους ηθικές ή άλλες αξίες.Όποια αυθεντία κι αν ευαγγελίζονται.
Είχα πάει τις προάλλες να δώ το Jesus Christ Superstar και ήταν πραγματικά εξαιρετικό. Φυσικά όμως δεν έλειψε και μια ακόμη θαυμάσια εμπειρία.
Στην είσοδο του χώρου υπήρχαν ρασοφόροι και θυμιατά, καθώς και ψαλμοί σε μια κόσμια αλλά non-stop ένταση! Μας κοιτάξαν με μισό ματι - εγώ βεβαίως χαμογέλασα και στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης πήρα διάφορα φυλλάδια ένα εκ των οποίων παραθέτω χωρίς σχόλια:
Άνοιξαν και σήμερα τα μαγαζάκια των παρατάξεων να πάει ο κόσμος να ψηφίσει.Ρεμάλια χωρίς κανένα σκοπό και νόημα στη ζωή τους, ορκίζονται στα όνειρα άλλων και τρέχουν να πείσουν για την αναγκαιότητα της ψήφου στο κομματάκι τους.Το κομματάκι ως υποκοριστικό του κόμματος. Που πληρώνεται από τα μεγάλα κόμματα για να ξεσκίσει κάθε πιθανότητα ελεύθερης σκέψης στους φοιτητές. Και να εξαγοράσει φτηνά την υποστήριξη τους για την εκλογή των κομματικών πρυτάνεων,προέδρων,διοικούντων.
Λένε ότι δεν μπορεί να απαγορεύεται η πολιτική σκέψη στα πανεπιστήμια. Και τότε γιατί επιτρέπουν τις παρατάξεις; - μιλάμε για τις οργανώσεις αφαίρεσης κάθε σκέψης. Χίλιες φορές να γίνουν αδελφότητες ή όμιλοι ποδοσφαίρου, μπάσκετ, τένις και μπάντμιγκτον.
Ο Hans Rosling, καθηγητής διεθνούς υγείας στο Karolinska Institutet στη Στοκχόλμη από το 1998, χρησιμοποιεί μια εκπληκτική παρουσίαση για να μας μιλήσει για τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Μας δείχνει πως επηρεάζεται ο πλούτος και η υγεία των ανθρώπων από τα διεθνή γεγονότα και πως αλλάζει με την ποερία του χρόνου. Φαίνεται πως κάποιες βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις στο υποσυνείδητο των “δυτικών” δεν ευσταθούν πια…
Ακούστηκε και αυτό: μια γυναίκα δεν μπορεί να είναι καλή μητέρα αν είναι επιχειρηματίας, γιατί δεν γίνεται να έχει την απαραίτητη επιθετικότητα που χρειάζεται μια επιχειρηματίας (να είναι σκύλα) και την ευαισθησία που χρειάζεται κάποιος για να μεγαλώσει παιδιά.
Honto ni? Δηλαδή μια γυναίκα που δεν είναι επιχειρηματίας, δεν μπορεί να είναι «σκύλα»; Μια επιχειρηματίας δεν μπορεί να αγαπήσει ειλικρινά τα παιδιά της; Και ένας άντρας δηλαδή δεν μπορεί να γίνει ήρεμος και υπομονετικός πατέρας αν είναι επιχειρηματίας; Τι ανοησίες ακούγονται, και μάλιστα από καθηγήτρια πανεπιστημίου;
Κάτι τέτοια πιστεύουν οι ελληνίδες και δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν αυτόνομες δυναμικές γυναίκες.
Και αν μια δυναμική, δραστήρια γυναίκα η οποία δεν μασάει τα λόγια της είναι «σκύλα» τότε αυτός ο όρος θα γίνει τίτλος τιμής. Μια γυναίκα μπορεί να συμπεριφέρεται όπως ακριβώς ένας άντρας. Και όποιου μια τέτοια συμπεριφορά του ξενίζει ας την συνηθίσει.
Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα της ελευθερίας του τύπου. Κι όμως ιδίως στο διαδίκτυο η ελευθερία της έκφρασης καταπιέζεται απροκάλυπτα από διάφορες κυβερνήσεις και κράτη.
Στη Κίνα, στο Βιετνάμ και στην Αίγυπτο υπάρχουν bloggers στη φυλακή γιατί αυτά που γράψανε δεν συμβαδίζουν με την λογική των αρχών.
“
Συχνά οι άνθρωποι φοβούνται την ελευθερία. Φοβούνται ότι αν επικρατήσουν πιο φιλελεύθερες πολιτικές θα γίνουμε αναρχία. Η κοινωνία θα γίνει ανήθικη και στην οικονομία ο ένας θα τρώει τον άλλον για να επιβιώσει. Ο Θεός θα μας ρίξει φωτιά να μας κάψει. Οι φτωχοί θα πεθαίνουν στους δρόμους. Και μια σειρά από φόβοι-κατάρες που πιάνουν τους φιλελεύθερους και μόνο.
Μα αυτοί οι άνθρωποι δεν ξέρουν ότι υπάρχουν ομοφυλόφυλοι; Δεν ξέρουν ότι υπάρχουν χρήστες ναρκωτικών; Ποια ανηθικότητα φοβούνται; Κι ακόμα κι αν το κράτος είχε το ρόλο της ηθικής διαπαιδαγώγησης, μήπως εμπιστευόμαστε το κράτος για να μας δείξει την ηθική; Σκεφτείτε την ηθική που διδάσκουν οι πολιτικοί για παράδειγμα, οι φυσικοί ηγέτες του κράτους. Μια πιο φιλελεύθερη πολιτική θα ήταν - τουλάχιστον - να βλέπουμε τον κόσμο όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι.
