Monthly Archive

«Εμπιστοσύνη στην δύναμή σου»
Αυτό είναι το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει το ΚΚΕ. Δύναμη ενάντια στην πλουτοκρατία φυσικά. Ταξικός πόλεμος. Εκεί βρίσκεται η λαϊκή δύναμη και αυτός είναι ο σκοπός της λαϊκής συμμαχίας. Και εξουσία. Γιατί φυσικά με την δημοκρατία ο λαός δεν έχει αρκετή εξουσία! (Ναι, εντάξει. Αν ο λαός ψηφίζει για λάθος λόγους το νόημα της δημοκρατίας καταργείται, αλλά δεν καταργείται ο σκοπός της.) Επειδή ο δεξιόθεν φασισμός δεν είναι *πολύ* της μόδας πλέον, ο αριστερόθεν μπορεί να φανεί σε μερικούς πιο μοδάτος.

Και εννοείται πως αν αντισταθούμε στον καπιταλισμό όλα μας τα προβλήματα θα λυθούν. Όχι δεν θα μας νοιάζουν οι ανοησίες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, γιατί θα ελέγχονται. Όχι δεν θα μας νοιάζει η ανεργία, γιατί το κράτος θα φροντίζει να δουλεύεις, ακόμα και χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο που γεννήθηκες (όπως έκαναν στην Σουηδία). Καλύτερα να μην έχουμε ποικιλία, γιατί μέσα στην ποικιλία μπορεί να βρεθεί κάτι χαλασμένο ή απλά όχι του γούστου μας και να μας τρομάξει.
Και αλίμονο! Φιλελευθερισμός! Αυτό είναι η νέα τάξη πραγμάτων! Ακούτε την λέξη; Είναι ΝΕΑ. Σημαίνει πώς χρειάζεται προσαρμογή. Πώς θα προσαρμοστεί ακόμα και ο τελευταίος απροσάρμοστος; Καλύτερα να μείνουμε όλοι πίσω παρά να βοηθήσουμε κάποιους να παραδεχτούν πώς έχουν πρόβλημα προσαρμογής.
Πώς τολμάω να μιλάω για απροσάρμοστους θα μου πείτε; Δεν έχω ζήσει την μιζέρια του κόσμου, δεν καταλαβαίνω τα προβλήματά του. Ε, ναι. Κάποτε έβλεπα και εγώ ειδήσεις. Όλο το δράμα στην τηλεόρασή μου.
Αλλά κυκλοφορώ έξω και ακούω τον κόσμο. Όλον αυτόν που παραπονιέται για το σύστημα. Έζησα στην Γαλλία όπου πολλοί προτιμούσαν λόγω πεποίθησης να μην δουλέψουν και να ζήσουν με ένα ελάχιστο επίδομα ανεργίας. Αλλά ακόμα και αυτοί που παραπονιούνται για το σύστημα είναι αδιάσπαστο κομμάτι αυτού.
Οι φιλελεύθεροι καταλαβαίνουν πολύ καλύτερα το σύστημα και την ανάγκη να ικανοποιηθούν όλοι από αυτό. Δεν προσπαθούν να κουκουλώσουν τα προβλήματα.
Σε μια κοινωνία με λάθος κοινωνικούς δεσμούς δημιουργούνται ψυχολογικά προβλήματα και έπειτα οικονομικά. Αυτός που δεν μπορεί να είναι αυτόνομος σε μια κοινωνία σημαίνει πως η ίδια η κοινωνία δεν του έχει δώσει την ικανότητα να εκμεταλλευθεί τις κλίσεις του. Αδιάφοροι γονείς, σχολείο ή και τα δύο δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως τελικά δεν μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα με οικονομικό τρόπο. Ακόμα και παρέχοντας βασικά αγαθά όπως παιδεία και ιατρική περίθαλψη, δεν μπορούμε να λύσουμε την ρίζα του κοινωνικού προβλήματος. Ούτε στρέφοντας τον μισό πληθυσμό ενάντια στον άλλο μισό μπορούμε να λύσουμε το κοινωνικό πρόβλημα.
Και η λύση δεν είναι μια για όλους. Ο κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του ανάγκες και χωρίς οικονομική ελευθερία να βρει την λύση που του ταιριάζει και αυτό που χρειάζεται δεν πρόκειται να πάει πουθενά.
Η δύναμη του ανθρώπου είναι στην δημιουργία και όχι στο να ακολουθεί το πλήθος.

Συχνά ακούγεται από πολλούς ότι ο κόσμος μας καταστρέφεται και όλα βαίνουν προς το χειρότερο. Ότι μετά την εκ των πραγμάτων (και εν μέρει) επικράτηση της φιλελεύθερης δημοκρατίας και των ανοιχτών αγορών τίποτα δεν πάει καλά. Οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Η πείνα στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι απίστευτη. Οι αρρώστιες θερίζουν. Οι καταστροφές έρχονται.

Όμως, η εικόνα του κόσμου που παρακμάζει έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την πραγματικότητα. Δεν λέω φυσικά ότι δεν υπάρχουν προβλήματα - αλλά σίγουρα τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο εμφανίζονται. Και κυρίως δεν πηγαίνουν προς το χειρότερο, αλλά προς το καλύτερο!
Ας δούμε πρώτα από όλα μια εξέλιξη που έχει να κάνει με τα υλικά αγαθά. Γιατί αν κάποιος δεν έχει να φάει, αδιαφορεί για τα υπόλοιπα!

Και τώρα ας περάσουμε σε έναν άλλο δείκτη - τον Human Development Index που λαμβάνει υπόψιν του μερικά πιο ενδιαφέροντα δεδομένα. Τον προσδόκιμο μέσο όρο ζωής ως δείκτη μακροζωίας, το ποσοστό αναλφαβητισμού αλλά και των παιδιών που γράφονται σε σχολεία ως μέτρο της γνώσης και της παιδείας, και το εισόδημα ως μέτρο του βιοτικού επιπέδου.

Ποια είναι η εξέλιξη αυτών των δεικτών τα τελευταία 30 χρόνια?

OECD Central and eastern Europe, and the CIS Latin America and the Caribbean East Asia Arab States South Asia Sub-Saharan Africa

Με την εξαίρεση της υποσαχάριας Αφρικής που παραμένει στάσιμη και απομονωμένη, βλέπουμε μια συνταρακτική πρόοδο στον κόσμο. Παρ’ όλα αυτά ο διαχωρισμός “εμείς και οι άλλοι” παραμένει!

Παρακολούθησα το debate των Δημοκρατικών που έλαβε χώρα την περασμένη Δευτέρα στη Νότια Καρολίνα. Το γεγονός μεταδόθηκε από το CNN και οι ερωτήσεις τέθηκαν από χρήστες του YouTube.

Ήταν ένα διαφορετικό debate λόγω του τρόπου που τέθηκαν οι ερωτήσεις. Κυρίως, όμως, προσφέρει ένα πλούσιο δείγμα πολιτικής συζήτησης και θεμάτων που απασχολούν τις ΗΠΑ αυτήν την εποχή.

Αν μπορώ να κάνω κάποιο γενικό σχόλιο, είναι ότι οι ΗΠΑ φαίνεται να είναι ακόμα πολιτικά ενεργές και να “ψάχνουν” κάποια από τα επόμενα βήματά τους. Παραθέτω δύο από τις ερωτήσεις, σχετικά με την ιατρική περίθαλψη και την ανεξιθρησκεία στις ΗΠΑ.

Η συνταγή (τηλεοπτικό debate με ερωτήσεις από το YouTube) θα επαναληφθεί το Σεπτέμβριο με το επόμενο debate των Ρεπουμπλικάνων.

Το καλύτερο επιχείρημα όσων υποστηρίζουν ένα ισχυρό κράτος, πέρα από τον φόβο των μονοπωλίων, είναι πώς μόνο αυτό μπορεί να φροντίσει για κάθε πολίτη ξεχωριστά. Ο φόβος του κρατικού μονοπωλίου είναι μηδενικός μπροστά στην ικανότητα του κράτους να παρέχει ιατρική περίθαλψη και παιδεία ακόμα και στους φτωχούς.
Για την ιατρική περίθαλψη, είναι προφανές για τους περισσότερους πως είναι καλύτερα μια μέτρια ως κακή περίθαλψη για όλους, παρά μια καλή για τους λίγους. Συμφωνώ απόλυτα πως οι ιδιωτικοί γιατροί χρεώνουν κάποιες φορές υπέρογκα ποσά για τις υπηρεσίες τους. Το σενάριο όμως να υπάρχει μεγαλύτερος ανταγωνισμός ανάμεσα στους γιατρούς για τις υπηρεσίες τους στο επίπεδο της τιμής, χωρίς να χάνεται η ποιότητα μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας για πολλούς. Ιδιωτικό σύστημα υγείας σημαίνει αυτόματα πώς θα πρέπει όλοι να πληρώνουν στους γιατρούς αυτά που δίνουν τώρα, με το παρών σύστημα και κατεστημένο.
Επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί δεν αρχίζει να μοιράζει το κράτος πρόνοιας δωρεάν τροφή. Α, ναι. Δεν είμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, για αυτό.
Αυτό που πρέπει να αντιληφθούν πολλοί είναι ότι σε ένα φιλελεύθερο σύστημα δεν θα αλλάξει μόνο το σύστημα καθ’ αυτό, αλλά και τα δεδομένα. Αλλά ίσως τελικά αυτό που με τράβηξε στον φιλελευθερισμό είναι η αγάπη μου για την επιστημονική φαντασία.
Ως άνθρωποι δεν εξαρτιόμαστε από τις συνθήκες, αλλά μπορούμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες τις οποίες εμείς θέλουμε. Έχουμε πειστεί πως με τα σημερινά δεδομένα δεν έχουμε και πολλές επιλογές. Αλλά η πολιτική η οποία διαλέγουμε είναι αυτή που καθορίζει και ένα μεγάλο μέρος των δεδομένων.
Ο Τζακ Κοέν, μιλάει για “multiplex minds”, μυαλά τα οποία όχι μόνο αναγνωρίζουν την ύπαρξη διαφορετικών κοσμοθεωριών, αλλά έχουν την ικανότητα να αναρωτιούνται για την χρησιμότητα της κάθε μίας και να λειτουργούν ανεξάρτητα από αυτές. Και φυσικά ο καθορισμός της κοσμοθεωρίας κάποιου είναι στενά συνδεδεμένος και με τα δεδομένα που έχει. Ένα multiplex mind λοιπόν μπορεί να λειτουργεί ανεξάρτητα από τις θεωρίες, γιατί μπορεί να λαμβάνει υπ’ όψιν του όχι μόνο τα δεδομένα αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μπορούν αυτά να αλλάξουν και αλλάζουν.

Πώς έχουν αυτό το θράσος να καπελώνουν τα πάντα; Παραθέτω:

Μεγάλη συναυλία-συγκέντρωση για την προστασία των δασών και των δημόσιων ελεύθερων χώρων πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή στο Σύνταγμα. [...] Τη συναυλία διοργάνωσαν το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, η δημοτική κίνηση Αθήνας «Ανοιχτή πόλη», η ΑΔΕΔΥ, το ΕΚΑ και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συμβασιούχων Πυρόσβεσης Διάσωσης, με τη στήριξη των ραδιοφωνικών σταθμών Μελωδία, 105,5 στο κόκκινο, Εν Λευκώ και Best. Τη συναυλία στήριξαν επίσης οι εφημερίδες Ελευθεροτυπία, Τα Νέα, Αυγή και οι ΓΣΕΕ, ΟΤΟΕ, Ομοσπονδία Εργαζομένων στο υπουργείο Οικονομίας, ΠΟΕ-ΟΤΑ, ΠΕΤ-ΟΤΕ, οι σύλλογοι εργαζομένων στην Εθνική και την Εμπορική Τράπεζα, η ΠΑΣΕ-ΟΤΕ, η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, η ΕΤΕ-ΔΕΗ και η ΟΜΕ-ΟΤΕ.[...]

Κεντρικά αιτήματα της εκδήλωσης ήταν, μεταξύ άλλων, «να αναδασωθούν τα καμένα, να προστατευτούν όσα δάση και δημόσιοι ελεύθεροι χώροι απέμειναν από τη βουλιμία των κατασκευαστικών συμφερόντων και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των κυβερνήσεων για εκχώρησή τους σε ιδιωτικά συμφέροντα και να διαφυλαχθούν και αξιοποιηθούν οι τελευταίοι μεγάλοι χώροι που θα μπορούσαν να γίνουν υποδοχείς πρασίνου και να αποτελέσουν ‘ανάσα’ για την Αθήνα».

Λίγους μήνες πριν τις εκλογές ο κ. Καραμανλής αποφάσισε να δώσει έμφαση στις μεταρρυθμίσεις! Μα ποιός πιστεύει ότι αυτή η κυβέρνηση θέλει να αλλάξει κάτι; Και ακόμα περισσότερο ποιος πιστεύει ότι αυτή η κυβέρνηση θα τολμήσει να αλλάξει κάτι λίγο πριν τις εκλογές; Για να γίνει ομελέτα πρέπει να κάποιος να σπάσει αυγά (όσο κλισέ και αν ακούγεται…) ! Και η ΝΔ αποδείχθηκε ότι δεν μπορεί και δεν θέλει να τα σπάσει.

Νομίζω ότι στον απολογισμό του κυβερνητικού έργου ο πιο επικός ήταν ο κ. Αλογοσκούφης. Κάποιος μετά από χρόνια μπορεί να το μελοποιήσει το κομμάτι: “Κτίζουμε μια νέα Ελλάδα. Η οικονομία ξεπερνά τα προβλήματα που άφησε πίσω του χθες. Η κοινωνία προοδεύει. Καλύπτουμε το χαμένο έδαφος. Κανένας δεν μένει πίσω. Η πρόοδος ανήκει σε όλους.“

Μα ζούμε στην ίδια χώρα; Έχει βγεί ποτέ από την Ελλάδα ο κύριος υπουργός να δει τι σημαίνει πρόοδος;

αποκλειστικά στο γελάδι η αρχική ομιλία:

Μια νέα Ελλάδα κτίζεται με ακόμα μεγαλύτερη γραφειοκρατία - ιδρύσαμε και ιδρύουμε νέους κρατικούς φορεις για να βολέψουμε τα στελέχη μας. Η οικονομία, με την αυθαίρετη αύξηση του ΑΕΠ κατά 25%, ξεπέρασε επιφανειακά όλα τα προβλήματα. Η κοινωνία μετά τον άμεσο αυτό πλουτισμό προοδεύει ασταμάτητα. Κανένας δε μένει πίσω - και έξω από τον δημόσιο τομέα του 1.000.000 υπαλλήλων και του απόλυτου ελέγχου. Όποιος μείνει, ας πρόσεχε! Κανένας δε μένει πίσω στη μίζα και την διαφθορά. Η πρόοδος ανήκει σε όλους τους βολεμένους, κομματικούς και πολυθεσίτες κουμπάρους. Οι πιστοί οπαδοί παίρνουν τα ψιχουλάκια, και οι πραγματικά εργαζόμενοι πληρώνουν για την παράσταση.

…θα ήθελα να παραθέσω το παρακάτω κείμενο:

Γιατί στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσω Φιλελεύθερη Συμμαχία:

1. Γιατί είμαι νέος, και παρόλο που είμαι άνεργος, αρνούμαι να ακολουθήσω την πεπατημένη ζητιανεύοντας από τους πολιτικούς μια θέση στο δημόσιο. Γιατί έχω όνειρα και φιλοδοξίες που όμως πνίγονται σε ένα περιβάλλον αναξιοκρατίας και ασυδοσίας των προνομιούχων και κάτι πρέπει να κάνω, σήμερα κιόλας, για όλα αυτά.

2. Γιατί είμαι νέος εργαζόμενος, και παρόλο που πληρώνω το μισό μισθό μου σε ασφαλιστικές εισφορές κινδυνεύω να βρεθώ χωρίς σύνταξη λόγω της ληστείας των αποθεματικών των ταμείων. Γιατί θέλω να αποφασίζω εγώ πως και που θα αποταμιεύονται οι ασφαλιστικές μου εισφορές και δεν εκχωρώ σε κομματικούς εγκάθετους και συνδικαλιστές το δικαίωμα διαχείρισης αυτών των χρημάτων μου.

3. Γιατί αντιλαμβάνομαι πλέον ότι η “δημόσια” “δωρεάν” παιδεία και υγεία είναι μια απάτη, που επιδιώκει να συγκαλύψει τη παροχή πανάκριβων και άθλιας ποιότητας υπηρεσιών εκπαίδευσης και περίθαλψης για εμένα και την οικογένεια μου. Γιατί θέλω να επιλέγω ελεύθερα τα δημόσια ή ιδιωτικά ιδρύματα ασφάλισης, περίθαλψης και εκπαίδευσης που εγώ -και όχι κάποιοι άλλοι- θεωρώ καλύτερα. Γιατί απαιτώ να αποφασίζω μόνο εγώ σε ποια δημόσια ή ιδιωτικά νοσοκομεία, σχολεία και πανεπιστήμια θα καταλήγουν οι φόροι που πληρώνω στο κράτος.

4. Γιατί είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και αρνούμαι να είμαι υπό συνεχή ομηρεία διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών που με εξοντώνουν οικονομικά με εκβιασμούς, πρόστιμα και υπέρογκη φορολογία. Γιατί έχω καινοτόμες ιδέες που θα ήθελα να τις δοκιμάσω επιχειρηματικά αλλά δεν μπορώ να ανταγωνιστώ με ίσους όρους τα κρατικά μονοπώλια και τους κρατικούς προμηθευτές, όλους αυτούς δηλαδή που ευνοεί το κράτος γιατί διαπλέκονται μαζί του.

5. Γιατί είμαι επιχειρηματίας που ενώ παράγω πλούτο νόμιμα και δημιουργώ θέσεις εργασίας, η επιχειρηματική μου δραστηριότητα θεωρείται πάντα ύποπτη και αντιμετωπίζομαι σαν κλέφτης. Γιατί δεν αντέχω άλλο τις πιέσεις των κρατικοδίαιτων παρασίτων, κυρίως διεφθαρμένων δημόσιων λειτουργών, που ανικανοποίητοι από τη λεηλασία του δημόσιου χρήματος απαιτούν όλο και μεγαλύτερο μερίδιο από το προϊόν του μόχθου μου.

6. Γιατί είμαι ιδιωτικός υπάλληλος, πεισμένος ότι η επιχειρηματική ερήμωση της Ελλάδας μού στερεί ευκαιρίες σταδιοδρομίας και οικονομικής εξέλιξης και μπορεί να κάνει τον εφιάλτη της απόλυσης και της ανεργίας πραγματικότητα. Γιατί δεν δέχομαι το επιχείρημα ότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να επαναληφθεί το οικονομικό επίτευγμα της Ιρλανδίας, όπου ανοικτή οικονομία, η χαμηλή φορολογία και ο ανταγωνισμός δημιούργησαν πλούτο και θέσεις εργασίας για όλους.

7. Γιατί είμαι καταναλωτής και δεν αντέχω την αυξανόμενη ακρίβεια λόγω της ανικανότητας του κράτους να δημιουργήσει συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού στην οικονομία. Γιατί δεν δέχομαι τα χρήματά μου να χάνονται για την διατήρηση ελλειμματικών κρατικών επιχειρήσεων, ιδίως σε τομείς που θα μπορούσε ο ιδιωτικός τομέας να προσφέρει καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες και προϊόντα.

8. Γιατί είμαι δημόσιος υπάλληλος και αρνούμαι να συνεχίσω να φυτοζωώ σε ένα περιβάλλον ανυποληψίας και δημόσιας χλεύης, όπου οι προαγωγές δίνονται με μοναδικό κριτήριο την ανικανότητα και τη κομματική υποταγή. Γιατί θέλω το δημόσιο λειτούργημα να παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στον πολίτη, και αυτή η υψηλή να ποιότητα να αμείβεται ανάλογα.

9. Γιατί δεν πιστεύω ότι η χρήση ναρκωτικών πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ποινικό αδίκημα, πράγμα που έχει σαν αποτέλεσμα εκατόμβες νεκρών, αδιαχώρητο στις φυλακές και τεράστια κέρδη για τους εμπόρους.

10. Γιατί είναι καιρός να γίνει και στην Ελλάδα ο Στρατός αποκλειστικά επαγγελματικός.

11. Γιατί δεν δέχομαι κάποιοι συμπολίτες μου να υφίστανται διακρίσεις λόγω εθνοτικού, φυλετικού, θρησκευτικού ή σεξουαλικού ή οποιουδήποτε άλλου αυτοπροσδιορισμού ή προσανατολισμού.

12. Γιατί δεν θέλω στις εκλογές αυτές να χάσω την ευκαιρία να αποδοκιμάσω με την ψήφο μου το σημερινό πολιτικό τέλμα που δεν δίνει λύσεις στα αδιέξοδα που έχουν συσσωρευτεί. Γιατί είμαι πλέον πεισμένος ότι οι λύσεις δεν μπορούν να προέλθουν από αυτούς που ευθύνονται για αυτά τα αδιέξοδα.

13. Γιατί δεν θέλω να δώσω τη ψήφο μου σε αντιδημοκρατικά κόμματα της άκρας δεξιάς ή αριστεράς, δηλαδή σε όλους αυτούς που θέλουν να εκμεταλλευτούν την διαμαρτυρία των Ελλήνων πολιτών για να προωθήσουν τον εθνικισμό και τον σκοταδισμό, τον περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων και την κατάργηση της ελεύθερης αγοράς.

14. Γιατί θέλω να δώσω σε αυτές τις εκλογές την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους, ακόμα και άγνωστους, να δοκιμάσουν εκεί που απέτυχαν οι γόνοι των γνωστών πολιτικών οικογενειών και οι αυλικοί τους. Γιατί μόνο νέοι άνθρωποι, που δεν έχουν δεσμεύσεις και δεν υπολογίζουν κανένα πολιτικό κόστος μπορούν να πετύχουν αυτό που σήμερα φαντάζει ακατόρθωτο.

15. Γιατί απ΄όλα τα παραπάνω φαίνεται ότι η Φιλελεύθερη Συμμαχία, εκτός από νέους και άφθαρτους ανθρώπους, έχει και τις πολιτικές θέσεις αλλά και τον δυναμισμό που απαιτείται για να μπει η Ελλάδα σε μια νέα πορεία.

Ένα νέο κόμμα

Από νέους ανθρώπους

Για μια νέα Ελλάδα

www.greekliberals.net

και να προσθέσω και 2 επιπλέον αιτίες / σκέψεις

• γιατί δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στους πολιτικούς που ελέγχουν αυτή τη στιγμή ότι κινείται στη χώρα.Και δε θέλω να ελέγχουν ακόμη περισσότερα!
• γιατί πιστεύω ότι η μόνη λύση για πρόοδο της χώρας είναι επιτέλους να υπάρξει ατομική ευθύνη και όχι “συλλογική”… είδαμε τι συμβαίνει όταν “για όλα φταίει το κράτος”. Ας δούμε και τι θα συμβεί όταν ο καθένας έχει ευθύνη των πράξεών του!

…to be continued