You are currently browsing costasx's articles.
Μου τη δίνουν οι γκρίνιες.Ανεξαρτήτου προέλευσης.
Η ταξική γκρίνια “άτιμη κοινωνία, άτιμη ζωή, μας πέταξες στου δρόμου την άκρη, μας αααααδιιιίκησες. Το σουβλάκι κρύωσε μέχρι να μου το φέρουν σπίτι.”.
Η συνομωσιολογική γκρίνια “εμ βέβαια. αφου τα έχουν όλα κανονισμένα μεταξύ τους, και που ξέρεις ποιος άλλος κρύβεται απο πίσω…!”
Η γκρίνια της οικολογίας και των κινημάτων “… εμ βέβαια κατεβαίνουν όλοι οι ασυνείδητοι με τα τζιπ στο κέντρο της αθήνας, πως να διατηρηθεί το περιβάλλον σε μια ισορροπία? Πρέπει να ενδιαφερθούμε όλοι, ΟΛΟΙ!.. ” (η φωνή ακούγεται από το διπλανό γυαλιστερό Cayenne)
Η συντηρητική γκρίνια ” με αυτά που βλέπουν τα παιδιά στις τηλεοράσεις που να μάθουν τι θα πει σεβασμός! … Σε τι κοινωνία θα φέρουμε τα παιδιά μας; “
Η γκρίνια που έρχεται με γραμμή “… είναι τα γνωστά ντόπια και ξένα συμφέροντα, οι κεφαλαιοκράτες που εφαρμόζουν αντιλαικές πολιτικές, και γιαυτό δε βρίσκω θέση πάρκιγκ”
Η φιλελεύθερη γκρίνια “… φυσικά το λεοφορείο άργησε επειδή είναι κρατικό και δεν είναι ιδιωτικό.Επίσης είναι τίγκα στον κόσμο. Και γιατί δε φτάνω να χτυπήσω το εισητήριο; Γιατί ο δίπλα δεν έβαλε αποσμητικό; εμ βέβαια όλοι βολεμένοι δημόσιοι υπάλληλοι…”
Η αναρχοκαπιταλιστική γκρίνια ” .. μα που να βρείς θέση πάρκινγκ στους κρατικούς δρόμους. Αν όμως τους ιδιωτικοποιήσουμε τότε θα …”
Η φιλοαμερικάνικη γκρίνια “… εμ βέβαια μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν αυτά, στην Αμερική που ήμουνα κανείς δεν … Όλοι …”
κλπ κλπ
…
Γκρρρρ!
Δεν είναι πιο απλό αντί να παραπονιόμαστε συνέχεια, να κάνουμε τη δουλειά μας;
Ε μα πια!
Πολύ γουστάρω αντικειμενικές και σε βάθος αναλύσεις διεθνών γεγονότων από την Ελευθεροτυπία. Τη βρίσκω ρε παιδί μου. Νιώθω σαν να πετιέται ένας τύπος μπροστά μου και να μου λέει με ύφος “εγώ θα σου πω τι έγινε,γιατί εγώ τα έμαθα όλα…!”.
Και του λέει μετά ο Μπους, “Κοίτα εδώ ρε Τσάβες γιατί εγώ θα ….”
Ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στην Κύπρο αφού τον κάλεσανε από εκεί πρώτα. Δεν πάει και ακάλεστος, είπαμε. Ψάχνει το μαγικό φίλτρο που θα τον κάνει πρωθυπουργό στην Ελλάδα - πάει στο ΑΚΕΛ για να του εξηγήσει πόσο και κάθε πότε θα πίνει.
Δήλωσε ότι “Υποσχεθήκαμε στους συντρόφους μας στην Κύπρο ότι θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μετατρέψουμε και στον ελλαδικό χώρο την Αριστερά σε πρωταγωνίστρια δύναμη στις πολιτικές εξελίξεις”
Τα πήρε λίγο βέβαια ο Alexis γιατί το κυπριακό κοινοβούλιο θα εγκρίνει την Συνθήκη της Λισαβώνας, αλλά εντάξει μετά ξαναγίνανε φίλοι. Τα πήρε και επειδή το ΑΚΕΛ είναι πιο πολύ φίλοι με την Αλέκα και όχι με αυτόν. Αλλά εντάξει, το ξεπέρασε.
Εγώ θεωρώ ότι πέρα από τα κυπριακά, ο Σύριζα θα πρέπει να αποκτήσει την εξής γραμμή και στα επόμενα λίγα χρόνια ο Alexis θα είναι στο Μαξίμου:
- Είμαστε αυθεντικοί αριστεροί. Όχι ψεύτες όπως του ΠΑΣΟΚ. Δεν έχουμε και κονσερβοκούτια όμως όπως το ΚΚ…
- Δεν έχουμε φάει τίποτα από μίζες. Είμαστε αγνοί. Πολύ αγνοί.
- Ο Αλέξης είναι καλό παιδί. Δεν είναι ο καταλληλότερος για γαμπρός της κόρης σας; ε; για πρωθυπουργός της χώρας; ε; ε; έχει και μηχανή!
- Κάθε μήνα να μαζεύουν έναν έρανο, να δίνουν κάτι στον Γιωργάκη…Όσο καταρρέει το ΠΑΣΟΚ, τόσο καλύτερα για τον Alex!
Είναι νομίζω κοινό μυστικό ότι καθένας με αρκετή ισχύ μπορεί να παρακάμψει οποιοδήποτε νόμο του ελληνικού κράτους. Κι αν αυτό είναι μερικές φορές εφικτό και στις υπόλοιπες ευρωπαικές χώρες, τουλάχιστον εκει η τιμή είναι τόσο υψηλή που επιτρέπει την ύπαρξη μόνο περιορισμένου αριθμού λαμόγιων.
Εδώ η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η νόμιμη τάξη είναι τόσο φτηνές οπού η παρανομία είναι ο κανόνας και η νομιμότητα η εξαίρεση…
Μου άρεσε αυτό το ποστ στο Oxygono blog: Η ελπίδα του αύριο, τα παιδιά του δημοτικού.Συμφωνώ σχεδόν σε όλα!
Και το συμπέρασμά μου θα το έγραφα ως εξής: τα παιδία του δημοτικού (ίσως και του γυμνασίου) σήμερα ζουν ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους στο internet. Και αυτό μας δημιουργεί ελπίδες ότι δεν θα αποκτήσουν την νοοτροπία που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία - την νοοτροπία που μας κρατά, ιδίως σε ορισμένους τομείς, δεμένους στη μετριότητα.
Οι νέες γενιές μαθαίνουν να δημιουργούν ομάδες σε εθελοντική βάση και να συνυπάρχουν σε κοινότητες που στηρίζονται σε κάποιες αξίες. Είτε μιλάμε για fora , είτε για ομάδες στο Counterstrike και στο WOW. Και συμπληρώνοντας (αν όχι αντικαθιστώντας) τα παιδιά της γειτονιάς που παίζουν μπάλα, οι ομάδες αυτές παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη ενός παιδιού ή εφήβου. Αισθάνεται έτσι την ένταξη σε μια κοινότητα και διδάσκεται στην πράξη τον σεβασμό στους συμπαίκτες, την υπεράσπιση της ομάδας, κ.τ.λ.
Αναπτύσσεται εκ των πραγμάτων και ένας σεβασμός σε εκείνους που γνωρίζουν πολλά για το Internet. Οι “geeks” - σε αντίθεση με τους μαθητές που γνωρίζουν περισσότερα - απολαμβάνουν την εκτίμηση των περισσοτέρων χρηστών του διαδικτύου!
Η γενιά αυτή είναι μια γενιά που ξέρει να μιλά και να γράφει αγγλικά (ίσως με περίεργους όρους…), αλλά όχι να απομνημονεύει λεξιλόγιο ή γραμματική. Ακόμη, είναι μια γενιά που γνωρίζει να σέβεται τους ανθρώπους που ζουν σε άλλες χώρες. Τα παιδιά που έχουν φίλους από το εξωτερικό θα δυσκολευτούν να δεχτούν τα στερεότυπα που έχουν δημιουργήσει οι προηγούμενες γενιές για τους ξένους.
Είναι τέλος και ίσως σημαντικότερο από όλα μια γενιά που γνωρίζει ότι … δεν γνωρίζει, αλλά ότι μπορεί να μάθει! Είναι τα παιδιά που έχουν διαβάσει αντίθετες απόψεις, διαφορετικά άρθρα, αντιφατικές πηγές. Που δεν βασίζεται σε μια ομογενή πληροφόρηση - τύπου τηλεόρασης - αλλά γνωρίζει ότι για κάθε θέμα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και εκεί απαιτείται η κριτική σκέψη για την απόρριψη ή όχι των εισερχόμενων πληροφοριων.
Αυτή τη γενιά στον πραγματικό κόσμο δέχεται ενδεχομένως την χειρότερη εκπαίδευση της Ευρωπαικής Ένωσης, ζει σε ένα υποβαθμισμένο αστικό περιβάλλον και έχει περιορισμένες ευκαιρίες για γνώση μέσα από το σχολείο. Παράλληλα ζει σε έναν “επίπεδο” (κατά Thomas Friedman) εικονικό κόσμο γεμάτο προκλήσεις και ευκαιρίες. Και οι εμπειρίες που αποκομίζει από εκεί είναι πολύ πιο σημαντικές από πολλές ώρες στα θρανία. Γιαυτό μπορεί να είναι η γενιά που θα απελευθερώσει την χώρα οριστικά από την μιζέρια.
επειδή βαρέθηκα τα πολλά πολιτικά…
Sir Humphrey: Taxation isn’t about what you need.
Jim: Well, what is it about?
Sir Humphrey: Prime Minister the Treasury doesn’t work out what they need to spend and then think how to raise the money.
Jim: What does it do?
Sir Humphrey: They pitch for as much as they think they can get away with and then think what to spend it on.
Από το: Yes,Prime Minister!
ή μάλλον επεκταθήκαμε* και στο geladi.com . Έτσι από σήμερα το blog υπάρχει τόσο στο http://tofileleutherogeladi.wordpress.com όσο και στο http://geladi.com (και στο http://www.geladi.com).
*Ιμπεριαλισμός;
Ο Κύριος φανερώθηκε στον Νώε και του είπε:
- Σε ένα χρόνο θα ρίξω βροχή και θα σκεπάσω ολόκληρη τη Γη με νερό και θα καταστρέψω τα πάντα. Αλλά θέλω εσύ να σώσεις τους δίκαιους και ευσεβείς ανθρώπους και δύο ζώα από κάθε είδος που υπάρχει στη Γη. Σε προστάζω να χτίσεις μία Κιβωτό.
Και ο Θεός παραδίδει στον Νώε τα σχέδια για την Κιβωτό. Με φόβο Κυρίου ο Νώε παίρνει τα σχέδια και συμφωνεί να φτιάξει την Κιβωτό.
- Θυμήσου, είπε ο Κύριος, Πρέπει να έχεις τελειώσει την Κιβωτό και να έχεις μαζέψει όλα τα ζώα σε ένα χρόνο.
Ένα χρόνο αργότερα, αρχίζει να σχηματίζεται μια καταιγίδα και όλες οι θάλασσες της Γης έχουν φουρτούνα. Ο Θεός κοιτάει τι γίνεται και βλέπει τον Νώε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει.
- Νώε! Ανακράζει, Που είναι η Κιβωτός;
- Συγχώρεσε με Κύριε, παρακαλά ο Νώε, έκανα ό,τι μπορούσα αλλά αντιμετώπισα μεγάλα προβλήματα. Πρώτα - πρώτα έπρεπε να πάρω άδεια για την κατασκευή και τα σχέδια που μου έδωσες δε συμφωνούσαν με τον ισχύοντα κανονισμό. Χρειάστηκε να προσλάβω ναυπηγό και να ξαναγίνουν τα σχέδια από την αρχή. Μετά βρέθηκα σε διαμάχη με το Λιμενικό για το αν χρειαζόταν η Κιβωτός σύστημα πυρασφάλειας, βάρκες και σωσίβια. Μετά μου έκανε καταγγελία ο γείτονας μου, γιατί παραβίαζα λέει τα όρια δόμησης χτίζοντας την Κιβωτό στην αυλή μου, και έτσι χρειάστηκα άδεια και από την Πολεοδομία. Είχα πρόβλημα και να βρω ξύλα για την Κιβωτό γιατί υπήρχε απαγόρευση υλοτόμησης για την προστασία της Πιτσιλωτής Κουκουβάγιας. Τελικά κατάφερα να πείσω την Υπηρεσία Προστασίας Δασών πως χρειαζόμουν το ξύλο για να σώσω τις κουκουβάγιες. Αλλά όμως ο Οργανισμός Προστασίας Ζώων δεν με άφηνε να πιάσω κουκουβάγιες. Και έτσι δεν έχουμε κουκουβάγιες. Μετά οι ξυλουργοί κατέβηκαν σε απεργία, αλλά κατάφερα να έρθω σε συμφωνία με το σύλλογο τους. Τώρα έχω 16 ξυλουργούς να δουλεύουν στην Κιβωτό, αλλά δεν έχω κουκουβάγιες. Όταν άρχισα να μαζεύω τα υπόλοιπα ζώα, μου έκανε μήνυση μία ομάδα ακτιβιστών, γιατί θα έπαιρνα μόνο δύο από κάθε είδος. Όταν ξεμπέρδεψα με αυτή τη μήνυση με ενημέρωσαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ ότι δεν γινόταν να συνεχιστούν οι εργασίες αν δεν κάνω δήλωση για την επίδραση στο περιβάλλον του σχεδιαζόμενου κατακλυσμού. Δεν τους αρέσει η ιδέα ότι δεν έχουν αρμοδιότητα στις αποφάσεις του Δημιουργού του Σύμπαντος. Μετά οι τοπογράφοι τους Στρατού απαίτησαν χάρτη της προτεινόμενης ροής των υδάτων του κατακλυσμού. Εγώ τους έστειλα μία υδρόγειο. Αυτές τις μέρες προσπαθώ να λύσω ένα ζήτημα με την Επιτροπή Ισότητας, που λένε ότι κάνω διακρίσεις επειδή δεν θα πάρω ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε Εσένα, Κύριε. Μου έστειλαν και αυτή την ειδοποίηση με δικαστικό επιμελητή ότι οφείλω φόρο και πρόστιμο γιατί δεν δήλωσα την Κιβωτό ως σκάφος αναψυχής. Τώρα η εφορία έχει παγώσει τις καταθέσεις μου γιατί πιστεύουν ότι φτιάχνω την Κιβωτό για να φύγω από την χώρα για να μην πληρώσω φόρους. Και ακόμη δεν έχει αποφασίσει το Συμβούλιο της Επικρατείας αν ο Κατακλυσμός είναι αντισυνταγματικός, αφού πρόκειται για θρησκευτική πράξη. Πραγματικά, δεν υπάρχει περίπτωση να τελειώσω για τουλάχιστον 5 - 6 χρόνια.
Και τότε άρχισε να καθαρίζει ο ουρανός, να λάμπει ο ήλιος και να ηρεμούν οι θάλασσες. Το ουράνιο τόξο στόλισε τον ορίζοντα. Ο Νώε κοίταξε τον Θεό με ελπίδα.
- Κύριε, αυτό σημαίνει ότι δεν θα καταστρέψεις τη Γη;
Κι ο Θεός:
- Δε βαριέσαι. Ας το κάνει η κυβέρνηση…
(το έλαβα με email και μου άρεσε)…
Και δεν εννοώ ως φιλελεύθεροι αλλά ως πολίτες αυτής της χώρας.
Είχαμε μια κυβέρνηση Ν.Δ. που ήταν εκκωφαντικά ανύπαρκτη. Μερικές φορές είχα την αίσθηση ότι προσπαθούσε να μην ενοχλήσει κανέναν - σαν τον διαρρήκτη την ώρα της δουλειάς.
Με τα Πανεπιστήμια κλειστά περιμένανε να ξεχαστεί το ζήτημα και να “ξεφουσκώσει”. Με τις πυρκαγιές να κατακαίνε την χώρα απλώς κοιτούσαν να επιλέξουν την επικοινωνιακή τους αντίδραση. Μηδενικό μεταρρυθμιστικό έργο, ατολμία, με την πρόφαση του “διαλόγου” και των “ζυμώσεων”. Τι απέδωσαν όλες αυτές οι ζυμώσεις; Ποιες είναι οι μεταρρυθμίσεις που έκανε η Ν.Δ.;
Και μετά έχουμε τον κ.Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ που και αυτό δεν προβάλει σαφείς απόψεις και κατευθύνσεις, και κυριότερα δεν δείχνει να είναι κόμμα με δυναμική μεταρρυθμιστική. Αλλά προσδοκά απλώς να ξαναβολευτεί στην εξουσία.
Αναρωτιέμαι: Ποια θα είναι τα 10 πρώτα μετεκλογικά θέματα για την ατζέντα του κ. Καραμανλή; Για τον κ. Παπανδρέου;
Τι περιμένουμε από τις εκλογές;
Δεν περιμένω τίποτα αν βγεί αυτοδύναμη κυβέρνηση - πιθανότατα θα έχουμε ακόμα μια κυβέρνηση-”σούπα”. Περιμένω μόνο μια αλλαγή που μπορεί να προκύψει από έλλειψη αυτοδυναμίας. Θα χαρώ και από την αύξηση της επιρροής των μικρών κομμάτων. Και αν αυτό οδηγήσει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας θα χαρώ να τους δω έστω και προσωρινά να ξυπνάνε.
Γιατί με αυτές τις “βουβές”* εκλογές και την υπνωτισμένη κυβέρνηση,αρχίζω να πιστεύω πραγματικά ότι πάμε για άλλα τέσσερα χρόνια χαμένα.
* Οι εκλογές πλέον δεν είναι τόσο βουβές καθώς το ΠΑΣΟΚ ανεβάζει τους τόνους λαικίζοντας. Και η ΝΔ απαντά ως δύναμη “μεταρρύθμισης”.
Πατέντες και Φιλελεύθερη Συμμαχία
Θα προτιμούσα Beryl αλλά πολύ ωραίο είναι! ![]()
Το σποτάκι της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για το διαχωρισμό εκκλησίας-κράτους :
Καλό ε;
Ένας σταθμός του μετρό έχει γεμίσει διαφημίσεις του ΕΟΤ και διαφημίσεις της Αττικό Μετρό. Αυτές που εξηγούν τι ωραία που είναι η Ελλάδα (Wonderful Greece) και πόσο καταπληκτικό είναι το μετρό. Δεν θέλω να γίνομαι καχύποπτος αλλά μήπως τώρα πριν τις εκλογές ξοδεύονται όλα τα χρήματα που έχουν ξεμείνει για “κρατικές” και “ευρωπαικές” διαφημίσεις;
Εκείνα που λένε στο τέλος “Χρηματοδοτούμενο από την Ελλάδα και από την Ευρωπαική Ένωση” και σε αφήνουν με την εντύπωση ότι ζείς σε άλλη χώρα από αυτήν που απεικονίζεται…
Με τη χώρα να φλέγεται, τι σχόλιο αξίζει να γραφτεί σε blog?
Διάβασα πολλά posts για την καταστροφή : γεμάτα θυμό, αγανάκτηση, μίσος για τους εμπρηστές, σενάρια συνωμοσίας και πολιτικές αναλύσεις.
Δεν έχω κάτι να προσθέσω σε όλα αυτά - πλην του ότι απεχθάνομαι τα σενάρια συνωμοσίας και ότι κάποιους πολιτικούς αντί να τους νοιάζει η προσφορά στους πολίτες τους νοιάζει η μάχη των εντυπώσεων λόγω των επερχόμενων εκλογών.
Μόνο μια φράση ακόμα: μετά από αυτή την κρίση (όταν τελειώσει), μετά από τους δεκάδες νεκρούς, τουλάχιστον να συνειδητοποιήσουμε ότι το κράτος πάσχει, ότι η χώρα νοσεί και αυτό φαίνεται σε μια τέτοια δύσκολη περίοδο. Ας μην γίνει για τους “μη πυρόπληκτους” ένα lifestyle θέμα που απλώς θα συζητηθεί για μια εβδομάδα.
Διαβάστε και το ποστ του Νίκου Δήμου: Επανίδρυση ή κατάρρευση
Από την δημιουργία τους το 1971 και για μερικά χρόνια τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ήταν μια από τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές του πλανήτη. Οι (μέχρι πρώτινως νομάδες) κάτοικοι ζούσαν με ένα πολύ χαμηλό ετήσιο εισόδημα. Το βασικό τους προιόν ήταν το πετρέλαιο και αντιστοιχούσε σε συντριπτικό ποσοστό του συνολικού εισοδήματος της χώρας – παρουσίαζαν δηλαδή μια εικόνα που ήταν και είναι αρκετά συνηθισμένη στον αραβικό κόσμο.
Σήμερα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν μεταμορφωθεί στο Hong Kong ή την Σιγκαπούρη του Αραβικού Κόσμου και αυτό οφείλεται στις ριζοσπαστικές ιδέες των σείχηδων. Ποια είναι η συνταγή; Οικονομική πρόοδος. Ενώ άλλοι ηγέτες επενδύουν τα κέρδη από το πετρέλεαιο σε πολεμικούς εξοπλισμούς και σε λευκούς ελέφαντες, στα εμιράτα οι επενδύσεις γίνονται σε υποδομές. Στόχος τους είναι να οικοδομήσουν ένα περιβάλλον που θα είναι ελκυστικό σε καινούριες επενδύσεις και να βοηθήσουν έτσι την οικονομική ανάπτυξη.
Η φορολογία για τις επιχειρήσεις είναι χαμηλή και η αγορά διατηρείται χωρίς κρατικές παρεμβάσεις.Είναι χαρακτηριστικό ότι ο σείχης του Dubai αναφέρει στους δημοσιογράφους το παλιό ρητό της περιοχής «ότι είναι καλό για τους εμπόρους, είναι καλό για το Dubai».
Τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, η κατάσταση στην περιοχή είναι εκρηκτική αλλά από οικονομική άποψη και μόνο. Ο ρυθμός ανάπτυξης αγγίζει το 16% το χρόνο και τα σχέδια των ηγετών είναι να διατηρηθεί σε υψηλό επίπεδο μέχρι το 2015, όπου και η χώρα θα φτάσει το βιοτικό επίπεδο μερικών από τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου με πάνω από 44.000$ / χρόνο κατά κεφαλήν εισόδημα. . Η τεράστια οικονομική ανάπτυξη προβλέπεται ότι θα δημιουργήσει εκατοντάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας αφού προσελκύονται τεράστιες επενδύσεις από τις γειτονικές χώρες όπως το Ιράν.

Μια βασική επιχειρηματική δραστηριότητα είναι ο τουρισμός, αλλά όχι η μόνη καθώς οι τομείς των υπηρεσιών, του εμπορίου, της τεχνολογίας και των οικονομικών λειτουργούν πλέον ανεξάρτητα από το πετρέλαιο. Συνολικά οι δραστηριότητες που σχετίζονται με το πετρελαιο πλέον αποτελούν μόνο το 30% της συνολικής οικονομικής δραστηριότητα, κάτι που δείχνει ότι η ανάπτυξη της περιοχής μπορεί να συνεχιστεί ανεξάρτητα από την κατάσταση στην αγορά ενέργειας ή τα αποθέματα ορυκτών καυσίμων στο υπέδαφος της χώρας.
Πρόσφατα τα ηνωμένα αραβικά εμιράτα αποφάσισαν να «αγοράσουν» πολιτισμό. Το μουσείο του Λούβρου, τα πανεπιστήμια της Σορβόννης και του Γέιλ καθώς και μια πλειάδα μεγάλων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ανά τον κόσμο συμφώνησαν να ανοίξουν παραρτήματά τους στην μικρή αυτή χώρα-όλα αυτά μέσα στο πνεύμα των σείχηδων να μεταλαμπαδεύσουν γνώση και πολιτισμό στη περιοχή τους. Στόχος τους είναι σε 30 χρόνια η χώρα αυτή, η οποία στερείται την πλούσια ιστορία του Ιραν ή της Αιγύπτου, να αποκτήσει τον δικό της πολιτισμό.
Η εξωτερική πολιτική,οι πόλεμοι, οι αναταραχές φαίνεται να μην αγγίζουν το μικρό αυτό κράτος. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι σείχηδες προτιμούν να συναντιούνται με επιχειρηματίες παρά με υπουργούς! Στις διεθνείς συμμαχίες εκ πρώτης όψεως τα «επαναστατικά» κράτη της περιοχής απολαμβάνουν μεγαλύτερη δημοτικότητα από τους σείχηδες των εμριάτων.Όμως οι άνθρωποι καταφτάνουν κατά χιλιάδες από τις γύρω περιοχές ελπίζωντας σε μια ζωή στα εμιράτα, δίνοντας έτσι έμπρακτα ψήφο εμπιστοσύνης στο «απολιτικό» κράτος του κόλπου.
Φυσικά το πολίτευμα των εμιράτων δεν μπορεί να θεωρηθεί δημοκρατικό εφόσον δεν γίνονται ελεύθερες εκλογές – όμως κάποιοι επιχειρηματολογούν ότι οι εκλογές δεν είναι τόσο αναγκαίες υπό τις παρούσες συνθήκες όσο η πολιτική σταθερότητα, στοιχειώδη ατομικά δικαιώματα και οικονομική ευρρωστία.
Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι τα εμιράτα αποτελούν μοναδικό φαινόμενο εξέλιξης στην παγκόσμια ιστορία – ένα πείραμα που ίσως δείχνει το δρόμο στον αραβικό κόσμο. Έναν δρόμο πολύ διαφορετικό από τους πολέμους, τις συρράξεις, τα ναρκωτικά και τη μισαλλοδοξία.
Όταν ο Κώστας Σημίτης παρέδωσε τη σκυτάλη στον Γιώργο Παπανδρέου για να διεκδικήσει την εξουσία, το ΠΑΣΟΚ φάνηκε στιγμιαία να εμπνέει έναν δυναμισμό. Ο νέος πρόεδρος συνεργάστηκε με κεντροαριστερούς και φιλελεύθερους και φάνηκε να έχει συγκεκριμένες ιδέες.
Όμως, μετά την ήττα στις εκλογές πολλά άλλαξαν και το ΠΑΣΟΚ ακόμα μετά από τόσο καιρό αδυνατεί να βρεί μια συγκεκριμένη πολιτική θέση και σίγουρα αδυνατεί να κοντράρει στα ίσια την Νέα Δημοκρατία. Θεωρώ ότι ακόμα δεν έχει ξεκαθαριστεί το αποτέλεσμα της μάχης με τα φαντάσματα του παρελθόντος : τελικά ήταν λάθη οι ιδιωτικοποιήσεις επί Σημίτη; ή επιτυχίες; Τι θα άλλαζε και τι θα κρατούσε από το παρελθόν ο κ. Παπανδρέου; Ξέρει; Τριάμισι χρόνια αυτοκριτική και ποιο το αποτέλεσμα; Αν το ξέρει θα το πει και σε μας;
Τα τελευταία χρόνια (ευτυχώς με μερικές εξαιρέσεις) το σοσιαλδημοκρατικό (
κόμμα της Ελλάδας αρνείται πεισματικά να παράγει κάποια σοβαρή πολιτική σκέψη. (Κάποια σκέψη γενικότερα;). Το περίεργο είναι ότι πολύ λίγοι ασχολούνται με την θεαματική έλλειψη επιχειρημάτων και ιδεολογίας στη σημερινή πολιτική σκηνή. Tόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στη ΝΔ το βασικό μέλημα των στελεχών είναι η κατάληψη της εξουσίας - οτιδήποτε άλλο είναι δευτερεύον!
Συχνά ακούγεται από πολλούς ότι ο κόσμος μας καταστρέφεται και όλα βαίνουν προς το χειρότερο. Ότι μετά την εκ των πραγμάτων (και εν μέρει) επικράτηση της φιλελεύθερης δημοκρατίας και των ανοιχτών αγορών τίποτα δεν πάει καλά. Οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Η πείνα στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι απίστευτη. Οι αρρώστιες θερίζουν. Οι καταστροφές έρχονται.
Όμως, η εικόνα του κόσμου που παρακμάζει έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την πραγματικότητα. Δεν λέω φυσικά ότι δεν υπάρχουν προβλήματα - αλλά σίγουρα τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο εμφανίζονται. Και κυρίως δεν πηγαίνουν προς το χειρότερο, αλλά προς το καλύτερο!
Ας δούμε πρώτα από όλα μια εξέλιξη που έχει να κάνει με τα υλικά αγαθά. Γιατί αν κάποιος δεν έχει να φάει, αδιαφορεί για τα υπόλοιπα!
Και τώρα ας περάσουμε σε έναν άλλο δείκτη - τον Human Development Index που λαμβάνει υπόψιν του μερικά πιο ενδιαφέροντα δεδομένα. Τον προσδόκιμο μέσο όρο ζωής ως δείκτη μακροζωίας, το ποσοστό αναλφαβητισμού αλλά και των παιδιών που γράφονται σε σχολεία ως μέτρο της γνώσης και της παιδείας, και το εισόδημα ως μέτρο του βιοτικού επιπέδου.
Ποια είναι η εξέλιξη αυτών των δεικτών τα τελευταία 30 χρόνια?
OECD Central and eastern Europe, and the CIS Latin America and the Caribbean East Asia Arab States South Asia Sub-Saharan Africa
Με την εξαίρεση της υποσαχάριας Αφρικής που παραμένει στάσιμη και απομονωμένη, βλέπουμε μια συνταρακτική πρόοδο στον κόσμο. Παρ’ όλα αυτά ο διαχωρισμός “εμείς και οι άλλοι” παραμένει!
Λίγους μήνες πριν τις εκλογές ο κ. Καραμανλής αποφάσισε να δώσει έμφαση στις μεταρρυθμίσεις! Μα ποιός πιστεύει ότι αυτή η κυβέρνηση θέλει να αλλάξει κάτι; Και ακόμα περισσότερο ποιος πιστεύει ότι αυτή η κυβέρνηση θα τολμήσει να αλλάξει κάτι λίγο πριν τις εκλογές; Για να γίνει ομελέτα πρέπει να κάποιος να σπάσει αυγά (όσο κλισέ και αν ακούγεται…) ! Και η ΝΔ αποδείχθηκε ότι δεν μπορεί και δεν θέλει να τα σπάσει.
Νομίζω ότι στον απολογισμό του κυβερνητικού έργου ο πιο επικός ήταν ο κ. Αλογοσκούφης. Κάποιος μετά από χρόνια μπορεί να το μελοποιήσει το κομμάτι: “Κτίζουμε μια νέα Ελλάδα. Η οικονομία ξεπερνά τα προβλήματα που άφησε πίσω του χθες. Η κοινωνία προοδεύει. Καλύπτουμε το χαμένο έδαφος. Κανένας δεν μένει πίσω. Η πρόοδος ανήκει σε όλους.“
Μα ζούμε στην ίδια χώρα; Έχει βγεί ποτέ από την Ελλάδα ο κύριος υπουργός να δει τι σημαίνει πρόοδος;
αποκλειστικά στο γελάδι η αρχική ομιλία:
Μια νέα Ελλάδα κτίζεται με ακόμα μεγαλύτερη γραφειοκρατία - ιδρύσαμε και ιδρύουμε νέους κρατικούς φορεις για να βολέψουμε τα στελέχη μας. Η οικονομία, με την αυθαίρετη αύξηση του ΑΕΠ κατά 25%, ξεπέρασε επιφανειακά όλα τα προβλήματα. Η κοινωνία μετά τον άμεσο αυτό πλουτισμό προοδεύει ασταμάτητα. Κανένας δε μένει πίσω - και έξω από τον δημόσιο τομέα του 1.000.000 υπαλλήλων και του απόλυτου ελέγχου. Όποιος μείνει, ας πρόσεχε! Κανένας δε μένει πίσω στη μίζα και την διαφθορά. Η πρόοδος ανήκει σε όλους τους βολεμένους, κομματικούς και πολυθεσίτες κουμπάρους. Οι πιστοί οπαδοί παίρνουν τα ψιχουλάκια, και οι πραγματικά εργαζόμενοι πληρώνουν για την παράσταση.
…θα ήθελα να παραθέσω το παρακάτω κείμενο:
Γιατί στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσω Φιλελεύθερη Συμμαχία:
1. Γιατί είμαι νέος, και παρόλο που είμαι άνεργος, αρνούμαι να ακολουθήσω την πεπατημένη ζητιανεύοντας από τους πολιτικούς μια θέση στο δημόσιο. Γιατί έχω όνειρα και φιλοδοξίες που όμως πνίγονται σε ένα περιβάλλον αναξιοκρατίας και ασυδοσίας των προνομιούχων και κάτι πρέπει να κάνω, σήμερα κιόλας, για όλα αυτά.
2. Γιατί είμαι νέος εργαζόμενος, και παρόλο που πληρώνω το μισό μισθό μου σε ασφαλιστικές εισφορές κινδυνεύω να βρεθώ χωρίς σύνταξη λόγω της ληστείας των αποθεματικών των ταμείων. Γιατί θέλω να αποφασίζω εγώ πως και που θα αποταμιεύονται οι ασφαλιστικές μου εισφορές και δεν εκχωρώ σε κομματικούς εγκάθετους και συνδικαλιστές το δικαίωμα διαχείρισης αυτών των χρημάτων μου.
3. Γιατί αντιλαμβάνομαι πλέον ότι η “δημόσια” “δωρεάν” παιδεία και υγεία είναι μια απάτη, που επιδιώκει να συγκαλύψει τη παροχή πανάκριβων και άθλιας ποιότητας υπηρεσιών εκπαίδευσης και περίθαλψης για εμένα και την οικογένεια μου. Γιατί θέλω να επιλέγω ελεύθερα τα δημόσια ή ιδιωτικά ιδρύματα ασφάλισης, περίθαλψης και εκπαίδευσης που εγώ -και όχι κάποιοι άλλοι- θεωρώ καλύτερα. Γιατί απαιτώ να αποφασίζω μόνο εγώ σε ποια δημόσια ή ιδιωτικά νοσοκομεία, σχολεία και πανεπιστήμια θα καταλήγουν οι φόροι που πληρώνω στο κράτος.
4. Γιατί είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και αρνούμαι να είμαι υπό συνεχή ομηρεία διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών που με εξοντώνουν οικονομικά με εκβιασμούς, πρόστιμα και υπέρογκη φορολογία. Γιατί έχω καινοτόμες ιδέες που θα ήθελα να τις δοκιμάσω επιχειρηματικά αλλά δεν μπορώ να ανταγωνιστώ με ίσους όρους τα κρατικά μονοπώλια και τους κρατικούς προμηθευτές, όλους αυτούς δηλαδή που ευνοεί το κράτος γιατί διαπλέκονται μαζί του.
5. Γιατί είμαι επιχειρηματίας που ενώ παράγω πλούτο νόμιμα και δημιουργώ θέσεις εργασίας, η επιχειρηματική μου δραστηριότητα θεωρείται πάντα ύποπτη και αντιμετωπίζομαι σαν κλέφτης. Γιατί δεν αντέχω άλλο τις πιέσεις των κρατικοδίαιτων παρασίτων, κυρίως διεφθαρμένων δημόσιων λειτουργών, που ανικανοποίητοι από τη λεηλασία του δημόσιου χρήματος απαιτούν όλο και μεγαλύτερο μερίδιο από το προϊόν του μόχθου μου.
6. Γιατί είμαι ιδιωτικός υπάλληλος, πεισμένος ότι η επιχειρηματική ερήμωση της Ελλάδας μού στερεί ευκαιρίες σταδιοδρομίας και οικονομικής εξέλιξης και μπορεί να κάνει τον εφιάλτη της απόλυσης και της ανεργίας πραγματικότητα. Γιατί δεν δέχομαι το επιχείρημα ότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να επαναληφθεί το οικονομικό επίτευγμα της Ιρλανδίας, όπου ανοικτή οικονομία, η χαμηλή φορολογία και ο ανταγωνισμός δημιούργησαν πλούτο και θέσεις εργασίας για όλους.
7. Γιατί είμαι καταναλωτής και δεν αντέχω την αυξανόμενη ακρίβεια λόγω της ανικανότητας του κράτους να δημιουργήσει συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού στην οικονομία. Γιατί δεν δέχομαι τα χρήματά μου να χάνονται για την διατήρηση ελλειμματικών κρατικών επιχειρήσεων, ιδίως σε τομείς που θα μπορούσε ο ιδιωτικός τομέας να προσφέρει καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες και προϊόντα.
8. Γιατί είμαι δημόσιος υπάλληλος και αρνούμαι να συνεχίσω να φυτοζωώ σε ένα περιβάλλον ανυποληψίας και δημόσιας χλεύης, όπου οι προαγωγές δίνονται με μοναδικό κριτήριο την ανικανότητα και τη κομματική υποταγή. Γιατί θέλω το δημόσιο λειτούργημα να παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στον πολίτη, και αυτή η υψηλή να ποιότητα να αμείβεται ανάλογα.
9. Γιατί δεν πιστεύω ότι η χρήση ναρκωτικών πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ποινικό αδίκημα, πράγμα που έχει σαν αποτέλεσμα εκατόμβες νεκρών, αδιαχώρητο στις φυλακές και τεράστια κέρδη για τους εμπόρους.
10. Γιατί είναι καιρός να γίνει και στην Ελλάδα ο Στρατός αποκλειστικά επαγγελματικός.
11. Γιατί δεν δέχομαι κάποιοι συμπολίτες μου να υφίστανται διακρίσεις λόγω εθνοτικού, φυλετικού, θρησκευτικού ή σεξουαλικού ή οποιουδήποτε άλλου αυτοπροσδιορισμού ή προσανατολισμού.
12. Γιατί δεν θέλω στις εκλογές αυτές να χάσω την ευκαιρία να αποδοκιμάσω με την ψήφο μου το σημερινό πολιτικό τέλμα που δεν δίνει λύσεις στα αδιέξοδα που έχουν συσσωρευτεί. Γιατί είμαι πλέον πεισμένος ότι οι λύσεις δεν μπορούν να προέλθουν από αυτούς που ευθύνονται για αυτά τα αδιέξοδα.
13. Γιατί δεν θέλω να δώσω τη ψήφο μου σε αντιδημοκρατικά κόμματα της άκρας δεξιάς ή αριστεράς, δηλαδή σε όλους αυτούς που θέλουν να εκμεταλλευτούν την διαμαρτυρία των Ελλήνων πολιτών για να προωθήσουν τον εθνικισμό και τον σκοταδισμό, τον περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων και την κατάργηση της ελεύθερης αγοράς.
14. Γιατί θέλω να δώσω σε αυτές τις εκλογές την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους, ακόμα και άγνωστους, να δοκιμάσουν εκεί που απέτυχαν οι γόνοι των γνωστών πολιτικών οικογενειών και οι αυλικοί τους. Γιατί μόνο νέοι άνθρωποι, που δεν έχουν δεσμεύσεις και δεν υπολογίζουν κανένα πολιτικό κόστος μπορούν να πετύχουν αυτό που σήμερα φαντάζει ακατόρθωτο.
15. Γιατί απ΄όλα τα παραπάνω φαίνεται ότι η Φιλελεύθερη Συμμαχία, εκτός από νέους και άφθαρτους ανθρώπους, έχει και τις πολιτικές θέσεις αλλά και τον δυναμισμό που απαιτείται για να μπει η Ελλάδα σε μια νέα πορεία.
Ένα νέο κόμμα
Από νέους ανθρώπους
Για μια νέα Ελλάδα
και να προσθέσω και 2 επιπλέον αιτίες / σκέψεις
- γιατί δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στους πολιτικούς που ελέγχουν αυτή τη στιγμή ότι κινείται στη χώρα.Και δε θέλω να ελέγχουν ακόμη περισσότερα!
- γιατί πιστεύω ότι η μόνη λύση για πρόοδο της χώρας είναι επιτέλους να υπάρξει ατομική ευθύνη και όχι “συλλογική”… είδαμε τι συμβαίνει όταν “για όλα φταίει το κράτος”. Ας δούμε και τι θα συμβεί όταν ο καθένας έχει ευθύνη των πράξεών του!
…to be continued
Το καινούριο υπουργείο παιδείας πλέον στεγάζεται σε ολυμπιακές εγκαταστάσεις που αλλιώς θα μέναν άχρηστες στο Μαρούσι. Μπορεί λοιπόν τα 38.000 τ.μ. να μην ανταγωνίζονται τα 350.000 τ.μ. του “Παλατιού του Λαού” του Nicolae Ceauşescu αλλά είναι μια αξιέπαινη προσπάθεια στα πλαίσια της οργάνωσης μιας μεγαλύτερης, δυνατότερης, αντιπαραγωγικότερης και πλήρως ελεγχόμενης γραφειοκρατίας.

Έτσι από τα καινούρια κτίρια θα βγαίνουν ολοκληρωμένα πολυσέλιδα προγράμματα που θα ελέγχουν με την παραμικρή λεπτομέρεια τί και πώς θα διδάσκεται ομοιόμορφα σε κάθε σχολείο από την Θράκη μέχρι την Κρήτη, και από την Κυψέλη μέχρι την Καλαμαριά. Επίσης θα βγαίνουν και θα μοιράζονται τα λεφτά στους δασκάλους και καθηγητές χωρίς κάποιο κριτήριο - απλώς τα συνολικά λεφτά κατά τη βούληση του υπουργού θα μοιράζονται σε μισθούς.Μια απλή διαίρεση.Τέλος θα μοιράζονται τα λεφτά των φορολογουμένων στα δημόσια και δωρεάν πανεπιστήμια (με κάποια άγνωστα κριτήρια , αφού δεν υπάρχει αξιολόγηση) , με την ελπίδα ότι δε θα γίνουν φεράρρι και τζακούζι.
Και στα εγκαίνια του σοβιετικού μνημείου της χώρας με ίσως τη χειρότερη εκπαίδευση στην Ε.Ε. ο κύριος Καραμανλής δήλωσε:
«Είναι το πρώτο βήμα στο σχεδιασμό για την αποκέντρωση δημοσίων υπηρεσιών».
Αυτή είναι η αποκέντρωση; Οι γραφειοκράτες να μετακομίσουν από το Σύνταγμα στο Μαρούσι;
Διάβασα αυτό το άρθρο της Μαρίνας Μάνη για την “Τυποεκδοτική” στην Ελευθεροτυπία, και έτσι για teaser θα παραθέσω μερικά από τα καλύτερα κομμάτια του:
Τα στελέχη της μπορεί να τραγουδούν την Κομμουνιστική Διεθνή για «της γης τους κολασμένους», αλλά ο τζίρος της έφτασε τα 40.000.000 ευρώ ετησίως.
Ο «Ριζοσπάστης» μπορεί να είναι η «επίσημη αγαπημένη», αλλά τα «κόκκινα» τυπογραφεία δεν σνομπάρουν τα χρώματα άλλων εφημερίδων: τυπώνουν από τη «Χώρα» του Γ. Τράγκα μέχρι τον «Ελεύθερο Τύπο» της Γιάννας Αγγελοπούλου κι από τον «Πρωταθλητή» του Ολυμπιακού και του Σ. Κόκκαλη μέχρι την «Αξία» του Χρηματιστηρίου και των μεγάλων μπίζνες.
…
Σήμερα, απλώνεται σε 12.000 τετραγωνικά στο Κρυονέρι Αττικής στο κέντρο μιας έκτασης 20 στρεμμάτων, ενώ από ρευστό ας είναι καλά οι τελευταίοι αναπτυξιακοί νόμοι και το επιχειρηματικό δαιμόνιο του Περισσού.
…
Κάποτε, μάλιστα, είχε κατηγορηθεί και ως… απεργοσπάστρια επειδή τύπωσε εφημερίδες στις οποίες η ΕΣΗΕΑ είχε κηρύξει απεργία για την καταβολή δεδουλευμένων: «Ημασταν δεσμευμένοι εμπορικά», απάντησαν τότε οι σύντροφοι υπεύθυνοι…
…
Σήμερα η «Τυποεκδοτική» ολοκληρώνει τις νέες εγκαταστάσεις της και ετοιμάζεται για νέα εφόρμηση, αποδεικνύοντας ότι το κόκκινο δαιμόνιο μπορεί να ντριμπλάρει τον καπιταλισμό ακόμη και μέσα στο γήπεδό του. Οσο για την επανάσταση, βλέπουμε…
Ακόμα ένα βίντεο βγαίνει στη δημοσιότητα με πρωταγωνιστές αστυνομικούς οι οποίοι παρουσιάζονται να ασκούν ψυχολογική και σεξουαλική βία σε νεαρές ιερόδουλες μέσα σε κάποιο αστυνομικό τμήμα. Στο ίδιο άρθρο αναφέρεται ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα βίντεο που κυκλοφορούν. Ωραίο hobby! Εμείς τους πληρώνουμε για να μας προστατεύουν και αυτοί κάνουν τους σκηνοθέτες βασανίζοντας τους ηθοποιούς.
Επίσης στο παραπάνω λινκ αναφέρεται:
” ο κ. Β. Πολύδωρας έδωσε αυστηρές οδηγίες σε όλους τους αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. να προχωρήσουν σε επιχείρηση μαζικών ελέγχων για την ανακάλυψη και καταστροφή παρόμοιων βίντεο.”
Πώς είπατε; Α μάλιστα,δηλαδή θα υπάρξει κινητοποίηση.Όχι για το αν γίνεται κακοποίηση, όχι για το ποιος φταίει για τα βασανιστήρια, όχι για το αν παραβιάζονται κατάφορα ατομικά δικαιώματα και νόμοι στα αστυνομικά τμήματα - αλλά για να σταματήσουν να κυκλοφορούν τα κακά βίντεο! Ευτυχώς υπάρχει και το internet…

Στις 21/6 με είσοδο ελεύθερη, με συντονιστή τον Στάθη Χαϊκάλη.
Εύστοχα τα σχόλια, λάθος ώρα καθώς οι bloggers συχνά δουλεύουν κιόλας. Λάθος μέρα καθώς πρόκειται για την μέρα δίκης του blogme.gr. Δεν ξέρω αλλά δε νομίζω ότι οι πολιτικοί που θα συμμετάσχουν να είναι και οι καλύτεροι για να μιλήσουν για την πολιτική και τα blogs… Έχω την (ρομαντική
πεποίθηση ότι η συζήτηση στο διαδίκτυο είναι πολύ ανώτερη από αυτή στα τηλεοπτικά παράθυρα! Θα ήθελα περισσότερους από τους γνωστούς - άγνωστους πολιτικούς bloggers! Άρα και λάθος καλεσμένοι.
(παρ’όλα αυτά, καλό είναι που γίνεται! :D)
Είμαστε σε μια χώρα και ήπειρο που τα πράγματα δύσκολα αλλάζουν.Πολύ δύσκολα. Η ασία κινείται με φρενήρεις ρυθμούς προς τα μπροστά, η αμερική βρίσκεται σε μια συνεχή οικονομική κίνηση, η αφρική σιγά σιγά ξυπνάει και κάποιες αραβικές χώρες παρουσιάζουν πρωτόγνωρη εικόνα κοσμογονίας. Και η Ελλάδα; Χμμμ… ΟΧΙ
Αυτή είναι η μόνιμη απάντηση των αριστερών - δήθεν προοδευτικών αλλά και των δεξιών - δήθεν φιλελεύθερων. Δεν το έχουμε καταλάβει αλλά η πλειοψηφία είναι βολεμένη γιαυτο δεν αλλάζει ποτέ τίποτα.
Και τώρα το απλό ερώτημα. η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα; η απάντηση είναι ΟΧΙ .
Η κότα έκανε το αβγό; OXI Είναι γνωστές οι τακτικές των κύκλων και των κέντρων συμφερόντων των κοτών που θέλουν να μας πείσουν με την προπαγάνδα τους ότι η καπιταλίστρια κότα φέρνει το αυγό. Όμως οι μέρες της είναι μετρημένες.Με πίστη στη δύναμη της εργατικής τάξης, με αισιοδοξία για τους αγώνες που έρχονται θα συντρίψουμε την κότα και θα δικαιώσουμε τα αιτήματα του αβγού.
Το αβγό την κότα; OXI Αυτές είναι οι νεοταξικές απόψεις που οδηγούν τον λαό σε παραπλανητικά συμπεράσματα για την λαική πάλη. Η ελληνική κοινή γνώμη βομβαρδίζεται από τις αντιδραστικές και αντιλαϊκές θέσεις που προβάλλονται από διάφορα συνέδρια και εκδηλώσεις - που οργανώνουν κατά διαστήματα οι αστικές κυβερνήσεις - οι οποίες προσπαθούν να αποδείξουν πως η κότα προέρχεται από το αβγό.Η κυβέρνηση στοιχιζόμενη με τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών στην περιοχή, κόντρα σε αυτά των λαών, στηρίζει το αβγό ενάντια στην κότα.
Έτσι λοιπόν κάθε θέμα,κάθε απλό πρόβλημα,κάθε ελάχιστη αλλαγή γίνεται ζήτημα μεγίστης σημασίας και η απάντηση … είναι ΟΧΙ !
Μπορεί να διαθέτει κεφάλαιο και να θέλει να το επενδύσει. Μπορεί απλώς να έχει ιδέες αλλά όχι χρήματα. Από τον μικρό περιπτερά ή τον ψιλικατζή, μέχρι τον μαγαζάτορα, από τον ελεύθερο επαγγελματία μέχρι τον εργοστασιάρχη, ο επιχειρηματίας στην Ελλάδα αποτελεί το απόλυτο κακό.
Πρώτα από όλα, δεν είναι εύκολο να συγκεντρώσει κάποιος κεφάλαιο με νόμιμους τρόπους. Αν κοιτάξουμε τα εισοδήματα που προσφέρουν τα διάφορα επαγγέλματα, και συγκεκριμένα αυτά που δηλώνονται στην εφορία (γιατί αυτά θεωρούνται νόμιμα) είναι σχεδόν αδύνατον να επενδυθούν με κάποιες προοπτικές. Όσο για την δυνατότητα χρηματοδότησης νέων ιδεών – αν εξαιρέσουμε τον ΟΑΕΔ και τα λοιπά (ευρωπαικά κυρίως) προγράμματα- αυτή είναι πολύ μικρή.
Δεύτερον δεν είναι εύκολο να ανοίξει νόμιμα μια εταιρεία στην Ελλάδα. Τυπικά το ελληνικό κράτος χρειάζεται κάποιες εκατοντάδες πιστοποιητικά, τα οποία πιστοποιούν πολλά και διαφορετικά πράγματα. Πρέπει λοιπόν να περιμένεις αρκετούς μήνες ή και χρόνια (!) μέχρι το ελληνικό κράτος να αποφασίσει ότι έχεις υποφέρει αρκετά και να σου δώσει τη δυνατότητα να ανοίξεις την επιχείρησή σου. Και επιπροσθέτως εδώ έρχεται το γρηγορόσημο. ΑΝ θέλεις να τελειώνεις με τα πιστοποιητικά, ΜΠΟΡΕΙΣ να λαδώσεις.( ελευθερία επιλογής, έτσι; ) Αλλιώς απλώς εύχεσαι να πετύχεις τους εργατικούς και ευσυνείδητους δημόσιους υπαλλήλους που θα σε βοηθήσουν. Read the rest of this entry »
Ποιός είναι αυτός ο 72χρονος γιατρός που θέλει να προωθήσει τις ιδέες της ελευθερίας αφού γίνει ο επόμενος πρόεδρος των Η.Π.Α.;
Είναι ένα πρόσωπο που έχει δημιουργήσει αναστάτωση στην αμερική, ενώ δραστηριοποιείται ήδη πολλά χρόνια στην αμερικάνικη πολιτική σκηνή. Οι ιδέες του μπορεί να ακούγονται “περίεργες” σε πολλούς, αλλά όχι σε φιλελεύθερους. Ή τουλάχιστον όχι σε μένα
.
Το όνομα αυτου, Ron Paul.
Δημιούργησε εκνευρισμό όταν δήλωσε σε ένα debate ότι ένας λόγος για τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις ΗΠΑ είναι η παρουσία στρατιωτών και η παρέμβαση τους σε άλλες χώρες. Δήλωσε απερίφραστα πως θα ζητήσει την άμεση επιστροφή των στρατιωτών από το Ιράκ.
Μερικές προτάσεις του:
- περιορισμός της ομοσπονδιακής κυβέρνησης
- χαμηλοί φόροι
- ελεύθερη αγορά
- μη-παρεμβατισμός
Αξίζει να ρίξουμε μια ματιά στις απόψεις του!
Στην θεωρία το κράτος φρόντιζει τους αδύναμους. Εκείνους που έχουν ανάγκη. Εκείνους που δεν μπορούν να εξοικονομήσουν τα προς το ζειν. Σε αυτό το θεμελιώδες αίτημα - έχω να αντιπαραθέσω διάφορες αμφιβολίες οι οποίες πηγάζουν και από το For a New Liberty του Murray Rothbard.
Είναι αλήθεια ότι το κράτος και ιδίως το ελληνικό φ











