You are currently browsing Fuyumi Kotani's articles.
Υπάρχουν κάποιοι που φοβούνται την ανάπτυξη και την πιο ομοιόμορφη κατανομή του πλούτου; Σύμφωνα με το παρακάτω άρθρο της Καθημερινής, ναι.
Ποιοί είναι όμως αυτοί που μιλάνε περισσότερο για την επικινδυνότητα της νέας τάξης πραγμάτων; Αλλά παρόλα αυτά επιμένουν πως οι πολιτικές τους θα είναι ωφέλιμες; Ωφέλιμες για ποιον και με ποιον τρόπο τελικά αν δεν θέλουν όλα αυτά τα οποία συνεπαγέται η ανάπτυξη και μοιάζουν με βουνό απροσπέλαστο όταν τα παραθέτει κανείς με τον τρόπο που τα δίνει ο παρακάτω δημοσιογράφος;
Αντιγράφω αυτούσιο το κείμενο από την σελίδα του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης γιατί δεν θέλω να αλλάξω τίποτα.
Ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης χαιρετίζει τις “έμμεσες” προσπάθειες του ΛΑ.Ο.Σ. για την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας. Με χαρά διαπιστώσαμε πως το πάθος για την άρνηση στράτευσης είναι δυνατότερο από όλα τα ιδεολογικά ρεύματα.
Ο βουλευτής του ΛΑΟΣ και μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής, Κώστας Αϊβαλιώτης, κατάφερε στα 39 του να μην έχει πάει στρατό! Εδώ η υποκρισία σπάει κόκαλα. Ο Κώστας Αϊβαλιώτης ως υποψήφιος με το ΛΑ.Ο.Σ. έχτισε το προφίλ του χάρη στον εθνικισμό, λαμβάνοντας ψήφους με το επιχείρημα “πόσο καλό πράγμα είναι ο στρατός”.
Αυτή η ενσυνείδητη εκδήλωση φανατισμού ΥΠΕΡ του στρατού καταρρέει έμπρακτα μετά τις αποκαλύψεις, και ξεσκεπάζεται η υποκρισία.
Του στέλνουμε την αμέριστη συμπαράσταση μας και αν χρειαστεί οποιαδήποτε συμβουλή ή στήριξη στην προσπάθειά του αυτή, τον παροτρύνουμε να μην διστάσει να επικοινωνήσει με το Σύνδεσμο Αντιρρησιών Συνείδησης…
Το έντυπο ενημερωτικό υλικό μας καθώς και οι συμβουλές από παλαιότερους αντιρρησίες θα είναι στην διάθεσή του. Υπενθυμίζουμε πως ακόμη ο νόμος του επιτρέπει το δικαίωμα να εκφράσει την συνειδητή αντίρρησή του δημόσια και να επιλέξει την εναλλακτική υπηρεσία.
Θα αποτελέσει έτσι τον πρώτο ιδεολογικό αντιρρησία μετά την ανάληψη εξουσίας από τη Ν.Δ., αφού η επιτροπή ελέγχου συνείδησης έχει απορρίψει όλα τα αιτήματα μέχρι σήμερα, καταργώντας στην ουσία το νόμο και το δικαίωμα αυτό.
Δεν χρειάζεται να είσαι βουλευτής για να αρνηθείς το στρατό!
Υ.Γ. Απαιτούμε τον άμεσο και παράτυπο αναδιορισμό του ως μονίμου υπαλλήλου στο διοικητικό τμήμα του «Αττικού Νοσοκομείου» στο οποίο προσπάθησε να διοριστεί το 2005.
Καλά, μας κοροϊδεύουν; Μετά από τις συζητήσεις για το πόσο καλά πηγαίνει η οικονομία μας και την άνοδο του ΑΕΠ, τώρα συζητιέται η άνοδος του ΦΠΑ. Προς το παρόν είναι μόνο φήμες, αλλά για ποιο πράγμα προσπαθούν να μας πείσουν;
Δύο πράγματα σχετικά με την θρησκεία για σήμερα!
Η πιο ανόητη απάντηση η οποία δόθηκε ποτέ σε έναν πατέρα ο οποίος προσπαθεί να κρατήσει την κόρη του μακριά από τις επιρροές της θρησκείας χωρίς η μικρή να σοκάρεται.
My Christian daughter says I’m going to hell
Και η προωτοβουλία του Simon Davis για να την απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία.
Στο Libertarian International υπάρχει ένα άρθρο στο οποίο αναλύεται γιατί οι αυξημένοι κατώτατοι μισθοί οδηγούν σε ανεργία, ειδικότερα των νέων. Αν ένας εργοδότης είναι υποχρεωμένος να δώσει ένα συγκεκριμένο μισθό, θα προτιμήσει κάποιον πιο έμπειρο φυσικά. Και θα αναγκαστεί να προσλάβει λιγότερους υπαλλήλους από όσους θα προσλάμβανε χωρίς τον περιορισμό του μισθού.
Τι να πρωτοπώ για αυτά που ακούστηκαν και έγιναν τις τελευταίες μέρες…
Ο κος Καρατζαφέρης τονίζει την ανάγκη για κυβέρνηση προσωπικοτήτων, ειδικά σε κάποια «ευαίσθητα υπουργία». Από την άλλη διαμαρτύρεται ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να δουλεύει για τον Λάτση και να κυβερνούν συγκεκριμένες μόνο οικογένειες. Μήπως πρέπει να μας εξηγήσει καλύτερα γιατί χωρίζει τα υπουργία σε ευαίσθητα και μη ευαίσθητα και με ποια κριτήρια αναγνωρίζει μια προσωπικότητα και απορρίπτει μια άλλη;
Η κα Παπαρήγα λέει πως η ψήφος στο ΚΚΕ δεν είναι ανάγκη να σημαίνει και ταύτιση με την ιδεολογία του.
Κυρία Παπαρήγα, ακριβώς αυτό το μήνυμα έχει περάσει στον λαό. Και ακριβώς επειδή θέλει μερικές φορές να αποδυναμώσει τα δυο μεγάλα κόμματα θα ψηφίσει Καρατζαφέρη. Επειδή συμφωνεί λίγο παραπάνω με την ιδεολογία του και επειδή έχει περισσότερο στυλ. Η ιδεολογία είναι απλά μια γαρνιτούρα.
Από την άλλη η προσπάθεια να ακουστούν μικρότερα κόμματα ισοδυναμεί με την προβολή του κου Παπαθεμελή. Όχι επειδή έχει κάτι καινούριο να πει. Αλλά επειδή είναι γνωστό πρόσωπο. Τελικά ο κόσμος βολεύεται καλά με τα γνωστά ακόμα και αν γκρινιάζει.
Δεν είναι λογικό μετά οι πολιτικοί να αγνοούν την γκρίνια;
Ο πρώτος προεκλογικός λόγος της Αλέκας Παπαρήγα ήταν πάλι ένα από τα ίδια. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η Ν.Δ. δεν έχουν πάρει κανένα αντιπλουτοκρατικό μέτρο. Τρανή απόδειξη ότι είναι ενάντια στον λαό.
Τα χρήματα δεν είναι κάτι που κυκλοφορεί και ευννοεί την βελτίωση της ποιότητας διαβίωσης. Είναι μόνο ένα είδος το οποίο το μαζεύουν οι τσιφούτηδες για να μην το έχει κανείς άλλος. Ουφ…
Και μετά θέλει να μας πείσει ότι το ΚΚΕ θα φέρει την ανανέωση που χρειάζεται η πολιτική ζωή της χώρας…
Βρήκα ένα άρθρο για μια παλιά αμερικάνικη καμπάνια κατά των ναρκωτικών. Είναι από το 1998, αλλά το μήνυμα είναι ακόμα χρήσιμο να ακουστεί. Ενδιαφέρον άρθρο, κυρίως γιατί αναλύει ένα θέμα το οποίο συχνά αγνοείται.
Ναι, τα ναρκωτικά μπορούν να καταστρέψουν ζωές. Αλλά πολλοί καταφέρνουν να ζήσουν τις ζωές τους παίρνοντας ναρκωτικά και η μεγαλύτερη δυσκολία τους είναι να εξασφαλίσουν την δόση τους.
Επίσης, τα παιδιά μαθαίνουν από μικρά για τις βλαβερές συνέπειες του αλκοόλ, αλλά ταυτόχρονα μαθαίνουν και πως για μικρές ποσότητες δεν παθαίνουν τίποτα. Καλό θα είναι να ξέρουν πως δεν πρόκειται να εθιστούν από ένα τσιγάρο μαριχουάνας. Το μεγαλύτερο πρόβλημα θα υπάρξει αν το παιδί μάθει μέσω φίλων ότι δεν θα πάθει τίποτα από ένα τσιγάρο και σταματήσει να εμπιστεύεται τους γονείς του.
Η κρατική αυτή παραπληροφόρηση για τα ναρκωτικά, ότι έχουν ως μοναδικό επακόλουθο την καταστροφή της ζωής χαρακτηρίζεται ως αντιπαιδαγωγική και προσπάθεια κυριαρχίας του κράτους.
Δεν θα το εξέφραζα έτσι ακριβώς, αλλά συμφωνώ με το άρθρο, πως πρέπει να τα βλέπουμε όλα στην σωστή τους διάσταση.
Αναρωτιέμαι αν όλοι αυτοί που μιλάν για το ΛΑ.Ο.Σ. μπήκαν στην σελίδα του να δουν τι ακριβώς γράφει. Παραθέτω εδώ ένα κομμάτι, λιγότερο δημαγωγικό από αυτό κατά των μεταναστών, λιγότερο εξωφρενικό από αυτό που εκφέρεται κατά των εκτρώσεων, λες και αυτό πρόκειται να βοηθήσει τον θεσμό της οικογένειας και το δημογραφικό πρόβλημα. Είναι ένα κομμάτι μάλλον ύπουλο. Πιθανότατα οι υποστηρικτές του κόμματος δεν είναι τόσοι πολλοί όσοι θέλουν να νομίζουμε, αλλά μερικές φορές πρέπει να δούμε και τα άκρα για να πάρουμε εμπρός.
Δεν παραθέτω σύνδεσμο. Βρίσκεται εύκολα.
Ο ΑΝΩΤΑΤΟΣ ΑΡΧΩΝ - ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
Ο ΛΑ.Ο.Σ. στο πρώτο του κεφάλαιο αναφέρεται στην κορυφή του κρατικού μας οικοδομήματος. Στον Ανώτατο Άρχοντα.
Στέκεται ο ΛΑ.Ο.Σ. αντιμέτωπος και αντίθετος, οριζόντια και κάθετα, στο κομματικό αλισβερίσι και το εξευτελιστικό παζάρι των παρασκηνίων, πριν και κατά την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, που πρέπει να ‘ναι υπερκομματικό πρόσωπο κοινής παραδοχής και να μην φορτώνεται με δεσμεύσεις και γραμμάτια προεξόφλησης απέναντι σ’ εκείνους που τον επιλέγουν.
Ο ΛΑ.Ο.Σ. θέλει Πρόεδρο όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητο, αδέσμευτο, θεματοφύλακα άγρυπνο των Ιερών και των Οσίων.
Ο ΛΑΟΣ προτείνει (μόνον αυτός) την θέσπιση του Συμβουλίου των Αρίστων, κοντά στον Πρόεδρο, που να αποτελείται από τον Πρωθυπουργό, τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων, τους Προέδρους του Αρείου Πάγου, του Συμβουλίου Επικρατείας, του Ελεγκτικού Συνεδρίου, τον αρχαιότερο του Διπλωματικού Σώματος και τον Πρύτανη που θα υποδεικνύεται από τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.
Μμμ… Όχι. Ίε.
Εγώ θέλω τον πρόεδρο της δημοκρατίας να συνεργάζεται με τα κόμματα. Θέλω να δεσμεύεται και όχι, δεν περιμένω από αυτόν να ξαγρυπνήσει για κανένα ιερό και για κανένα όσιο. Εγώ προσκυνώ μόνο nihonjin bishonen (προσωπικά είδωλα και είμαι σίγουρη πως δεν εξαρτώνται από τις αγαθές προθέσεις του). Επομένως, ΛΑ.Ο.Σ. ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε. Και μην τονίζεις με κόκκινα γράμματα την λέξη *φιλελευθερισμό* στο πρόγραμμά σου. Κάποιοι μπορεί να μάθουν τι πραγματικά σημαίνει.
«Εμπιστοσύνη στην δύναμή σου»
Αυτό είναι το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει το ΚΚΕ. Δύναμη ενάντια στην πλουτοκρατία φυσικά. Ταξικός πόλεμος. Εκεί βρίσκεται η λαϊκή δύναμη και αυτός είναι ο σκοπός της λαϊκής συμμαχίας. Και εξουσία. Γιατί φυσικά με την δημοκρατία ο λαός δεν έχει αρκετή εξουσία! (Ναι, εντάξει. Αν ο λαός ψηφίζει για λάθος λόγους το νόημα της δημοκρατίας καταργείται, αλλά δεν καταργείται ο σκοπός της.) Επειδή ο δεξιόθεν φασισμός δεν είναι *πολύ* της μόδας πλέον, ο αριστερόθεν μπορεί να φανεί σε μερικούς πιο μοδάτος.
Και εννοείται πως αν αντισταθούμε στον καπιταλισμό όλα μας τα προβλήματα θα λυθούν. Όχι δεν θα μας νοιάζουν οι ανοησίες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, γιατί θα ελέγχονται. Όχι δεν θα μας νοιάζει η ανεργία, γιατί το κράτος θα φροντίζει να δουλεύεις, ακόμα και χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο που γεννήθηκες (όπως έκαναν στην Σουηδία). Καλύτερα να μην έχουμε ποικιλία, γιατί μέσα στην ποικιλία μπορεί να βρεθεί κάτι χαλασμένο ή απλά όχι του γούστου μας και να μας τρομάξει.
Και αλίμονο! Φιλελευθερισμός! Αυτό είναι η νέα τάξη πραγμάτων! Ακούτε την λέξη; Είναι ΝΕΑ. Σημαίνει πώς χρειάζεται προσαρμογή. Πώς θα προσαρμοστεί ακόμα και ο τελευταίος απροσάρμοστος; Καλύτερα να μείνουμε όλοι πίσω παρά να βοηθήσουμε κάποιους να παραδεχτούν πώς έχουν πρόβλημα προσαρμογής.
Πώς τολμάω να μιλάω για απροσάρμοστους θα μου πείτε; Δεν έχω ζήσει την μιζέρια του κόσμου, δεν καταλαβαίνω τα προβλήματά του. Ε, ναι. Κάποτε έβλεπα και εγώ ειδήσεις. Όλο το δράμα στην τηλεόρασή μου.
Αλλά κυκλοφορώ έξω και ακούω τον κόσμο. Όλον αυτόν που παραπονιέται για το σύστημα. Έζησα στην Γαλλία όπου πολλοί προτιμούσαν λόγω πεποίθησης να μην δουλέψουν και να ζήσουν με ένα ελάχιστο επίδομα ανεργίας. Αλλά ακόμα και αυτοί που παραπονιούνται για το σύστημα είναι αδιάσπαστο κομμάτι αυτού.
Οι φιλελεύθεροι καταλαβαίνουν πολύ καλύτερα το σύστημα και την ανάγκη να ικανοποιηθούν όλοι από αυτό. Δεν προσπαθούν να κουκουλώσουν τα προβλήματα.
Σε μια κοινωνία με λάθος κοινωνικούς δεσμούς δημιουργούνται ψυχολογικά προβλήματα και έπειτα οικονομικά. Αυτός που δεν μπορεί να είναι αυτόνομος σε μια κοινωνία σημαίνει πως η ίδια η κοινωνία δεν του έχει δώσει την ικανότητα να εκμεταλλευθεί τις κλίσεις του. Αδιάφοροι γονείς, σχολείο ή και τα δύο δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως τελικά δεν μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα με οικονομικό τρόπο. Ακόμα και παρέχοντας βασικά αγαθά όπως παιδεία και ιατρική περίθαλψη, δεν μπορούμε να λύσουμε την ρίζα του κοινωνικού προβλήματος. Ούτε στρέφοντας τον μισό πληθυσμό ενάντια στον άλλο μισό μπορούμε να λύσουμε το κοινωνικό πρόβλημα.
Και η λύση δεν είναι μια για όλους. Ο κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του ανάγκες και χωρίς οικονομική ελευθερία να βρει την λύση που του ταιριάζει και αυτό που χρειάζεται δεν πρόκειται να πάει πουθενά.
Η δύναμη του ανθρώπου είναι στην δημιουργία και όχι στο να ακολουθεί το πλήθος.
Το καλύτερο επιχείρημα όσων υποστηρίζουν ένα ισχυρό κράτος, πέρα από τον φόβο των μονοπωλίων, είναι πώς μόνο αυτό μπορεί να φροντίσει για κάθε πολίτη ξεχωριστά. Ο φόβος του κρατικού μονοπωλίου είναι μηδενικός μπροστά στην ικανότητα του κράτους να παρέχει ιατρική περίθαλψη και παιδεία ακόμα και στους φτωχούς.
Για την ιατρική περίθαλψη, είναι προφανές για τους περισσότερους πως είναι καλύτερα μια μέτρια ως κακή περίθαλψη για όλους, παρά μια καλή για τους λίγους. Συμφωνώ απόλυτα πως οι ιδιωτικοί γιατροί χρεώνουν κάποιες φορές υπέρογκα ποσά για τις υπηρεσίες τους. Το σενάριο όμως να υπάρχει μεγαλύτερος ανταγωνισμός ανάμεσα στους γιατρούς για τις υπηρεσίες τους στο επίπεδο της τιμής, χωρίς να χάνεται η ποιότητα μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας για πολλούς. Ιδιωτικό σύστημα υγείας σημαίνει αυτόματα πώς θα πρέπει όλοι να πληρώνουν στους γιατρούς αυτά που δίνουν τώρα, με το παρών σύστημα και κατεστημένο.
Επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί δεν αρχίζει να μοιράζει το κράτος πρόνοιας δωρεάν τροφή. Α, ναι. Δεν είμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, για αυτό.
Αυτό που πρέπει να αντιληφθούν πολλοί είναι ότι σε ένα φιλελεύθερο σύστημα δεν θα αλλάξει μόνο το σύστημα καθ’ αυτό, αλλά και τα δεδομένα. Αλλά ίσως τελικά αυτό που με τράβηξε στον φιλελευθερισμό είναι η αγάπη μου για την επιστημονική φαντασία.
Ως άνθρωποι δεν εξαρτιόμαστε από τις συνθήκες, αλλά μπορούμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες τις οποίες εμείς θέλουμε. Έχουμε πειστεί πως με τα σημερινά δεδομένα δεν έχουμε και πολλές επιλογές. Αλλά η πολιτική η οποία διαλέγουμε είναι αυτή που καθορίζει και ένα μεγάλο μέρος των δεδομένων.
Ο Τζακ Κοέν, μιλάει για “multiplex minds”, μυαλά τα οποία όχι μόνο αναγνωρίζουν την ύπαρξη διαφορετικών κοσμοθεωριών, αλλά έχουν την ικανότητα να αναρωτιούνται για την χρησιμότητα της κάθε μίας και να λειτουργούν ανεξάρτητα από αυτές. Και φυσικά ο καθορισμός της κοσμοθεωρίας κάποιου είναι στενά συνδεδεμένος και με τα δεδομένα που έχει. Ένα multiplex mind λοιπόν μπορεί να λειτουργεί ανεξάρτητα από τις θεωρίες, γιατί μπορεί να λαμβάνει υπ’ όψιν του όχι μόνο τα δεδομένα αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μπορούν αυτά να αλλάξουν και αλλάζουν.
Η Νέα Μάκρη ξεσηκώνεται ενάντια στην εκκλησία η οποία ζητά να πάρει πίσω τις ακίνητες περιουσίες πολιτών, τις οποίες έχουν νόμιμα αποκτήσει.
ΚΑΛΕΣΜΑ
Κυριακή, 1η Ιουλίου και ώρα 10:30 π. μ.
στο κινηματοθέατρο «ΑΛΙΚΗ»
(μέσα στην πρώην Αμερικανική Βάση Νέας Μάκρης)
Το κάλεσμα είναι του Ε.Α.Ρ. (Ελληνικό Ανανεωτικό Ρεύμα) αλλά σε ένα τέτοιο ζήτημα δεν υπάρχουν κομματικές διαφορές. Είναι λίγο αργά για την ειδοποίηση, αλλά και εγώ μόλις τώρα το έμαθα. Και δυστυχώς αυτά είναι όλα όσα ξέρω.
Πηγές
Χθες πήγαμε στην ομιλία που διοργάνωσε η Φιλελεύθερη Συμμαχία με θέμα ‘Η εμπλοκή των μεταρρυθμίσεων’. Ακούστηκαν πάρα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα και ήταν σημαντικό να γίνει η πρώτη ομιλία μετά το συνέδριο με θέματα τα οποία μόνο η ΦΣ θέλει να δει με τον δικό της μοναδικό τρόπο.
Καίρια σημεία που αναλύθηκαν ή αναφέρθηκαν:
- Τον ανταγωνισμό της ελεύθερης αγοράς δεν τον φοβούνται οι κομμουνιστές, αλλά οι ίδιοι οι επιχειρηματίες οι οποίοι δεν ζητάν μεταρρυθμίσεις από το κράτος αλλά βολεύονται από την τωρινή κατάσταση του ποιος θα μπορέσει να κλέψει ποιον.
- Ποιο είναι το εισόδημα το οποίο δήλωναν όσο δούλευαν οι σημερινοί συνταξιούχοι που δεν μπορούν να ζήσουν σήμερα με την σύνταξη που παίρνουν; Φυσικά, το γεγονός πως ζουν σημαίνει ότι από κάπου παίρνουν χρήματα.
- Η τηλεόραση θα μπορούσε να βελτιωθεί αν οι ίδιοι οι πολιτικοί είχαν σοβαρότητα και δεν συμμετείχαν σε αυτή την κοροϊδία ενημερώσεις που παρέχουν τα τηλεοπτικά παράθυρα.
- Όταν όλοι γκρινιάζουμε για την απελευθέρωση του ωραρίου καταστημάτων φοβόμαστε πως μόνο τα μεγάλα καταστήματα θα μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις του και ξεχνάμε τις υπηρεσίες που μπορεί να προσφέρει ένα μικρό κατάστημα σε λίγες ώρες λειτουργίας.
- Η ανασυγκρότηση του κράτους πρέπει να γίνει σε δυο στάδια: (1) την αξιολόγηση και αλλαγή των νόμων, και (2) την αξιολόγηση και αλλαγή των κρατικών φορέων. ΑΛΛΑΓΗ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ.
- Οι έλληνες είναι οι πρώτοι στην μετανάστευση φοιτητών. Η ιδιωτική παιδεία κοστίζει συχνά λιγότερο. Για κάθε ευρώ που ξοδεύει το κράτος για την «δωρεάν παιδεία» η ελληνική οικογένεια ξοδεύει πολύ περισσότερα στην παραπαιδεία.
- Η περικοπή των κρατικών δαπανών και η μείωση της φορολογίας είναι απαραίτητα για μια πιο ανταγωνιστική οικονομία. Το κράτος δεν μπορεί να μειώνει το εισόδημα των ανεξάρτητων ανθρώπων για να αυξάνει το εισόδημα των εξαρτημένων.
Ακούστηκε καθόλου στις ελληνικές ειδήσεις το συμβάν με το εργοστάσιο τούβλων σε μια επαρχεία της Κίνας; Βλέπω ελάχιστη τηλεόραση - εντάξει, όχι καθόλου όπως πριν από λίγο καιρό, βελτιώνομαι!!! - και δεν ξέρω.
Εργάτες απλήρωτοι, με ελάχιστη τροφή δούλευαν εξαντλητικές ώρες στο εργοστάσιο και βρέθηκαν πριν από λίγες μέρες σε άθλια κατάσταση. Κάποιοι είχαν πάθει αμνησία από το σοκ και είχαν εγκαύματα από τα καυτά τούβλα που κουβαλούσαν. Το εργοστάσιο αυτό ήταν ιδιοκτησία του τοπικού γραμματέα του κομμουνιστικού κόμματος.
http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/6733045.stm
Τα τελευταία απομεινάρια του κομμουνισμού στο κόσμο; Μακάρι. Κατά τα άλλα είναι οι φιλελεύθεροι εργοστασιάρχες που δεν νοιάζονται καθόλου για τις συνθήκες εργασίας. Ναι, συμβαίνουν ατυχήματα. Αλλά αυτό δεν ήταν ατύχημα. Μήπως ήταν ένα από αυτά τα μεμονωμένα περιστατικά τα οποία μπορεί κάποιος να αγνοήσει;
Πραγματικά, δεν ξέρω τι να πω. Ζούμε σε μια κοινωνία στην οποία έχουμε σχεδόν τα πάντα και το ξέρουμε. Αλλά πάντα ψάχνουμε να βρούμε προβλήματα και λόγους για να γκρινιάξουμε (τι έκανε ο διπλανός, τι νομίζουμε πώς θα έπρεπε να κάνει…), αγνοούμε τις λύσεις που υπάρχουν για τα ζητήματα που έχουν λύση (η βελτίωση του περιβάλλοντος) και νομίζουμε ότι επιμένοντας στο παρελθόν νιώθουμε καλύτερα.
Αυτό που ξέρω και για το οποίο είμαι πλέον σίγουρη είναι ο λόγος για τον οποίο θέλω να διαδώσω τις ιδέες μου, οι οποίες δεν είναι μόνο δικές μου. Είναι γιατί αναγνωρίζω σε πόσο πλεονεκτική θέση βρίσκομαι και θέλω να αναγνωριστούν οι λόγοι για τους οποίους πετύχαμε ότι πετύχαμε για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε παρακάτω, να πετύχουμε ακόμα πιο πολλά. Δεν ανέχομαι εμμονές με το παρελθόν και επίσης νομίζω πώς όπως σε έναν γάμο μπορεί να φέρει κάποιος την ευτυχία αν έχει βρει την ικανοποίηση στην ζωή του γενικά, έτσι και στην πολιτική, πρέπει να ξέρουμε να αναγνωρίζουμε από πού προέρχεται η δική μας ικανοποίηση για να μπορέσουμε να την προσφέρουμε και στους άλλους.
Και τώρα θυμήθηκα τους στίχους ενός τραγουδιού που έλεγε
«να ‘χαμε τρεις δραχμές στην τσέπη και τρεις ο διπλανός
θα ‘ταν ο κόσμος μαγικός, παράδεισος η πλάση…»
Λοιπόν, εγώ λέω πώς αν κόσμος δεν σταματήσει να νοιάζεται για το τι έχει στην τσέπη του ο διπλανός και αρχίσει να ενδιαφέρεται για το τι κάνει τον ίδιο ευτυχισμένο, την έχουμε βάψει. Και είναι τρομαχτικό τι ασχήμια μας προσφέρεται ως τέχνη και πηγή ονείρων. Αυτό δεν είναι όνειρο. Είναι εφιάλτης.
Άκουσα σήμερα το πρωί για την Τήνο. Λιγότερο τουριστικοποιημένη από άλλα νησιά, αρχίζει τον τελευταίο καιρό πιο εντατική ανάπτυξη της τουριστικής βιομηχανίας. Ακούστηκαν καλά σχόλια, όπως το ότι η ανάπτυξη πρέπει να γίνει με μακροχρόνιες βλέψεις, και όχι το ποιος θα αρπάξει τα περισσότερα μέσα στην επόμενη δεκαετία και μετά τίποτα. Ακούστηκαν και σχόλια για την «ιδιωτική ανευθυνότητα» και τις ανάρμοστες κατασκευές, χωρίς να εξηγούν ιδιαίτερα γιατί είναι ανάρμοστες. Είχαν προαναφέρει ότι είναι στο σχέδιο οικοδόμησης…
Ελπίζω η ανάπτυξη της Τήνου να είναι σταθερή και σε μάκρος χρόνου. Αλλά γιατί να αντιμετωπίζεται ο ιδιωτικός τομέας σαν πηγή προβλημάτων, έτσι, στα κρύα του λουτρού; Σίγουρα υπάρχουν ιδιώτες οι οποίοι έχουν καταστρέψει το περιβάλλον. Αλλά είναι οι μόνοι; Και έχει κανείς ψάξει να βρει πόση ζημιά στο περιβάλλον έχει προκαλέσει το κράτος;
Χθες ήταν η μέρα περιβάλλοντος.
Ας σκεφτούμε το περιβάλλον σαν κάτι που είναι μέρος του εαυτού μας. Το περιβάλλον είμαστε εμείς, ο καθένας ξεχωριστά. Δεν είναι ιδιοκτησία του κράτους για να το προστατεύει, όπως και αν μπορεί.
Αναρωτιέμαι επίσης πώς σκέφτονται αυτοί που πετάν αποτσίγαρα στις παραλίες. Πώς ένα μαγικό χέρι θα έρθει να τα μαζέψει όλα;
Ο τίτλος αυτός είναι ενός άρθρου που βρήκα στην σελίδα του περιοδικού Time. Οι εικόνα του Ισλάμ που έχουμε στην Ελλάδα είναι αυτή ενός σοβαρού άντρα να περπατάει στο δρόμο καθώς τον ακολουθούν μια ή δυο γυναίκες, καλυμμένες με μαντίλα, περιστοιχισμένες από μερικά παιδάκια και ποτέ χαμογελαστές. Είναι η εικόνα ενός Ισλάμ που μας προκαλεί απέχθεια, συγκαλυμμένη οργή και οίκτο.
Αλλά πόσοι από εμάς γνωρίζουν τα πολλά πρόσωπα του Ισλάμ; Υπάρχουν χώρες όπως η Σενεγάλη στην οποία το Ισλάμ ασκείται με ελευθερία, εμποτισμένο από αφρικάνικης νοοτροπίας φιλελευθερισμό. Και το ίδιο το Ισλάμ δεν είναι ένα, αλλά πολλά. Πολλές διαφορετικές νοοτροπίες, ιδέες και μονοπάτια. Αυτές τις διαφορές είναι σημαντικό να τις γνωρίζουμε για να μπορέσουμε να δούμε με διαφορετικό μάτι τους μετανάστες που ζουν στην χώρα μας και να μπορέσουμε πιο εύκολα να αποδεχτούμε την κουλτούρα τους, ειδικά όταν αυτή δεν είναι πάντα αυτή που περιμένουμε.
Το Ισλάμ δεν είναι μόνο οι φανατισμένοι Ισλαμιστές, οι Σουνίτες και οι Σουίτες, αλλά και οι Σούφις (Sufis). Αυτή την ομάδα ισλαμιστών συνάντησε η Μέγκαν Λίντοου στο Σουδάν και μας περιγράφει με πολύ ενδιαφέρον τρόπο.
Αναζητώντας την «ολότητα» με το σύμπαν αναγνωρίζουν πως αυτή βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου στον οποίο οδηγούν πολλά μονοπάτια. Κανείς από αυτούς δεν θα ρωτήσει τον επισκέπτη για την θρησκεία του ή την χώρα καταγωγής του. Εδώ και 18 χρόνια η Σουδανέζικη κυβέρνηση προσπαθεί να καταπολεμήσει τον Σουφισμό, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η ύπαρξη και η ιδεολογία τους είναι στενά δεμένη με την Σουδανέζικη κουλτούρα. Το Ισλάμ δεν είναι τόσο στατικό και μονόπλευρο όσο νομίζουμε.
Ακούστηκε και αυτό: μια γυναίκα δεν μπορεί να είναι καλή μητέρα αν είναι επιχειρηματίας, γιατί δεν γίνεται να έχει την απαραίτητη επιθετικότητα που χρειάζεται μια επιχειρηματίας (να είναι σκύλα) και την ευαισθησία που χρειάζεται κάποιος για να μεγαλώσει παιδιά.
Honto ni? Δηλαδή μια γυναίκα που δεν είναι επιχειρηματίας, δεν μπορεί να είναι «σκύλα»; Μια επιχειρηματίας δεν μπορεί να αγαπήσει ειλικρινά τα παιδιά της; Και ένας άντρας δηλαδή δεν μπορεί να γίνει ήρεμος και υπομονετικός πατέρας αν είναι επιχειρηματίας; Τι ανοησίες ακούγονται, και μάλιστα από καθηγήτρια πανεπιστημίου;
Κάτι τέτοια πιστεύουν οι ελληνίδες και δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν αυτόνομες δυναμικές γυναίκες.
Και αν μια δυναμική, δραστήρια γυναίκα η οποία δεν μασάει τα λόγια της είναι «σκύλα» τότε αυτός ο όρος θα γίνει τίτλος τιμής. Μια γυναίκα μπορεί να συμπεριφέρεται όπως ακριβώς ένας άντρας. Και όποιου μια τέτοια συμπεριφορά του ξενίζει ας την συνηθίσει.
