Category Archive

επειδή βαρέθηκα τα πολλά πολιτικά…

Κυβέρνηση με ισχνή πλειοψηφία, αξιωματική αντιπολίτευση που ψάχνει αρχηγό, ενδυναμωμένα αριστερά κόμματα, Καρατζαφέρης στη Βουλή… Θα τολμήσει αλλαγές ο Καραμανλής; Θα διατυπώσει σαφέστερο πολιτικό λόγο το ΠΑΣΟΚ; Κάποια ζόρικα προβλήματα θέλουν λύση σύντομα και η νέα τετραετία ( προμηνύεται εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.

Και δεν εννοώ ως φιλελεύθεροι αλλά ως πολίτες αυτής της χώρας.

Είχαμε μια κυβέρνηση Ν.Δ. που ήταν εκκωφαντικά ανύπαρκτη. Μερικές φορές είχα την αίσθηση ότι προσπαθούσε να μην ενοχλήσει κανέναν - σαν τον διαρρήκτη την ώρα της δουλειάς.

Με τα Πανεπιστήμια κλειστά περιμένανε να ξεχαστεί το ζήτημα και να “ξεφουσκώσει”. Με τις πυρκαγιές να κατακαίνε την χώρα απλώς κοιτούσαν να επιλέξουν την επικοινωνιακή τους αντίδραση. Μηδενικό μεταρρυθμιστικό έργο, ατολμία, με την πρόφαση του “διαλόγου” και των “ζυμώσεων”. Τι απέδωσαν όλες αυτές οι ζυμώσεις; Ποιες είναι οι μεταρρυθμίσεις που έκανε η Ν.Δ.;

Και μετά έχουμε τον κ.Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ που και αυτό δεν προβάλει σαφείς απόψεις και κατευθύνσεις, και κυριότερα δεν δείχνει να είναι κόμμα με δυναμική μεταρρυθμιστική. Αλλά προσδοκά απλώς να ξαναβολευτεί στην εξουσία.

Αναρωτιέμαι: Ποια θα είναι τα 10 πρώτα μετεκλογικά θέματα για την ατζέντα του κ. Καραμανλή; Για τον κ. Παπανδρέου;

Τι περιμένουμε από τις εκλογές;

Δεν περιμένω τίποτα αν βγεί αυτοδύναμη κυβέρνηση - πιθανότατα θα έχουμε ακόμα μια κυβέρνηση-”σούπα”. Περιμένω μόνο μια αλλαγή που μπορεί να προκύψει από έλλειψη αυτοδυναμίας. Θα χαρώ και από την αύξηση της επιρροής των μικρών κομμάτων. Και αν αυτό οδηγήσει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας θα χαρώ να τους δω έστω και προσωρινά να ξυπνάνε.

Γιατί με αυτές τις “βουβές”* εκλογές και την υπνωτισμένη κυβέρνηση,αρχίζω να πιστεύω πραγματικά ότι πάμε για άλλα τέσσερα χρόνια χαμένα.

* Οι εκλογές πλέον δεν είναι τόσο βουβές καθώς το ΠΑΣΟΚ ανεβάζει τους τόνους λαικίζοντας. Και η ΝΔ απαντά ως δύναμη “μεταρρύθμισης”.

Ένας σταθμός του μετρό έχει γεμίσει διαφημίσεις του ΕΟΤ και διαφημίσεις της Αττικό Μετρό. Αυτές που εξηγούν τι ωραία που είναι η Ελλάδα (Wonderful Greece) και πόσο καταπληκτικό είναι το μετρό. Δεν θέλω να γίνομαι καχύποπτος αλλά μήπως τώρα πριν τις εκλογές ξοδεύονται όλα τα χρήματα που έχουν ξεμείνει για “κρατικές” και “ευρωπαικές” διαφημίσεις;

Εκείνα που λένε στο τέλος “Χρηματοδοτούμενο από την Ελλάδα και από την Ευρωπαική Ένωση” και σε αφήνουν με την εντύπωση ότι ζείς σε άλλη χώρα από αυτήν που απεικονίζεται…

Δεν είναι η πρώτη φορά που το λέω, αλλά πιστεύω πως ο τρόπος που διεξάγεται η προεκλογική περίοδος στη χώρα μας πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να γνωρίζουμε πριν τις κάλπες τα, κατά το δυνατόν, ακριβή προγράμματα των κομμάτων ώστε να γνωρίζουμε τι να περιμένουμε από την επόμενη κυβέρνηση να κάνει στην τετραετία και τι όχι. Είναι απαράδεκτο να οδηγούμαστε σε πρόωρες εκλογές λόγω “ανάγκης μεταρρυθμίσεων”, για θέματα τα οποία δεν προέκυψαν ξαφνικά, αλλά γνωρίζουμε εδώ και χρόνια (πχ ασφαλιστικό).

Τι είναι αυτό που δεν αφήνει ένα πρωθυπουργό να κάνει αυτό για το οποίο εξελέγη; Ο κ. Καραμανλής κατηγορεί την αντιπολίτευση και τα συνδικάτα και σε κάποιο βαθμό μπορεί να έχει δίκιο. Όμως κυβέρνηση είναι ο ίδιος. Μήπως ένας βασικός λόγος που αντιπολίτευση και συνδικάτα ματαιώνουν κατά βούληση μεταρρυθμίσεις είναι ότι τελικά δε γνωρίζουμε γιατί εκλέγουμε κυβέρνηση;

Είναι σαν να έχουμε αποδεχτεί λίγο πολύ, ότι θα βγάζουμε μια κυβέρνηση η οποία “μπορεί και να ‘ναι καλύτερη από τους άλλους”, άσχετα από το πολιτικό της πρόγραμμα και η οποία όσο έχει τον αέρα των εκλογών θα προσπαθεί να περάσει κουτσά στραβά μερικά πράγματα διαπραγματευόμενη με τις αντίστοιχες συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Αν είναι οι “αναγκαίες μεταρρυθμίσεις” που θα φέρουν και πάλι πρόωρα εκλογές, μήπως να δούμε προεκλογικά ποιες είναι αυτές ώστε να αρχίσουν να υλοποιούνται επιτέλους, υπό τη δέσμευση της επόμενης κυβέρνησης;

Όταν ο Κώστας Σημίτης παρέδωσε τη σκυτάλη στον Γιώργο Παπανδρέου για να διεκδικήσει την εξουσία, το ΠΑΣΟΚ φάνηκε στιγμιαία να εμπνέει έναν δυναμισμό. Ο νέος πρόεδρος συνεργάστηκε με κεντροαριστερούς και φιλελεύθερους και φάνηκε να έχει συγκεκριμένες ιδέες.

Όμως, μετά την ήττα στις εκλογές πολλά άλλαξαν και το ΠΑΣΟΚ ακόμα μετά από τόσο καιρό αδυνατεί να βρεί μια συγκεκριμένη πολιτική θέση και σίγουρα αδυνατεί να κοντράρει στα ίσια την Νέα Δημοκρατία. Θεωρώ ότι ακόμα δεν έχει ξεκαθαριστεί το αποτέλεσμα της μάχης με τα φαντάσματα του παρελθόντος : τελικά ήταν λάθη οι ιδιωτικοποιήσεις επί Σημίτη; ή επιτυχίες; Τι θα άλλαζε και τι θα κρατούσε από το παρελθόν ο κ. Παπανδρέου; Ξέρει; Τριάμισι χρόνια αυτοκριτική και ποιο το αποτέλεσμα; Αν το ξέρει θα το πει και σε μας;

Τα τελευταία χρόνια (ευτυχώς με μερικές εξαιρέσεις) το σοσιαλδημοκρατικό ( κόμμα της Ελλάδας αρνείται πεισματικά να παράγει κάποια σοβαρή πολιτική σκέψη. (Κάποια σκέψη γενικότερα;). Το περίεργο είναι ότι πολύ λίγοι ασχολούνται με την θεαματική έλλειψη επιχειρημάτων και ιδεολογίας στη σημερινή πολιτική σκηνή. Tόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στη ΝΔ το βασικό μέλημα των στελεχών είναι η κατάληψη της εξουσίας - οτιδήποτε άλλο είναι δευτερεύον!

Παρακολούθησα το debate των Δημοκρατικών που έλαβε χώρα την περασμένη Δευτέρα στη Νότια Καρολίνα. Το γεγονός μεταδόθηκε από το CNN και οι ερωτήσεις τέθηκαν από χρήστες του YouTube.

Ήταν ένα διαφορετικό debate λόγω του τρόπου που τέθηκαν οι ερωτήσεις. Κυρίως, όμως, προσφέρει ένα πλούσιο δείγμα πολιτικής συζήτησης και θεμάτων που απασχολούν τις ΗΠΑ αυτήν την εποχή.

Αν μπορώ να κάνω κάποιο γενικό σχόλιο, είναι ότι οι ΗΠΑ φαίνεται να είναι ακόμα πολιτικά ενεργές και να “ψάχνουν” κάποια από τα επόμενα βήματά τους. Παραθέτω δύο από τις ερωτήσεις, σχετικά με την ιατρική περίθαλψη και την ανεξιθρησκεία στις ΗΠΑ.

Η συνταγή (τηλεοπτικό debate με ερωτήσεις από το YouTube) θα επαναληφθεί το Σεπτέμβριο με το επόμενο debate των Ρεπουμπλικάνων.

Λίγους μήνες πριν τις εκλογές ο κ. Καραμανλής αποφάσισε να δώσει έμφαση στις μεταρρυθμίσεις! Μα ποιός πιστεύει ότι αυτή η κυβέρνηση θέλει να αλλάξει κάτι; Και ακόμα περισσότερο ποιος πιστεύει ότι αυτή η κυβέρνηση θα τολμήσει να αλλάξει κάτι λίγο πριν τις εκλογές; Για να γίνει ομελέτα πρέπει να κάποιος να σπάσει αυγά (όσο κλισέ και αν ακούγεται…) ! Και η ΝΔ αποδείχθηκε ότι δεν μπορεί και δεν θέλει να τα σπάσει.

Νομίζω ότι στον απολογισμό του κυβερνητικού έργου ο πιο επικός ήταν ο κ. Αλογοσκούφης. Κάποιος μετά από χρόνια μπορεί να το μελοποιήσει το κομμάτι: “Κτίζουμε μια νέα Ελλάδα. Η οικονομία ξεπερνά τα προβλήματα που άφησε πίσω του χθες. Η κοινωνία προοδεύει. Καλύπτουμε το χαμένο έδαφος. Κανένας δεν μένει πίσω. Η πρόοδος ανήκει σε όλους.“

Μα ζούμε στην ίδια χώρα; Έχει βγεί ποτέ από την Ελλάδα ο κύριος υπουργός να δει τι σημαίνει πρόοδος;

αποκλειστικά στο γελάδι η αρχική ομιλία:

Μια νέα Ελλάδα κτίζεται με ακόμα μεγαλύτερη γραφειοκρατία - ιδρύσαμε και ιδρύουμε νέους κρατικούς φορεις για να βολέψουμε τα στελέχη μας. Η οικονομία, με την αυθαίρετη αύξηση του ΑΕΠ κατά 25%, ξεπέρασε επιφανειακά όλα τα προβλήματα. Η κοινωνία μετά τον άμεσο αυτό πλουτισμό προοδεύει ασταμάτητα. Κανένας δε μένει πίσω - και έξω από τον δημόσιο τομέα του 1.000.000 υπαλλήλων και του απόλυτου ελέγχου. Όποιος μείνει, ας πρόσεχε! Κανένας δε μένει πίσω στη μίζα και την διαφθορά. Η πρόοδος ανήκει σε όλους τους βολεμένους, κομματικούς και πολυθεσίτες κουμπάρους. Οι πιστοί οπαδοί παίρνουν τα ψιχουλάκια, και οι πραγματικά εργαζόμενοι πληρώνουν για την παράσταση.

…θα ήθελα να παραθέσω το παρακάτω κείμενο:

Γιατί στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσω Φιλελεύθερη Συμμαχία:

1. Γιατί είμαι νέος, και παρόλο που είμαι άνεργος, αρνούμαι να ακολουθήσω την πεπατημένη ζητιανεύοντας από τους πολιτικούς μια θέση στο δημόσιο. Γιατί έχω όνειρα και φιλοδοξίες που όμως πνίγονται σε ένα περιβάλλον αναξιοκρατίας και ασυδοσίας των προνομιούχων και κάτι πρέπει να κάνω, σήμερα κιόλας, για όλα αυτά.

2. Γιατί είμαι νέος εργαζόμενος, και παρόλο που πληρώνω το μισό μισθό μου σε ασφαλιστικές εισφορές κινδυνεύω να βρεθώ χωρίς σύνταξη λόγω της ληστείας των αποθεματικών των ταμείων. Γιατί θέλω να αποφασίζω εγώ πως και που θα αποταμιεύονται οι ασφαλιστικές μου εισφορές και δεν εκχωρώ σε κομματικούς εγκάθετους και συνδικαλιστές το δικαίωμα διαχείρισης αυτών των χρημάτων μου.

3. Γιατί αντιλαμβάνομαι πλέον ότι η “δημόσια” “δωρεάν” παιδεία και υγεία είναι μια απάτη, που επιδιώκει να συγκαλύψει τη παροχή πανάκριβων και άθλιας ποιότητας υπηρεσιών εκπαίδευσης και περίθαλψης για εμένα και την οικογένεια μου. Γιατί θέλω να επιλέγω ελεύθερα τα δημόσια ή ιδιωτικά ιδρύματα ασφάλισης, περίθαλψης και εκπαίδευσης που εγώ -και όχι κάποιοι άλλοι- θεωρώ καλύτερα. Γιατί απαιτώ να αποφασίζω μόνο εγώ σε ποια δημόσια ή ιδιωτικά νοσοκομεία, σχολεία και πανεπιστήμια θα καταλήγουν οι φόροι που πληρώνω στο κράτος.

4. Γιατί είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και αρνούμαι να είμαι υπό συνεχή ομηρεία διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών που με εξοντώνουν οικονομικά με εκβιασμούς, πρόστιμα και υπέρογκη φορολογία. Γιατί έχω καινοτόμες ιδέες που θα ήθελα να τις δοκιμάσω επιχειρηματικά αλλά δεν μπορώ να ανταγωνιστώ με ίσους όρους τα κρατικά μονοπώλια και τους κρατικούς προμηθευτές, όλους αυτούς δηλαδή που ευνοεί το κράτος γιατί διαπλέκονται μαζί του.

5. Γιατί είμαι επιχειρηματίας που ενώ παράγω πλούτο νόμιμα και δημιουργώ θέσεις εργασίας, η επιχειρηματική μου δραστηριότητα θεωρείται πάντα ύποπτη και αντιμετωπίζομαι σαν κλέφτης. Γιατί δεν αντέχω άλλο τις πιέσεις των κρατικοδίαιτων παρασίτων, κυρίως διεφθαρμένων δημόσιων λειτουργών, που ανικανοποίητοι από τη λεηλασία του δημόσιου χρήματος απαιτούν όλο και μεγαλύτερο μερίδιο από το προϊόν του μόχθου μου.

6. Γιατί είμαι ιδιωτικός υπάλληλος, πεισμένος ότι η επιχειρηματική ερήμωση της Ελλάδας μού στερεί ευκαιρίες σταδιοδρομίας και οικονομικής εξέλιξης και μπορεί να κάνει τον εφιάλτη της απόλυσης και της ανεργίας πραγματικότητα. Γιατί δεν δέχομαι το επιχείρημα ότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να επαναληφθεί το οικονομικό επίτευγμα της Ιρλανδίας, όπου ανοικτή οικονομία, η χαμηλή φορολογία και ο ανταγωνισμός δημιούργησαν πλούτο και θέσεις εργασίας για όλους.

7. Γιατί είμαι καταναλωτής και δεν αντέχω την αυξανόμενη ακρίβεια λόγω της ανικανότητας του κράτους να δημιουργήσει συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού στην οικονομία. Γιατί δεν δέχομαι τα χρήματά μου να χάνονται για την διατήρηση ελλειμματικών κρατικών επιχειρήσεων, ιδίως σε τομείς που θα μπορούσε ο ιδιωτικός τομέας να προσφέρει καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες και προϊόντα.

8. Γιατί είμαι δημόσιος υπάλληλος και αρνούμαι να συνεχίσω να φυτοζωώ σε ένα περιβάλλον ανυποληψίας και δημόσιας χλεύης, όπου οι προαγωγές δίνονται με μοναδικό κριτήριο την ανικανότητα και τη κομματική υποταγή. Γιατί θέλω το δημόσιο λειτούργημα να παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στον πολίτη, και αυτή η υψηλή να ποιότητα να αμείβεται ανάλογα.

9. Γιατί δεν πιστεύω ότι η χρήση ναρκωτικών πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ποινικό αδίκημα, πράγμα που έχει σαν αποτέλεσμα εκατόμβες νεκρών, αδιαχώρητο στις φυλακές και τεράστια κέρδη για τους εμπόρους.

10. Γιατί είναι καιρός να γίνει και στην Ελλάδα ο Στρατός αποκλειστικά επαγγελματικός.

11. Γιατί δεν δέχομαι κάποιοι συμπολίτες μου να υφίστανται διακρίσεις λόγω εθνοτικού, φυλετικού, θρησκευτικού ή σεξουαλικού ή οποιουδήποτε άλλου αυτοπροσδιορισμού ή προσανατολισμού.

12. Γιατί δεν θέλω στις εκλογές αυτές να χάσω την ευκαιρία να αποδοκιμάσω με την ψήφο μου το σημερινό πολιτικό τέλμα που δεν δίνει λύσεις στα αδιέξοδα που έχουν συσσωρευτεί. Γιατί είμαι πλέον πεισμένος ότι οι λύσεις δεν μπορούν να προέλθουν από αυτούς που ευθύνονται για αυτά τα αδιέξοδα.

13. Γιατί δεν θέλω να δώσω τη ψήφο μου σε αντιδημοκρατικά κόμματα της άκρας δεξιάς ή αριστεράς, δηλαδή σε όλους αυτούς που θέλουν να εκμεταλλευτούν την διαμαρτυρία των Ελλήνων πολιτών για να προωθήσουν τον εθνικισμό και τον σκοταδισμό, τον περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων και την κατάργηση της ελεύθερης αγοράς.

14. Γιατί θέλω να δώσω σε αυτές τις εκλογές την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους, ακόμα και άγνωστους, να δοκιμάσουν εκεί που απέτυχαν οι γόνοι των γνωστών πολιτικών οικογενειών και οι αυλικοί τους. Γιατί μόνο νέοι άνθρωποι, που δεν έχουν δεσμεύσεις και δεν υπολογίζουν κανένα πολιτικό κόστος μπορούν να πετύχουν αυτό που σήμερα φαντάζει ακατόρθωτο.

15. Γιατί απ΄όλα τα παραπάνω φαίνεται ότι η Φιλελεύθερη Συμμαχία, εκτός από νέους και άφθαρτους ανθρώπους, έχει και τις πολιτικές θέσεις αλλά και τον δυναμισμό που απαιτείται για να μπει η Ελλάδα σε μια νέα πορεία.

Ένα νέο κόμμα

Από νέους ανθρώπους

Για μια νέα Ελλάδα

www.greekliberals.net

και να προσθέσω και 2 επιπλέον αιτίες / σκέψεις

• γιατί δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στους πολιτικούς που ελέγχουν αυτή τη στιγμή ότι κινείται στη χώρα.Και δε θέλω να ελέγχουν ακόμη περισσότερα!
• γιατί πιστεύω ότι η μόνη λύση για πρόοδο της χώρας είναι επιτέλους να υπάρξει ατομική ευθύνη και όχι “συλλογική”… είδαμε τι συμβαίνει όταν “για όλα φταίει το κράτος”. Ας δούμε και τι θα συμβεί όταν ο καθένας έχει ευθύνη των πράξεών του!

…to be continued

Ο Στέφανος Μάνος είναι ένας από τους πολιτικούς που εκτιμώ πολύ. Μια δήλωση, όμως, που ανέβασε στο κανάλι του στο YouTube με βρίσκει να διαφωνώ κάθετα.

Στη δήλωση αυτή ο Στέφανος Μάνος αναφέρεται σε μια δημοσκόπηση, σύμφωνα με την οποία μεγάλο μέρος των Ελλήνων ψηφοφόρων θα ήθελαν να δουν κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Ο Στέφανος Μάνος δηλώνει ότι βρίσκει θετικά τα αποτελέσματα της έρευνας. Διότι “τι κατάφεραν οι μονοκομματικές κυβερνήσεις των τελευταίων 10 ετών; [...] Κανένα πραγματικά σοβαρό ζήτημα δεν αντιμετωπίστηκε. Σε πολλά μοιάζουν οι κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή. Σε ένα όμως, είναι απαράλλακτες: στην ικανότητά τους να θάβουν κάτω από το χαλί όλα τα σοβαρά ζητήματα. Τα αναβάλλουν όλα για την επόμενη τετραετία.[...] Χρειαζόμαστε λοιπόν ένα κυβερνητικό σχήμα που δεν αναβάλει - μια κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ“.

Από πού ακριβώς προκύπτει ότι μια κυβέρνηση συνεργασίας θα ήταν και κυβέρνηση που δεν αναβάλλει, δε μας το διευκρινίζει ο κύριος Μάνος. Πρέπει να θυμόμαστε ότι στο κοινοβουλευτικό σύστημα δεν υπάρχει μόνο κυβέρνηση αλλά και αντιπολίτευση. Και αν η αντιπολίτευση δεν ξεσκεπάζει αυτά που σκεπάζει η κυβέρνηση, είναι εξίσου συμμέτοχη στη συγκάλυψη. Η ΝΔ του Κώστα Καραμανλή, πριν γίνει κυβέρνηση, ήταν η αντιπολίτευση του Κώστα Σημίτη. Αν η ΝΔ του Κώστα Καραμανλή δεν απεκάλυπτε όσα συγκάλυπτε (κατά το Στέφανο Μάνο) η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη και αν μάλιστα συνεχίζει την ίδια (κατά το Στέφανο Μάνο και πάλι) τακτική συγκάλυψης ως κυβέρνηση, τότε τι μας κάνει να ελπίζουμε ότι μια συνεργασία ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα διέκοπτε αυτήν την τακτική;

Ένα ακόμα πιο σημαντικό σημείο διαφωνίας μου όμως βρίσκεται στο παρακάτω μέρος της δήλωσης.

“Στις επόμενες εκλογές, λοιπόν, 1 στους 4 Έλληνες δεν πρέπει να ψηφίσει Νέα Δημοκρατία ή ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να ψηφίσουν κάτι άλλο. [...] Η ψήφος στο ‘κάτι άλλο’ δε σημαίνει απαραιτήτως αποδοχή των προγραμμάτων του άλλου. Είναι όμως συνειδητή εντολή στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να συνεργαστούν. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει“.

Με αφήνει έκπληκτο αυτή η δήλωση. Πέρα από τα περί συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με εκπλήσσει κυρίως η λογική της. Να ψηφίσουν οι πολίτες κάτι που δεν πιστεύουν για να πετύχουμε τεχνητά ένα αποτέλεσμα (με άγνωστες συνέπειες); Αν από το κοινοβουλευτικό μας σύστημα αφαιρέσουμε και τη θεμελιώδη υπόθεση ότι η ψήφος εκφράζει την άποψη του εκλογικού σώματος, τι άλλο μένει; Τι θα μπορεί να επικαλεστεί τότε μια κυβέρνηση που θέλει όντως να κάνει αλλαγές; Ή μήπως περιμένει ο κύριος Μάνος ότι θα πάρει πχ ο ΣΥΝ 15% και θα πει “ναι καταλαβαίνουμε, δε μας ψήφισαν επειδή μας θέλουν, αλλά επειδή θέλουν κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ και ΝΔ”;

Δε βλέπω γιατί να καταφύγουμε σε τέτοια τρικ. Στην πραγματικότητα υπάρχει άλλος τρόπος για να αλλάξει η πολιτική κατάσταση και είναι ο τρόπος που υποτίθεται ότι πρέπει να δουλεύει μια σοβαρή δημοκρατία: η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τα υπόλοιπα κόμματα να καταρτίσουν σοβαρά προεκλογικά προγράμματα για συγκεκριμένα προβλήματα (και όχι τα συνοθυλεύματα αρλουμπολογίας που βγάζουν σποραδικά για τα μάτια του κόσμου). Και (κυρίως) οι Έλληνες πολίτες να απαιτούν ενημέρωση για τα προγράμματα των κομμάτων και να ψηφίζουν πάντα το πρόγραμμα που τους εκφράζει καλύτερα. Εάν όντως θέλουν σωστή δημοκρατία. Γιατί μπορεί και να μη θέλουν.

Ποιός είναι αυτός ο 72χρονος γιατρός που θέλει να προωθήσει τις ιδέες της ελευθερίας αφού γίνει ο επόμενος πρόεδρος των Η.Π.Α.;

Είναι ένα πρόσωπο που έχει δημιουργήσει αναστάτωση στην αμερική, ενώ δραστηριοποιείται ήδη πολλά χρόνια στην αμερικάνικη πολιτική σκηνή. Οι ιδέες του μπορεί να ακούγονται “περίεργες” σε πολλούς, αλλά όχι σε φιλελεύθερους. Ή τουλάχιστον όχι σε μένα .

Το όνομα αυτου, Ron Paul.

Δημιούργησε εκνευρισμό όταν δήλωσε σε ένα debate ότι ένας λόγος για τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις ΗΠΑ είναι η παρουσία στρατιωτών και η παρέμβαση τους σε άλλες χώρες. Δήλωσε απερίφραστα πως θα ζητήσει την άμεση επιστροφή των στρατιωτών από το Ιράκ.

Μερικές προτάσεις του:

• περιορισμός της ομοσπονδιακής κυβέρνησης
• χαμηλοί φόροι
• ελεύθερη αγορά
• μη-παρεμβατισμός

Αξίζει να ρίξουμε μια ματιά στις απόψεις του!

Καθώς πλησιάζουν εκλογές τόσο στις ΗΠΑ όσο και ίσως ( καθώς φαίνεται ) στην Ελλάδα, θυμήθηκα ένα παλιό άρθρο ( “Ένα σύντομο πολιτικό σχόλιο για την πολιτική συνείδηση του Έλληνα” ) του Αλέξανδρου Νίξον στο e-rooster, αμέσως μετά τις τότε (2004) αμερικάνικες προεδρικές εκλογές. Εκεί ο Αλέξανδρος εξηγούσε, μεταξύ άλλων, ότι οι αμερικάνικες εκλογές ήταν πιο πλούσιες από τις ελληνικές σε πολιτικό περιεχόμενο και ιδεολογική αντιπαράθεση. Μια διαπίστωση που βρισκόταν σε αντίθεση με την αντίληψη κάποιων στην Ελλάδα ότι η πολιτική στις ΗΠΑ είναι για “χαζά αμερικανάκια”.

Η παρατήρηση αυτή περνάει από το μυαλό μου συχνά τον τελευταίο χρόνο, καθώς παρακολουθώ περισσότερο αμερικάνικα ειδησεογραφικά portals. Και προς έκπληξή μου, επιβεβαιώνεται όλο και περισσότερο. Η πολιτική αντιπαράθεση στις ΗΠΑ είναι έντονη και με ποικίλο περιεχόμενο: το σύστημα ιατρικής περίθαλψης, η οικονομική και φορολογική πολιτική, ο πόλεμος στο Ιράκ και η ανάμειξη των ΗΠΑ σε εξωτερικές υποθέσεις, οι σχέσεις με το Ισλάμ, η ισορροπία μεταξύ ασφάλειας και δημοκρατικών ελευθεριών, η οπλοκατοχή, οι εκτρώσεις, η διδασκαλία ή μη της εξέλιξης στα σχολεία και η μεταναστευτική πολιτική είναι μερικά μόνο από τα θέματα που “παίζουν” καθημερινά και στα οποία οι προεδρικοί υποψήφιοι παίρνουν ή θα πάρουν θέση και σχολιάζονται από τους πάντες (ΜΜΕ και, πολύ σημαντικό πλέον, bloggers).

Δε θέλω (ούτε θα μπορούσα) να εξιδανικεύσω την πολιτική κατάσταση των ΗΠΑ και δε θέλω να “ρίξω” τη θέση της χώρας μου απέναντι σε κάποια άλλη. Θέλω απλά να πω ότι αν σε εκείνη τη χώρα που κατοικείται από “αμερικανάκια” υπάρχει ο πολιτικός προβληματισμός που βλέπω να υπάρχει, τότε στις δικές μας εκλογές και την πολιτική σκηνή γενικά, κάτι πρέπει να αλλάξει πια. Και δεν αναφέρομαι στην ανάδειξη ενός πολιτικού κόμματος ή άλλου, αλλά στο ότι χρειάζεται άμεσα εντατικοποίηση της πολιτικής συζήτησης. Η Ελλάδα έχει προβλήματα που δεν πρέπει να περάσουν στο ντούκου και αυτή τη φορά για να ξαναφτάσουν στις… μεθεπόμενες εκλογές. Άραγε σε αυτές τις εκλογές θα μάθουμε (επιτέλους και τουλάχιστον) συγκεκριμένες θέσεις των πολιτικών που ψηφίζουμε; Όταν το βράδυ των εκλογών μάθουμε τη νέα κυβέρνηση, θα γνωρίζουμε τα θέματα που θα έχει ως προτεραιότητα και τι θα κάνει; Ή θα έχουμε και πάλι εκλογές “κουμπάρων” και “ζειμπέκικων”;