You are currently browsing the category archive for the 'ελευθερία' category.
Αντιγράφω αυτούσιο το κείμενο από την σελίδα του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης γιατί δεν θέλω να αλλάξω τίποτα.
Ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης χαιρετίζει τις “έμμεσες” προσπάθειες του ΛΑ.Ο.Σ. για την κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας. Με χαρά διαπιστώσαμε πως το πάθος για την άρνηση στράτευσης είναι δυνατότερο από όλα τα ιδεολογικά ρεύματα.
Ο βουλευτής του ΛΑΟΣ και μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής, Κώστας Αϊβαλιώτης, κατάφερε στα 39 του να μην έχει πάει στρατό! Εδώ η υποκρισία σπάει κόκαλα. Ο Κώστας Αϊβαλιώτης ως υποψήφιος με το ΛΑ.Ο.Σ. έχτισε το προφίλ του χάρη στον εθνικισμό, λαμβάνοντας ψήφους με το επιχείρημα “πόσο καλό πράγμα είναι ο στρατός”.
Αυτή η ενσυνείδητη εκδήλωση φανατισμού ΥΠΕΡ του στρατού καταρρέει έμπρακτα μετά τις αποκαλύψεις, και ξεσκεπάζεται η υποκρισία.
Του στέλνουμε την αμέριστη συμπαράσταση μας και αν χρειαστεί οποιαδήποτε συμβουλή ή στήριξη στην προσπάθειά του αυτή, τον παροτρύνουμε να μην διστάσει να επικοινωνήσει με το Σύνδεσμο Αντιρρησιών Συνείδησης…
Το έντυπο ενημερωτικό υλικό μας καθώς και οι συμβουλές από παλαιότερους αντιρρησίες θα είναι στην διάθεσή του. Υπενθυμίζουμε πως ακόμη ο νόμος του επιτρέπει το δικαίωμα να εκφράσει την συνειδητή αντίρρησή του δημόσια και να επιλέξει την εναλλακτική υπηρεσία.
Θα αποτελέσει έτσι τον πρώτο ιδεολογικό αντιρρησία μετά την ανάληψη εξουσίας από τη Ν.Δ., αφού η επιτροπή ελέγχου συνείδησης έχει απορρίψει όλα τα αιτήματα μέχρι σήμερα, καταργώντας στην ουσία το νόμο και το δικαίωμα αυτό.
Δεν χρειάζεται να είσαι βουλευτής για να αρνηθείς το στρατό!
Υ.Γ. Απαιτούμε τον άμεσο και παράτυπο αναδιορισμό του ως μονίμου υπαλλήλου στο διοικητικό τμήμα του «Αττικού Νοσοκομείου» στο οποίο προσπάθησε να διοριστεί το 2005.
Θα θυμόμαστε όλοι ότι πριν λίγα χρόνια μια δανέζικη εφημερίδα δημοσίευσε σατιρικά σκίτσα του Μωάμεθ τα οποία δημιούργησαν σάλο στο μουσουλμανικό κόσμο και προκάλεσαν πολλές συζητήσεις στη Δύση. Ποια πρέπει να είναι η στάση μας απέναντι σε απόψεις που προκαλούν; Τι κάνουμε όταν κάποιος διατυπώνει μια θέση που προσβάλλει ή θίγει αυτό που είναι αποδεκτό για τους περισσότερους ανθρώπους (ή για μια μεγάλη μερίδα τους);
Σήμερα το θέμα επανέρχεται αλλά με κάποιο επιπλέον twist: ο James Watson, τιμημένος με Νόμπελ για τις πρωτοποριακές του μελέτες στο DNA, τιμωρείται με διακοπή συνεργασίας από το εργαστήριο στο οποίο εργάζεται διότι διατύπωσε προκλητικές απόψεις για τη μαύρη φυλή. Αυτό που κάνει τη διαφορά σε σχέση με την περίπτωση των σκίτσων είναι ότι αυτή τη φορά οι απόψεις είναι πειραματικά ελέγξιμες - και άρα μπορεί να είναι με κάποια βεβαιότητα ορθές. Παραθέτω το επίμαχο απόσπασμα από τους Sunday Times.
[Watson] says that he is “inherently gloomy about the prospect of Africa” because “all our social policies are based on the fact that their intelligence is the same as ours – whereas all the testing says not really”, and I know that this “hot potato” is going to be difficult to address. His hope is that everyone is equal, but he counters that “people who have to deal with black employees find this not true”. He says that you should not discriminate on the basis of colour, because “there are many people of colour who are very talented, but don’t promote them when they haven’t succeeded at the lower level”. He writes that “there is no firm reason to anticipate that the intellectual capacities of peoples geographically separated in their evolution should prove to have evolved identically. Our wanting to reserve equal powers of reason as some universal heritage of humanity will not be enough to make it so”.
Το θέμα που έχουμε στην περίπτωση του Watson δεν είναι απλά αν ο Χ μπορεί να εκφράσει την Υ ενοχλητική άποψη επειδή έτσι του κάπνισε: το θέμα περιλαμβάνει και το τι γίνεται αν αυτή η άποψη είναι σωστή.
Νομίζω πως πρόκειται για ένα παράδειγμα που αναδεικνύει τη σημασία της ελευθερίας του λόγου αλλά και το πρόβλημα του πώς την αντιμετωπίζουμε. Αν στην περίπτωση των σκίτσων δεν υπήρχε κάποιο φανερό κέρδος από το ‘να υπερασπιστούμε το δικαίωμα του σκιτσογράφου να σατιρίζει έστω και αν βρίσκουμε τη σάτιρά του προκλητική’, στην περίπτωση του Watson τίθενται τα ερωτήματα (1) αν ο άνθρωπος μπορεί να εκφράζει απόψεις που ενοχλούν (2) αν έχουμε το θάρρος να αντιμετωπίσουμε την άποψή του με επιχειρήματα (προσέξτε ότι ο Watson μιλάει για `testing’ οπότε οι απόψεις του μπορούν να ελεγχθούν) και (3) αν βρούμε ότι αυτός έχει δίκιο τι κάνουμε;
Η γνώμη μου είναι ότι η ελευθερία του λόγου είναι ένα σημαντικό κομμάτι του πολιτισμού μας και το να μάθουμε να εγκαταλείπουμε την πολιτική ορθότητα προς χάρη της αλήθειας μπορεί να μας κάνει ακόμα πιο πολιτισμένους. Θα χρειαστεί πολλή δουλειά όμως για να το καταφέρουμε.
Sir Humphrey: Taxation isn’t about what you need.
Jim: Well, what is it about?
Sir Humphrey: Prime Minister the Treasury doesn’t work out what they need to spend and then think how to raise the money.
Jim: What does it do?
Sir Humphrey: They pitch for as much as they think they can get away with and then think what to spend it on.
Από το: Yes,Prime Minister!
Και δεν εννοώ ως φιλελεύθεροι αλλά ως πολίτες αυτής της χώρας.
Είχαμε μια κυβέρνηση Ν.Δ. που ήταν εκκωφαντικά ανύπαρκτη. Μερικές φορές είχα την αίσθηση ότι προσπαθούσε να μην ενοχλήσει κανέναν - σαν τον διαρρήκτη την ώρα της δουλειάς.
Με τα Πανεπιστήμια κλειστά περιμένανε να ξεχαστεί το ζήτημα και να “ξεφουσκώσει”. Με τις πυρκαγιές να κατακαίνε την χώρα απλώς κοιτούσαν να επιλέξουν την επικοινωνιακή τους αντίδραση. Μηδενικό μεταρρυθμιστικό έργο, ατολμία, με την πρόφαση του “διαλόγου” και των “ζυμώσεων”. Τι απέδωσαν όλες αυτές οι ζυμώσεις; Ποιες είναι οι μεταρρυθμίσεις που έκανε η Ν.Δ.;
Και μετά έχουμε τον κ.Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ που και αυτό δεν προβάλει σαφείς απόψεις και κατευθύνσεις, και κυριότερα δεν δείχνει να είναι κόμμα με δυναμική μεταρρυθμιστική. Αλλά προσδοκά απλώς να ξαναβολευτεί στην εξουσία.
Αναρωτιέμαι: Ποια θα είναι τα 10 πρώτα μετεκλογικά θέματα για την ατζέντα του κ. Καραμανλή; Για τον κ. Παπανδρέου;
Τι περιμένουμε από τις εκλογές;
Δεν περιμένω τίποτα αν βγεί αυτοδύναμη κυβέρνηση - πιθανότατα θα έχουμε ακόμα μια κυβέρνηση-”σούπα”. Περιμένω μόνο μια αλλαγή που μπορεί να προκύψει από έλλειψη αυτοδυναμίας. Θα χαρώ και από την αύξηση της επιρροής των μικρών κομμάτων. Και αν αυτό οδηγήσει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας θα χαρώ να τους δω έστω και προσωρινά να ξυπνάνε.
Γιατί με αυτές τις “βουβές”* εκλογές και την υπνωτισμένη κυβέρνηση,αρχίζω να πιστεύω πραγματικά ότι πάμε για άλλα τέσσερα χρόνια χαμένα.
* Οι εκλογές πλέον δεν είναι τόσο βουβές καθώς το ΠΑΣΟΚ ανεβάζει τους τόνους λαικίζοντας. Και η ΝΔ απαντά ως δύναμη “μεταρρύθμισης”.
Πατέντες και Φιλελεύθερη Συμμαχία
Θα προτιμούσα Beryl αλλά πολύ ωραίο είναι! 
Το σποτάκι της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για το διαχωρισμό εκκλησίας-κράτους :
Καλό ε;
Από την δημιουργία τους το 1971 και για μερικά χρόνια τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ήταν μια από τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές του πλανήτη. Οι (μέχρι πρώτινως νομάδες) κάτοικοι ζούσαν με ένα πολύ χαμηλό ετήσιο εισόδημα. Το βασικό τους προιόν ήταν το πετρέλαιο και αντιστοιχούσε σε συντριπτικό ποσοστό του συνολικού εισοδήματος της χώρας – παρουσίαζαν δηλαδή μια εικόνα που ήταν και είναι αρκετά συνηθισμένη στον αραβικό κόσμο.
Σήμερα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν μεταμορφωθεί στο Hong Kong ή την Σιγκαπούρη του Αραβικού Κόσμου και αυτό οφείλεται στις ριζοσπαστικές ιδέες των σείχηδων. Ποια είναι η συνταγή; Οικονομική πρόοδος. Ενώ άλλοι ηγέτες επενδύουν τα κέρδη από το πετρέλεαιο σε πολεμικούς εξοπλισμούς και σε λευκούς ελέφαντες, στα εμιράτα οι επενδύσεις γίνονται σε υποδομές. Στόχος τους είναι να οικοδομήσουν ένα περιβάλλον που θα είναι ελκυστικό σε καινούριες επενδύσεις και να βοηθήσουν έτσι την οικονομική ανάπτυξη.
Η φορολογία για τις επιχειρήσεις είναι χαμηλή και η αγορά διατηρείται χωρίς κρατικές παρεμβάσεις.Είναι χαρακτηριστικό ότι ο σείχης του Dubai αναφέρει στους δημοσιογράφους το παλιό ρητό της περιοχής «ότι είναι καλό για τους εμπόρους, είναι καλό για το Dubai».
Τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, η κατάσταση στην περιοχή είναι εκρηκτική αλλά από οικονομική άποψη και μόνο. Ο ρυθμός ανάπτυξης αγγίζει το 16% το χρόνο και τα σχέδια των ηγετών είναι να διατηρηθεί σε υψηλό επίπεδο μέχρι το 2015, όπου και η χώρα θα φτάσει το βιοτικό επίπεδο μερικών από τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου με πάνω από 44.000$ / χρόνο κατά κεφαλήν εισόδημα. . Η τεράστια οικονομική ανάπτυξη προβλέπεται ότι θα δημιουργήσει εκατοντάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας αφού προσελκύονται τεράστιες επενδύσεις από τις γειτονικές χώρες όπως το Ιράν.
Μια βασική επιχειρηματική δραστηριότητα είναι ο τουρισμός, αλλά όχι η μόνη καθώς οι τομείς των υπηρεσιών, του εμπορίου, της τεχνολογίας και των οικονομικών λειτουργούν πλέον ανεξάρτητα από το πετρέλαιο. Συνολικά οι δραστηριότητες που σχετίζονται με το πετρελαιο πλέον αποτελούν μόνο το 30% της συνολικής οικονομικής δραστηριότητα, κάτι που δείχνει ότι η ανάπτυξη της περιοχής μπορεί να συνεχιστεί ανεξάρτητα από την κατάσταση στην αγορά ενέργειας ή τα αποθέματα ορυκτών καυσίμων στο υπέδαφος της χώρας.
Πρόσφατα τα ηνωμένα αραβικά εμιράτα αποφάσισαν να «αγοράσουν» πολιτισμό. Το μουσείο του Λούβρου, τα πανεπιστήμια της Σορβόννης και του Γέιλ καθώς και μια πλειάδα μεγάλων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ανά τον κόσμο συμφώνησαν να ανοίξουν παραρτήματά τους στην μικρή αυτή χώρα-όλα αυτά μέσα στο πνεύμα των σείχηδων να μεταλαμπαδεύσουν γνώση και πολιτισμό στη περιοχή τους. Στόχος τους είναι σε 30 χρόνια η χώρα αυτή, η οποία στερείται την πλούσια ιστορία του Ιραν ή της Αιγύπτου, να αποκτήσει τον δικό της πολιτισμό.
Η εξωτερική πολιτική,οι πόλεμοι, οι αναταραχές φαίνεται να μην αγγίζουν το μικρό αυτό κράτος. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι σείχηδες προτιμούν να συναντιούνται με επιχειρηματίες παρά με υπουργούς! Στις διεθνείς συμμαχίες εκ πρώτης όψεως τα «επαναστατικά» κράτη της περιοχής απολαμβάνουν μεγαλύτερη δημοτικότητα από τους σείχηδες των εμριάτων.Όμως οι άνθρωποι καταφτάνουν κατά χιλιάδες από τις γύρω περιοχές ελπίζωντας σε μια ζωή στα εμιράτα, δίνοντας έτσι έμπρακτα ψήφο εμπιστοσύνης στο «απολιτικό» κράτος του κόλπου.
Φυσικά το πολίτευμα των εμιράτων δεν μπορεί να θεωρηθεί δημοκρατικό εφόσον δεν γίνονται ελεύθερες εκλογές – όμως κάποιοι επιχειρηματολογούν ότι οι εκλογές δεν είναι τόσο αναγκαίες υπό τις παρούσες συνθήκες όσο η πολιτική σταθερότητα, στοιχειώδη ατομικά δικαιώματα και οικονομική ευρρωστία.
Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι τα εμιράτα αποτελούν μοναδικό φαινόμενο εξέλιξης στην παγκόσμια ιστορία – ένα πείραμα που ίσως δείχνει το δρόμο στον αραβικό κόσμο. Έναν δρόμο πολύ διαφορετικό από τους πολέμους, τις συρράξεις, τα ναρκωτικά και τη μισαλλοδοξία.
…θα ήθελα να παραθέσω το παρακάτω κείμενο:
Γιατί στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσω Φιλελεύθερη Συμμαχία:
1. Γιατί είμαι νέος, και παρόλο που είμαι άνεργος, αρνούμαι να ακολουθήσω την πεπατημένη ζητιανεύοντας από τους πολιτικούς μια θέση στο δημόσιο. Γιατί έχω όνειρα και φιλοδοξίες που όμως πνίγονται σε ένα περιβάλλον αναξιοκρατίας και ασυδοσίας των προνομιούχων και κάτι πρέπει να κάνω, σήμερα κιόλας, για όλα αυτά.
2. Γιατί είμαι νέος εργαζόμενος, και παρόλο που πληρώνω το μισό μισθό μου σε ασφαλιστικές εισφορές κινδυνεύω να βρεθώ χωρίς σύνταξη λόγω της ληστείας των αποθεματικών των ταμείων. Γιατί θέλω να αποφασίζω εγώ πως και που θα αποταμιεύονται οι ασφαλιστικές μου εισφορές και δεν εκχωρώ σε κομματικούς εγκάθετους και συνδικαλιστές το δικαίωμα διαχείρισης αυτών των χρημάτων μου.
3. Γιατί αντιλαμβάνομαι πλέον ότι η “δημόσια” “δωρεάν” παιδεία και υγεία είναι μια απάτη, που επιδιώκει να συγκαλύψει τη παροχή πανάκριβων και άθλιας ποιότητας υπηρεσιών εκπαίδευσης και περίθαλψης για εμένα και την οικογένεια μου. Γιατί θέλω να επιλέγω ελεύθερα τα δημόσια ή ιδιωτικά ιδρύματα ασφάλισης, περίθαλψης και εκπαίδευσης που εγώ -και όχι κάποιοι άλλοι- θεωρώ καλύτερα. Γιατί απαιτώ να αποφασίζω μόνο εγώ σε ποια δημόσια ή ιδιωτικά νοσοκομεία, σχολεία και πανεπιστήμια θα καταλήγουν οι φόροι που πληρώνω στο κράτος.
4. Γιατί είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και αρνούμαι να είμαι υπό συνεχή ομηρεία διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών που με εξοντώνουν οικονομικά με εκβιασμούς, πρόστιμα και υπέρογκη φορολογία. Γιατί έχω καινοτόμες ιδέες που θα ήθελα να τις δοκιμάσω επιχειρηματικά αλλά δεν μπορώ να ανταγωνιστώ με ίσους όρους τα κρατικά μονοπώλια και τους κρατικούς προμηθευτές, όλους αυτούς δηλαδή που ευνοεί το κράτος γιατί διαπλέκονται μαζί του.
5. Γιατί είμαι επιχειρηματίας που ενώ παράγω πλούτο νόμιμα και δημιουργώ θέσεις εργασίας, η επιχειρηματική μου δραστηριότητα θεωρείται πάντα ύποπτη και αντιμετωπίζομαι σαν κλέφτης. Γιατί δεν αντέχω άλλο τις πιέσεις των κρατικοδίαιτων παρασίτων, κυρίως διεφθαρμένων δημόσιων λειτουργών, που ανικανοποίητοι από τη λεηλασία του δημόσιου χρήματος απαιτούν όλο και μεγαλύτερο μερίδιο από το προϊόν του μόχθου μου.
6. Γιατί είμαι ιδιωτικός υπάλληλος, πεισμένος ότι η επιχειρηματική ερήμωση της Ελλάδας μού στερεί ευκαιρίες σταδιοδρομίας και οικονομικής εξέλιξης και μπορεί να κάνει τον εφιάλτη της απόλυσης και της ανεργίας πραγματικότητα. Γιατί δεν δέχομαι το επιχείρημα ότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να επαναληφθεί το οικονομικό επίτευγμα της Ιρλανδίας, όπου ανοικτή οικονομία, η χαμηλή φορολογία και ο ανταγωνισμός δημιούργησαν πλούτο και θέσεις εργασίας για όλους.
7. Γιατί είμαι καταναλωτής και δεν αντέχω την αυξανόμενη ακρίβεια λόγω της ανικανότητας του κράτους να δημιουργήσει συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού στην οικονομία. Γιατί δεν δέχομαι τα χρήματά μου να χάνονται για την διατήρηση ελλειμματικών κρατικών επιχειρήσεων, ιδίως σε τομείς που θα μπορούσε ο ιδιωτικός τομέας να προσφέρει καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες και προϊόντα.
8. Γιατί είμαι δημόσιος υπάλληλος και αρνούμαι να συνεχίσω να φυτοζωώ σε ένα περιβάλλον ανυποληψίας και δημόσιας χλεύης, όπου οι προαγωγές δίνονται με μοναδικό κριτήριο την ανικανότητα και τη κομματική υποταγή. Γιατί θέλω το δημόσιο λειτούργημα να παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στον πολίτη, και αυτή η υψηλή να ποιότητα να αμείβεται ανάλογα.
9. Γιατί δεν πιστεύω ότι η χρήση ναρκωτικών πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ποινικό αδίκημα, πράγμα που έχει σαν αποτέλεσμα εκατόμβες νεκρών, αδιαχώρητο στις φυλακές και τεράστια κέρδη για τους εμπόρους.
10. Γιατί είναι καιρός να γίνει και στην Ελλάδα ο Στρατός αποκλειστικά επαγγελματικός.
11. Γιατί δεν δέχομαι κάποιοι συμπολίτες μου να υφίστανται διακρίσεις λόγω εθνοτικού, φυλετικού, θρησκευτικού ή σεξουαλικού ή οποιουδήποτε άλλου αυτοπροσδιορισμού ή προσανατολισμού.
12. Γιατί δεν θέλω στις εκλογές αυτές να χάσω την ευκαιρία να αποδοκιμάσω με την ψήφο μου το σημερινό πολιτικό τέλμα που δεν δίνει λύσεις στα αδιέξοδα που έχουν συσσωρευτεί. Γιατί είμαι πλέον πεισμένος ότι οι λύσεις δεν μπορούν να προέλθουν από αυτούς που ευθύνονται για αυτά τα αδιέξοδα.
13. Γιατί δεν θέλω να δώσω τη ψήφο μου σε αντιδημοκρατικά κόμματα της άκρας δεξιάς ή αριστεράς, δηλαδή σε όλους αυτούς που θέλουν να εκμεταλλευτούν την διαμαρτυρία των Ελλήνων πολιτών για να προωθήσουν τον εθνικισμό και τον σκοταδισμό, τον περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων και την κατάργηση της ελεύθερης αγοράς.
14. Γιατί θέλω να δώσω σε αυτές τις εκλογές την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους, ακόμα και άγνωστους, να δοκιμάσουν εκεί που απέτυχαν οι γόνοι των γνωστών πολιτικών οικογενειών και οι αυλικοί τους. Γιατί μόνο νέοι άνθρωποι, που δεν έχουν δεσμεύσεις και δεν υπολογίζουν κανένα πολιτικό κόστος μπορούν να πετύχουν αυτό που σήμερα φαντάζει ακατόρθωτο.
15. Γιατί απ΄όλα τα παραπάνω φαίνεται ότι η Φιλελεύθερη Συμμαχία, εκτός από νέους και άφθαρτους ανθρώπους, έχει και τις πολιτικές θέσεις αλλά και τον δυναμισμό που απαιτείται για να μπει η Ελλάδα σε μια νέα πορεία.
Ένα νέο κόμμα
Από νέους ανθρώπους
Για μια νέα Ελλάδα
και να προσθέσω και 2 επιπλέον αιτίες / σκέψεις
- γιατί δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στους πολιτικούς που ελέγχουν αυτή τη στιγμή ότι κινείται στη χώρα.Και δε θέλω να ελέγχουν ακόμη περισσότερα!
- γιατί πιστεύω ότι η μόνη λύση για πρόοδο της χώρας είναι επιτέλους να υπάρξει ατομική ευθύνη και όχι “συλλογική”… είδαμε τι συμβαίνει όταν “για όλα φταίει το κράτος”. Ας δούμε και τι θα συμβεί όταν ο καθένας έχει ευθύνη των πράξεών του!
…to be continued
Ακόμα ένα βίντεο βγαίνει στη δημοσιότητα με πρωταγωνιστές αστυνομικούς οι οποίοι παρουσιάζονται να ασκούν ψυχολογική και σεξουαλική βία σε νεαρές ιερόδουλες μέσα σε κάποιο αστυνομικό τμήμα. Στο ίδιο άρθρο αναφέρεται ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα βίντεο που κυκλοφορούν. Ωραίο hobby! Εμείς τους πληρώνουμε για να μας προστατεύουν και αυτοί κάνουν τους σκηνοθέτες βασανίζοντας τους ηθοποιούς.
Επίσης στο παραπάνω λινκ αναφέρεται:
” ο κ. Β. Πολύδωρας έδωσε αυστηρές οδηγίες σε όλους τους αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. να προχωρήσουν σε επιχείρηση μαζικών ελέγχων για την ανακάλυψη και καταστροφή παρόμοιων βίντεο.”
Πώς είπατε; Α μάλιστα,δηλαδή θα υπάρξει κινητοποίηση.Όχι για το αν γίνεται κακοποίηση, όχι για το ποιος φταίει για τα βασανιστήρια, όχι για το αν παραβιάζονται κατάφορα ατομικά δικαιώματα και νόμοι στα αστυνομικά τμήματα - αλλά για να σταματήσουν να κυκλοφορούν τα κακά βίντεο! Ευτυχώς υπάρχει και το internet…
Στις 21/6 με είσοδο ελεύθερη, με συντονιστή τον Στάθη Χαϊκάλη.
Εύστοχα τα σχόλια, λάθος ώρα καθώς οι bloggers συχνά δουλεύουν κιόλας. Λάθος μέρα καθώς πρόκειται για την μέρα δίκης του blogme.gr. Δεν ξέρω αλλά δε νομίζω ότι οι πολιτικοί που θα συμμετάσχουν να είναι και οι καλύτεροι για να μιλήσουν για την πολιτική και τα blogs… Έχω την (ρομαντική 
πεποίθηση ότι η συζήτηση στο διαδίκτυο είναι πολύ ανώτερη από αυτή στα τηλεοπτικά παράθυρα! Θα ήθελα περισσότερους από τους γνωστούς - άγνωστους πολιτικούς bloggers! Άρα και λάθος καλεσμένοι.
(παρ’όλα αυτά, καλό είναι που γίνεται! :D)
Είμαστε σε μια χώρα και ήπειρο που τα πράγματα δύσκολα αλλάζουν.Πολύ δύσκολα. Η ασία κινείται με φρενήρεις ρυθμούς προς τα μπροστά, η αμερική βρίσκεται σε μια συνεχή οικονομική κίνηση, η αφρική σιγά σιγά ξυπνάει και κάποιες αραβικές χώρες παρουσιάζουν πρωτόγνωρη εικόνα κοσμογονίας. Και η Ελλάδα; Χμμμ… ΟΧΙ
Αυτή είναι η μόνιμη απάντηση των αριστερών - δήθεν προοδευτικών αλλά και των δεξιών - δήθεν φιλελεύθερων. Δεν το έχουμε καταλάβει αλλά η πλειοψηφία είναι βολεμένη γιαυτο δεν αλλάζει ποτέ τίποτα.
Και τώρα το απλό ερώτημα. η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα; η απάντηση είναι ΟΧΙ .
Η κότα έκανε το αβγό; OXI Είναι γνωστές οι τακτικές των κύκλων και των κέντρων συμφερόντων των κοτών που θέλουν να μας πείσουν με την προπαγάνδα τους ότι η καπιταλίστρια κότα φέρνει το αυγό. Όμως οι μέρες της είναι μετρημένες.Με πίστη στη δύναμη της εργατικής τάξης, με αισιοδοξία για τους αγώνες που έρχονται θα συντρίψουμε την κότα και θα δικαιώσουμε τα αιτήματα του αβγού.
Το αβγό την κότα; OXI Αυτές είναι οι νεοταξικές απόψεις που οδηγούν τον λαό σε παραπλανητικά συμπεράσματα για την λαική πάλη. Η ελληνική κοινή γνώμη βομβαρδίζεται από τις αντιδραστικές και αντιλαϊκές θέσεις που προβάλλονται από διάφορα συνέδρια και εκδηλώσεις - που οργανώνουν κατά διαστήματα οι αστικές κυβερνήσεις - οι οποίες προσπαθούν να αποδείξουν πως η κότα προέρχεται από το αβγό.Η κυβέρνηση στοιχιζόμενη με τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών στην περιοχή, κόντρα σε αυτά των λαών, στηρίζει το αβγό ενάντια στην κότα.
Έτσι λοιπόν κάθε θέμα,κάθε απλό πρόβλημα,κάθε ελάχιστη αλλαγή γίνεται ζήτημα μεγίστης σημασίας και η απάντηση … είναι ΟΧΙ !
Μπορεί να διαθέτει κεφάλαιο και να θέλει να το επενδύσει. Μπορεί απλώς να έχει ιδέες αλλά όχι χρήματα. Από τον μικρό περιπτερά ή τον ψιλικατζή, μέχρι τον μαγαζάτορα, από τον ελεύθερο επαγγελματία μέχρι τον εργοστασιάρχη, ο επιχειρηματίας στην Ελλάδα αποτελεί το απόλυτο κακό.
Πρώτα από όλα, δεν είναι εύκολο να συγκεντρώσει κάποιος κεφάλαιο με νόμιμους τρόπους. Αν κοιτάξουμε τα εισοδήματα που προσφέρουν τα διάφορα επαγγέλματα, και συγκεκριμένα αυτά που δηλώνονται στην εφορία (γιατί αυτά θεωρούνται νόμιμα) είναι σχεδόν αδύνατον να επενδυθούν με κάποιες προοπτικές. Όσο για την δυνατότητα χρηματοδότησης νέων ιδεών – αν εξαιρέσουμε τον ΟΑΕΔ και τα λοιπά (ευρωπαικά κυρίως) προγράμματα- αυτή είναι πολύ μικρή.
Δεύτερον δεν είναι εύκολο να ανοίξει νόμιμα μια εταιρεία στην Ελλάδα. Τυπικά το ελληνικό κράτος χρειάζεται κάποιες εκατοντάδες πιστοποιητικά, τα οποία πιστοποιούν πολλά και διαφορετικά πράγματα. Πρέπει λοιπόν να περιμένεις αρκετούς μήνες ή και χρόνια (!) μέχρι το ελληνικό κράτος να αποφασίσει ότι έχεις υποφέρει αρκετά και να σου δώσει τη δυνατότητα να ανοίξεις την επιχείρησή σου. Και επιπροσθέτως εδώ έρχεται το γρηγορόσημο. ΑΝ θέλεις να τελειώνεις με τα πιστοποιητικά, ΜΠΟΡΕΙΣ να λαδώσεις.( ελευθερία επιλογής, έτσι; ) Αλλιώς απλώς εύχεσαι να πετύχεις τους εργατικούς και ευσυνείδητους δημόσιους υπαλλήλους που θα σε βοηθήσουν. Read the rest of this entry »
Ποιός είναι αυτός ο 72χρονος γιατρός που θέλει να προωθήσει τις ιδέες της ελευθερίας αφού γίνει ο επόμενος πρόεδρος των Η.Π.Α.;
Είναι ένα πρόσωπο που έχει δημιουργήσει αναστάτωση στην αμερική, ενώ δραστηριοποιείται ήδη πολλά χρόνια στην αμερικάνικη πολιτική σκηνή. Οι ιδέες του μπορεί να ακούγονται “περίεργες” σε πολλούς, αλλά όχι σε φιλελεύθερους. Ή τουλάχιστον όχι σε μένα 
.
Το όνομα αυτου, Ron Paul.
Δημιούργησε εκνευρισμό όταν δήλωσε σε ένα debate ότι ένας λόγος για τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις ΗΠΑ είναι η παρουσία στρατιωτών και η παρέμβαση τους σε άλλες χώρες. Δήλωσε απερίφραστα πως θα ζητήσει την άμεση επιστροφή των στρατιωτών από το Ιράκ.
Μερικές προτάσεις του:
- περιορισμός της ομοσπονδιακής κυβέρνησης
- χαμηλοί φόροι
- ελεύθερη αγορά
- μη-παρεμβατισμός
Αξίζει να ρίξουμε μια ματιά στις απόψεις του!
Στην θεωρία το κράτος φρόντιζει τους αδύναμους. Εκείνους που έχουν ανάγκη. Εκείνους που δεν μπορούν να εξοικονομήσουν τα προς το ζειν. Σε αυτό το θεμελιώδες αίτημα - έχω να αντιπαραθέσω διάφορες αμφιβολίες οι οποίες πηγάζουν και από το For a New Liberty του Murray Rothbard.
Είναι αλήθεια ότι το κράτος και ιδίως το ελληνικό φροντίζει πραγματικά αυτούς που έχουν ανάγκη και δεν μπορούν να εργασθούν, ή μήπως μαζί με αυτούς φροντίζει και μερικους επιπλέον; Για παράδειγμα στην Ελλάδα υπό την αιγίδα της μονιμότητας και του απόλυτου κρατικού ελέγχου βρίσκονται περίπου 1.000.000 εργαζόμενοι (πάνω από το 1/4 των εργαζομένων). Το γεγονός ότι αυτοί απολαμβάνουν- δήθεν για κοινωνικούς λόγους- καλύτερες συνθήκες από τον ιδιωτικό τομέα, δεν δημιουργεί μια ανισότητα; Εκτός αν πρόκειται για αδυνάτους που χρήζουν προστασίας…
Για ποιο λόγο τους φροντίζει το κράτος; Και δεν εννοώ αν θα έπρεπε ή όχι να τους φροντίζει… Αυτό που αναρωτιέμαι είναι ποιος είναι ο τελικός σκοπός του κοινωνικού κράτους. Των επιδομάτων και των προσλήψεων και των ευνοικών ρυθμίσεων. Αν πρόκειται για προστασία και αλληλεγγύη που οδηγεί τον αδύνατο του σήμερα να ορθοποδήσει , να εργαστεί και να γίνει ο οικονομικά ανεξάρτητος του αύριο, τότε συμφωνώ με τον στόχο. Αν είναι να βολευτεί ακόμα ένας ώστε ισόβια και χωρίς τύψεις να τρέφεται από το κράτος , τότε ας το ξανασκεφτούμε!
Αν έπρεπε να κατατάξουμε μια ομάδα ανθρώπων πολιτικά σκεπτόμενων ως εγωιστές και εγωκεντρικούς*,ποιοι θα ήταν αυτοί; Οι αριστεροί , οι δεξιοί ή οι φιλελεύθεροι;
Η διάκριση που κάνω έχει να κάνει με τους αριστερούς ως τους υποστηρικτές της κεντρικά σχεδιασμένης οικονομίας, τους δεξιούς ώς τους υποστηρικτές της “λαικής δεξιάς”,των ηθικών αξιών και του έθνους και τους φιλελεύθερους ώς εκείνους που στηρίζουν την ανοιχτή κοινωνία αλλά και την ελεύθερη οικονομία.
Για να πάρουμε τους αριστερούς πρώτα. Πως θα σας φαινόταν κάποιος που έχει ένα συγκεκριμένο μοντέλο στο μυαλό του, και παρόλο που έχει αποδειχτεί θεωρητικά και πρακτικά λανθασμένο επιχειρεί να το πλασάρει ως απόλυτη αλήθεια; Πως χαρακτηρίζουμε τον άνθρωπο που ποινικοποιεί την επιδίωξη των στόχων του καθε πολίτη; Πως θα σας φαινόταν η υποχρεωτική - κονστρουκτιβιστική - διάθεση για δημιουργία μιας κοινωνίας σύμφωνα με τα μοντέλα που έχει στο μυαλό του; Η εμμονή ότι ο κεντρικός σχεδιασμός μιας ιντελιγκέντσιας είναι ωφέλιμος; Δεν είναι εγωιστικό ότι αυτοί που κόπτονται για την ισότητα θέλουν να την διαχειρίζονται από τα πάνω, επιβάλλοντας την κοσμοθεωρία τους σε όλους;
Στις 28.6.1988, λίγο πριν την κατάρρευση, για πρώτη φορά ακούγονται αυτά τα λόγια που θέτουν την βάση για τον περιορισμό της κρατικής αυθαιρεσίας στην ΕΣΣΔ. Μέχρι τότε μια πολιτεία, που θεωρητικά νοιαζόταν για τον πολίτη, μπορούσε να συλλαμβάνει και να δικάζει κατά βούληση, χωρίς καμία έννοια κράτους δικαίου.
Και δεν ξεκινώ έτσι για να γράψω μια κριτική για το καθεστώς στις χώρες αυτές (άλλωστε πληροφορίες υπάρχουν αρκετές στο net).Αντίθετα αυτό που σκέφτομαι είναι πως αυτή η απλή φράση θέτει μια ενδιαφέρουσα βάση σκέψης.
Νομίζω ότι η ελευθερία του ανθρώπου δεν πρέπει να περιορίζεται σε αυτά που έχει «αποδειχθεί» ότι είναι ωφέλιμα. Αντίθετα πρέπει να εκτείνεται σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο εύρος πράξεων – και αυτό διότι οι πρωτοποριακές και διαφορετικές ιδέες και πράξεις θα κάνουν την διαφορά. Όχι αυτές που ήδη έχουν εφαρμοστεί και αξιολογηθεί από γραφειοκράτες!
Πολλές φορές κοιτώ τις εκφράσεις των ανθρώπων όταν μιλάμε για θέματα ατομικής ελευθερίας. Και συχνά νομίζω ότι παρερμηνεύουν βασικές έννοιες. Θεωρούν για παράδειγμα ,ότι αν πιστεύεις ότι κάποιος πρέπει να είναι ελεύθερος να καπνίσει χασίς σημαίνει ότι εγκρίνεις την πράξη. Νομίζουν ότι η ελευθερία του να επιλέξεις την ερωτική σου δραστηριότητα σημαίνει ότι προτείνεις την ομοφυλοφιλία ή κάποιου είδους απόλυτη σεξουαλική διαστροφή.
Μπερδεύουν το δικαίωμα της επιλογής με την έγκριση της πράξης.
Νομίζουν ότι οι φιλελεύθεροι δεν έχουν καμία ηθική αξία – ή καμιά αξία γενικότερα, καμία σταθερά στη ζωή τους.Κι αυτό δεν ισχύει φυσικά. Απλώς δεν αποδέχονται κανένα κράτος ή καμία ομάδα ατόμων να επιβάλλει ως νόμους ηθικές ή άλλες αξίες.Όποια αυθεντία κι αν ευαγγελίζονται.
Είχα πάει τις προάλλες να δώ το Jesus Christ Superstar και ήταν πραγματικά εξαιρετικό. Φυσικά όμως δεν έλειψε και μια ακόμη θαυμάσια εμπειρία.
Στην είσοδο του χώρου υπήρχαν ρασοφόροι και θυμιατά, καθώς και ψαλμοί σε μια κόσμια αλλά non-stop ένταση! Μας κοιτάξαν με μισό ματι - εγώ βεβαίως χαμογέλασα και στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης πήρα διάφορα φυλλάδια ένα εκ των οποίων παραθέτω χωρίς σχόλια:
Άνοιξαν και σήμερα τα μαγαζάκια των παρατάξεων να πάει ο κόσμος να ψηφίσει.Ρεμάλια χωρίς κανένα σκοπό και νόημα στη ζωή τους, ορκίζονται στα όνειρα άλλων και τρέχουν να πείσουν για την αναγκαιότητα της ψήφου στο κομματάκι τους.Το κομματάκι ως υποκοριστικό του κόμματος. Που πληρώνεται από τα μεγάλα κόμματα για να ξεσκίσει κάθε πιθανότητα ελεύθερης σκέψης στους φοιτητές. Και να εξαγοράσει φτηνά την υποστήριξη τους για την εκλογή των κομματικών πρυτάνεων,προέδρων,διοικούντων.
Λένε ότι δεν μπορεί να απαγορεύεται η πολιτική σκέψη στα πανεπιστήμια. Και τότε γιατί επιτρέπουν τις παρατάξεις; - μιλάμε για τις οργανώσεις αφαίρεσης κάθε σκέψης. Χίλιες φορές να γίνουν αδελφότητες ή όμιλοι ποδοσφαίρου, μπάσκετ, τένις και μπάντμιγκτον.
Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα της ελευθερίας του τύπου. Κι όμως ιδίως στο διαδίκτυο η ελευθερία της έκφρασης καταπιέζεται απροκάλυπτα από διάφορες κυβερνήσεις και κράτη.
Στη Κίνα, στο Βιετνάμ και στην Αίγυπτο υπάρχουν bloggers στη φυλακή γιατί αυτά που γράψανε δεν συμβαδίζουν με την λογική των αρχών.
“
Συχνά οι άνθρωποι φοβούνται την ελευθερία. Φοβούνται ότι αν επικρατήσουν πιο φιλελεύθερες πολιτικές θα γίνουμε αναρχία. Η κοινωνία θα γίνει ανήθικη και στην οικονομία ο ένας θα τρώει τον άλλον για να επιβιώσει. Ο Θεός θα μας ρίξει φωτιά να μας κάψει. Οι φτωχοί θα πεθαίνουν στους δρόμους. Και μια σειρά από φόβοι-κατάρες που πιάνουν τους φιλελεύθερους και μόνο.
Μα αυτοί οι άνθρωποι δεν ξέρουν ότι υπάρχουν ομοφυλόφυλοι; Δεν ξέρουν ότι υπάρχουν χρήστες ναρκωτικών; Ποια ανηθικότητα φοβούνται; Κι ακόμα κι αν το κράτος είχε το ρόλο της ηθικής διαπαιδαγώγησης, μήπως εμπιστευόμαστε το κράτος για να μας δείξει την ηθική; Σκεφτείτε την ηθική που διδάσκουν οι πολιτικοί για παράδειγμα, οι φυσικοί ηγέτες του κράτους. Μια πιο φιλελεύθερη πολιτική θα ήταν - τουλάχιστον - να βλέπουμε τον κόσμο όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι.
