Category Archive

Μου άρεσε αυτό το ποστ στο Oxygono blog: Η ελπίδα του αύριο, τα παιδιά του δημοτικού.Συμφωνώ σχεδόν σε όλα!

Και το συμπέρασμά μου θα το έγραφα ως εξής: τα παιδία του δημοτικού (ίσως και του γυμνασίου) σήμερα ζουν ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους στο internet. Και αυτό μας δημιουργεί ελπίδες ότι δεν θα αποκτήσουν την νοοτροπία που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία - την νοοτροπία που μας κρατά, ιδίως σε ορισμένους τομείς, δεμένους στη μετριότητα.

Οι νέες γενιές μαθαίνουν να δημιουργούν ομάδες σε εθελοντική βάση και να συνυπάρχουν σε κοινότητες που στηρίζονται σε κάποιες αξίες. Είτε μιλάμε για fora , είτε για ομάδες στο Counterstrike και στο WOW. Και συμπληρώνοντας (αν όχι αντικαθιστώντας) τα παιδιά της γειτονιάς που παίζουν μπάλα, οι ομάδες αυτές παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη ενός παιδιού ή εφήβου. Αισθάνεται έτσι την ένταξη σε μια κοινότητα και διδάσκεται στην πράξη τον σεβασμό στους συμπαίκτες, την υπεράσπιση της ομάδας, κ.τ.λ.

Αναπτύσσεται εκ των πραγμάτων και ένας σεβασμός σε εκείνους που γνωρίζουν πολλά για το Internet. Οι “geeks” - σε αντίθεση με τους μαθητές που γνωρίζουν περισσότερα - απολαμβάνουν την εκτίμηση των περισσοτέρων χρηστών του διαδικτύου!

Η γενιά αυτή είναι μια γενιά που ξέρει να μιλά και να γράφει αγγλικά (ίσως με περίεργους όρους…), αλλά όχι να απομνημονεύει λεξιλόγιο ή γραμματική. Ακόμη, είναι μια γενιά που γνωρίζει να σέβεται τους ανθρώπους που ζουν σε άλλες χώρες. Τα παιδιά που έχουν φίλους από το εξωτερικό θα δυσκολευτούν να δεχτούν τα στερεότυπα που έχουν δημιουργήσει οι προηγούμενες γενιές για τους ξένους.

Είναι τέλος και ίσως σημαντικότερο από όλα μια γενιά που γνωρίζει ότι … δεν γνωρίζει, αλλά ότι μπορεί να μάθει! Είναι τα παιδιά που έχουν διαβάσει αντίθετες απόψεις, διαφορετικά άρθρα, αντιφατικές πηγές. Που δεν βασίζεται σε μια ομογενή πληροφόρηση - τύπου τηλεόρασης - αλλά γνωρίζει ότι για κάθε θέμα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και εκεί απαιτείται η κριτική σκέψη για την απόρριψη ή όχι των εισερχόμενων πληροφοριων.

Αυτή τη γενιά στον πραγματικό κόσμο δέχεται ενδεχομένως την χειρότερη εκπαίδευση της Ευρωπαικής Ένωσης, ζει σε ένα υποβαθμισμένο αστικό περιβάλλον και έχει περιορισμένες ευκαιρίες για γνώση μέσα από το σχολείο. Παράλληλα ζει σε έναν “επίπεδο” (κατά Thomas Friedman) εικονικό κόσμο γεμάτο προκλήσεις και ευκαιρίες. Και οι εμπειρίες που αποκομίζει από εκεί είναι πολύ πιο σημαντικές από πολλές ώρες στα θρανία. Γιαυτό μπορεί να είναι η γενιά που θα απελευθερώσει την χώρα οριστικά από την μιζέρια.

…θα ήθελα να παραθέσω το παρακάτω κείμενο:

Γιατί στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσω Φιλελεύθερη Συμμαχία:

1. Γιατί είμαι νέος, και παρόλο που είμαι άνεργος, αρνούμαι να ακολουθήσω την πεπατημένη ζητιανεύοντας από τους πολιτικούς μια θέση στο δημόσιο. Γιατί έχω όνειρα και φιλοδοξίες που όμως πνίγονται σε ένα περιβάλλον αναξιοκρατίας και ασυδοσίας των προνομιούχων και κάτι πρέπει να κάνω, σήμερα κιόλας, για όλα αυτά.

2. Γιατί είμαι νέος εργαζόμενος, και παρόλο που πληρώνω το μισό μισθό μου σε ασφαλιστικές εισφορές κινδυνεύω να βρεθώ χωρίς σύνταξη λόγω της ληστείας των αποθεματικών των ταμείων. Γιατί θέλω να αποφασίζω εγώ πως και που θα αποταμιεύονται οι ασφαλιστικές μου εισφορές και δεν εκχωρώ σε κομματικούς εγκάθετους και συνδικαλιστές το δικαίωμα διαχείρισης αυτών των χρημάτων μου.

3. Γιατί αντιλαμβάνομαι πλέον ότι η “δημόσια” “δωρεάν” παιδεία και υγεία είναι μια απάτη, που επιδιώκει να συγκαλύψει τη παροχή πανάκριβων και άθλιας ποιότητας υπηρεσιών εκπαίδευσης και περίθαλψης για εμένα και την οικογένεια μου. Γιατί θέλω να επιλέγω ελεύθερα τα δημόσια ή ιδιωτικά ιδρύματα ασφάλισης, περίθαλψης και εκπαίδευσης που εγώ -και όχι κάποιοι άλλοι- θεωρώ καλύτερα. Γιατί απαιτώ να αποφασίζω μόνο εγώ σε ποια δημόσια ή ιδιωτικά νοσοκομεία, σχολεία και πανεπιστήμια θα καταλήγουν οι φόροι που πληρώνω στο κράτος.

4. Γιατί είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και αρνούμαι να είμαι υπό συνεχή ομηρεία διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών που με εξοντώνουν οικονομικά με εκβιασμούς, πρόστιμα και υπέρογκη φορολογία. Γιατί έχω καινοτόμες ιδέες που θα ήθελα να τις δοκιμάσω επιχειρηματικά αλλά δεν μπορώ να ανταγωνιστώ με ίσους όρους τα κρατικά μονοπώλια και τους κρατικούς προμηθευτές, όλους αυτούς δηλαδή που ευνοεί το κράτος γιατί διαπλέκονται μαζί του.

5. Γιατί είμαι επιχειρηματίας που ενώ παράγω πλούτο νόμιμα και δημιουργώ θέσεις εργασίας, η επιχειρηματική μου δραστηριότητα θεωρείται πάντα ύποπτη και αντιμετωπίζομαι σαν κλέφτης. Γιατί δεν αντέχω άλλο τις πιέσεις των κρατικοδίαιτων παρασίτων, κυρίως διεφθαρμένων δημόσιων λειτουργών, που ανικανοποίητοι από τη λεηλασία του δημόσιου χρήματος απαιτούν όλο και μεγαλύτερο μερίδιο από το προϊόν του μόχθου μου.

6. Γιατί είμαι ιδιωτικός υπάλληλος, πεισμένος ότι η επιχειρηματική ερήμωση της Ελλάδας μού στερεί ευκαιρίες σταδιοδρομίας και οικονομικής εξέλιξης και μπορεί να κάνει τον εφιάλτη της απόλυσης και της ανεργίας πραγματικότητα. Γιατί δεν δέχομαι το επιχείρημα ότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να επαναληφθεί το οικονομικό επίτευγμα της Ιρλανδίας, όπου ανοικτή οικονομία, η χαμηλή φορολογία και ο ανταγωνισμός δημιούργησαν πλούτο και θέσεις εργασίας για όλους.

7. Γιατί είμαι καταναλωτής και δεν αντέχω την αυξανόμενη ακρίβεια λόγω της ανικανότητας του κράτους να δημιουργήσει συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού στην οικονομία. Γιατί δεν δέχομαι τα χρήματά μου να χάνονται για την διατήρηση ελλειμματικών κρατικών επιχειρήσεων, ιδίως σε τομείς που θα μπορούσε ο ιδιωτικός τομέας να προσφέρει καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες και προϊόντα.

8. Γιατί είμαι δημόσιος υπάλληλος και αρνούμαι να συνεχίσω να φυτοζωώ σε ένα περιβάλλον ανυποληψίας και δημόσιας χλεύης, όπου οι προαγωγές δίνονται με μοναδικό κριτήριο την ανικανότητα και τη κομματική υποταγή. Γιατί θέλω το δημόσιο λειτούργημα να παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στον πολίτη, και αυτή η υψηλή να ποιότητα να αμείβεται ανάλογα.

9. Γιατί δεν πιστεύω ότι η χρήση ναρκωτικών πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ποινικό αδίκημα, πράγμα που έχει σαν αποτέλεσμα εκατόμβες νεκρών, αδιαχώρητο στις φυλακές και τεράστια κέρδη για τους εμπόρους.

10. Γιατί είναι καιρός να γίνει και στην Ελλάδα ο Στρατός αποκλειστικά επαγγελματικός.

11. Γιατί δεν δέχομαι κάποιοι συμπολίτες μου να υφίστανται διακρίσεις λόγω εθνοτικού, φυλετικού, θρησκευτικού ή σεξουαλικού ή οποιουδήποτε άλλου αυτοπροσδιορισμού ή προσανατολισμού.

12. Γιατί δεν θέλω στις εκλογές αυτές να χάσω την ευκαιρία να αποδοκιμάσω με την ψήφο μου το σημερινό πολιτικό τέλμα που δεν δίνει λύσεις στα αδιέξοδα που έχουν συσσωρευτεί. Γιατί είμαι πλέον πεισμένος ότι οι λύσεις δεν μπορούν να προέλθουν από αυτούς που ευθύνονται για αυτά τα αδιέξοδα.

13. Γιατί δεν θέλω να δώσω τη ψήφο μου σε αντιδημοκρατικά κόμματα της άκρας δεξιάς ή αριστεράς, δηλαδή σε όλους αυτούς που θέλουν να εκμεταλλευτούν την διαμαρτυρία των Ελλήνων πολιτών για να προωθήσουν τον εθνικισμό και τον σκοταδισμό, τον περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων και την κατάργηση της ελεύθερης αγοράς.

14. Γιατί θέλω να δώσω σε αυτές τις εκλογές την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους, ακόμα και άγνωστους, να δοκιμάσουν εκεί που απέτυχαν οι γόνοι των γνωστών πολιτικών οικογενειών και οι αυλικοί τους. Γιατί μόνο νέοι άνθρωποι, που δεν έχουν δεσμεύσεις και δεν υπολογίζουν κανένα πολιτικό κόστος μπορούν να πετύχουν αυτό που σήμερα φαντάζει ακατόρθωτο.

15. Γιατί απ΄όλα τα παραπάνω φαίνεται ότι η Φιλελεύθερη Συμμαχία, εκτός από νέους και άφθαρτους ανθρώπους, έχει και τις πολιτικές θέσεις αλλά και τον δυναμισμό που απαιτείται για να μπει η Ελλάδα σε μια νέα πορεία.

Ένα νέο κόμμα

Από νέους ανθρώπους

Για μια νέα Ελλάδα

www.greekliberals.net

και να προσθέσω και 2 επιπλέον αιτίες / σκέψεις

• γιατί δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στους πολιτικούς που ελέγχουν αυτή τη στιγμή ότι κινείται στη χώρα.Και δε θέλω να ελέγχουν ακόμη περισσότερα!
• γιατί πιστεύω ότι η μόνη λύση για πρόοδο της χώρας είναι επιτέλους να υπάρξει ατομική ευθύνη και όχι “συλλογική”… είδαμε τι συμβαίνει όταν “για όλα φταίει το κράτος”. Ας δούμε και τι θα συμβεί όταν ο καθένας έχει ευθύνη των πράξεών του!

…to be continued

Το έμαθα από το Greek University Reform του Θέμη Λαζαρίδη, που με τη σειρά του το έμαθε από άρθρο του βουλευτή Κέρκυρας Νίκου Γεωργιάδη στην Καθημερινή.

Οι πανεπιστημιακοί καθηγητές πληρώθηκαν κανονικά για όλη τη διάρκεια των κινητοποιήσεων. Μωρέ μπράβο… Μόνο 41 άτομα δήλωσαν απεργοί και αυτοί για 2 μέρες. Ούτε ένας “ακαδημαϊκός δάσκαλος” της ΠΟΣΔΕΠ δε βρέθηκε να πληρώσει το κόστος της απεργίας του.

Έτσι είπαμε ρε παιδιά; Αγώνας με κόστος των άλλων;

Το καινούριο υπουργείο παιδείας πλέον στεγάζεται σε ολυμπιακές εγκαταστάσεις που αλλιώς θα μέναν άχρηστες στο Μαρούσι. Μπορεί λοιπόν τα 38.000 τ.μ. να μην ανταγωνίζονται τα 350.000 τ.μ. του “Παλατιού του Λαού” του Nicolae Ceauşescu αλλά είναι μια αξιέπαινη προσπάθεια στα πλαίσια της οργάνωσης μιας μεγαλύτερης, δυνατότερης, αντιπαραγωγικότερης και πλήρως ελεγχόμενης γραφειοκρατίας.

Έτσι από τα καινούρια κτίρια θα βγαίνουν ολοκληρωμένα πολυσέλιδα προγράμματα που θα ελέγχουν με την παραμικρή λεπτομέρεια τί και πώς θα διδάσκεται ομοιόμορφα σε κάθε σχολείο από την Θράκη μέχρι την Κρήτη, και από την Κυψέλη μέχρι την Καλαμαριά. Επίσης θα βγαίνουν και θα μοιράζονται τα λεφτά στους δασκάλους και καθηγητές χωρίς κάποιο κριτήριο - απλώς τα συνολικά λεφτά κατά τη βούληση του υπουργού θα μοιράζονται σε μισθούς.Μια απλή διαίρεση.Τέλος θα μοιράζονται τα λεφτά των φορολογουμένων στα δημόσια και δωρεάν πανεπιστήμια (με κάποια άγνωστα κριτήρια , αφού δεν υπάρχει αξιολόγηση) , με την ελπίδα ότι δε θα γίνουν φεράρρι και τζακούζι.

Και στα εγκαίνια του σοβιετικού μνημείου της χώρας με ίσως τη χειρότερη εκπαίδευση στην Ε.Ε. ο κύριος Καραμανλής δήλωσε:

«Είναι το πρώτο βήμα στο σχεδιασμό για την αποκέντρωση δημοσίων υπηρεσιών».

Αυτή είναι η αποκέντρωση; Οι γραφειοκράτες να μετακομίσουν από το Σύνταγμα στο Μαρούσι;

Λίγο πριν πάω για ύπνο χθες, μπήκα στο in.gr και είδα σε τίτλο: Ελεύθερη εισαγωγή στα πανεπιστήμια προτείνει ο Αλ.Αλαβάνος. Επειδή το άρθρο δεν έλεγε και πολλά κι επειδή δεν ήθελα να πάθω σοκ βραδυάτικα παίρνοντας στα σοβαρά τη δήλωση όπως τη διάβαζα, περίμενα σήμερα για να μπω στο site του ΣΥΝ και να δω ακριβώς τι προτείνουν. Έτσι, το έπαθα σήμερα το σοκ. Πρόκειται για ένα κλασσικό, κλασσικότατο παράδειγμα σύγχρονου (ελληνικού έστω) αριστερού λόγου. Οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να πουν ο,τιδήποτε και να το παρουσιάσουν σαν ουσιαστική πρόταση, αρκεί να ακούγεται ωραίο.Στο site τους, λοιπόν, υπόσχονται πολλά. Πάρα πολλά. Για σχεδόν όσο διαρκεί αυτό το ποστ, θα υποθέσω ότι όσα λένε έχουν πραγματικά βάση και είναι υλοποιήσιμα. Θα επικεντρωθώ όμως στο βασικό σημείο του κειμένου και του τίτλου. Λένε λοιπόν:

Καθιερώνεται η ελεύθερη πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο. Όλοι ανεξαίρετα οι απόφοιτοι/ες του ελληνικού Λυκείου, γενικού ή τεχνικού, μέχρι την καθιέρωση του Ενιαίου Λυκείου, όπως υποστηρίζουμε, έλληνες πολίτες ή παιδιά μεταναστών, [να] έχουν το δικαίωμα από τον αμέσως επόμενο χρόνο σε δωρεάν φοίτηση σε ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο, σε σίτιση, στέγαση και χρήση των συγκοινωνιακών μέσων.

Η φράση “ελεύθερη πρόσβαση στα Πανεπιστήμια” αναφέρεται 10 φορές μέσα στο κείμενο και ο συντάκτης του κειμένου υπόσχεται: “Η οικογενειακή και μαζική «υστερία» σχετικά με τα θέματα και την βαθμολογία των πανελλαδικών, μοναδικό σχεδόν φαινόμενο σε όλη την Ευρώπη, θα αποφορτιστεί”. Το εύλογο ερώτημα που μπορεί να έχει λοιπόν κάποιος, είναι τι να εννοούν, άραγε, λέγοντας “ελεύθερη πρόσβαση”. Εννοούν ότι θα μπορεί να πηγαίνει ο καθένας σε όποια σχολή θέλει; Δηλαδή αν 10000 άτομα αποφασίσουν ότι θέλουν να πάνε στην Ιατρική, θα πρέπει να τους δεχτεί όλους η σχολή; Αναζητώ μια απλή διευκρίνηση σε αυτό το απλό ερώτημα. Διάφορες αοριστίες του στυλ “Ο τρόπος επιλογής θα έχει σχέση με την εργασιακή τους πορεία και γενικά με τη δημιουργική τους δραστηριότητα” δε σε βοηθάνε και πολύ να βγάλεις άκρη.

Μετά από αρκετές παραγράφους διαβάζω τη μοναδική πρόταση σε όλο το κείμενο, που εξηγεί πώς θα ήθελε ο ΣΥΝ να γίνεται η μετάβαση από το Λύκειο στο Πανεπιστήμιο:

Όλοι ανεξαιρέτως οι απόφοιτοι του Λυκείου που το επιθυμούν εγγράφονται στο πανεπιστήμιο με βάση το απολυτήριό τους και με δήλωση των προτιμήσεών τους.

Με βάση το απολυτήριό τους, λοιπόν και τις δηλώσεις προτιμήσεων. Άρα ο βασικός μηχανισμός παραμένει ο ίδιος. Όσο και η απορία: “τι εννοούν λέγοντας ελεύθερη πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο“; Και επειδή το σημείο είναι κρίσιμο και ο αναγνώστης μπορεί να αρχίσει να σκέφτεται, πέφτει στο καπάκι άλλη μια γερή και αόριστη υπόσχεση.

Το πρώτο πανεπιστημιακό έτος δεν είναι πια οριοθετημένο σε ΑΤΕΙ ή Πανεπιστήμια, σε μια Σχολή ή ένα Τμήμα. Διακρίνεται για το ευρύ γνωστικό του περιεχόμενο. Διαμορφώνεται με βάση συγκεκριμένες κατευθύνσεις, που καλύπτουν βασικές εγκύκλιες μαθήσεις που υποστηρίζουν τις επιμέρους επιστήμες, και περιλαμβάνει ένα ευρύτερο αριθμό Σχολών ή Τμημάτων ενός Ιδρύματος ή και όλο το Ίδρυμα και επιτρέπουν στον φοιτητή με εμπειρία στο δεύτερο έτος να επιλέξει Σχολή ή Τμήμα.

Με άλλα λόγια, μιας και φτάσαμε στο δια ταύτα και είδαμε ότι πάλι πρόσβαση με βαθμολογία και κατάταξη θα είχαμε και με το σύστημα του ΣΥΝ, δε ρίχνουμε και λίγη σάλτσα ακόμα με μπόλικα ωραία λογάκια; Οπότε τι βρήκανε να πούνε… Προπαρασκευαστικό έτος. Οπότε η τελική επιλογή και κατάταξη θα γίνεται ένα χρόνο αργότερα. Ας θεωρήσω και πάλι ότι το μέτρο αυτό είναι θετικό, είναι υλοποιήσιμο, κλπ. Η απορία μου παραμένει: “τι εννοούν λέγοντας ελεύθερη πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο“; Γιατί και πάλι…

Στο τέλος του πρώτου έτους θα γίνεται η κατάταξη του φοιτητή στη συγκεκριμένη Σχολή ή Τμήμα με βάση την επιλογή του, που θα είναι ώριμη, με γνώση του πανεπιστημιακού χώρου και του επιστημονικού αντικειμένου και την απόδοσή του στα μαθήματα του πρώτου έτους. Με βάση τα κριτήρια αυτά θα είναι δυνατή υπό όρους και η οριζόντια μετακίνηση.—

Αρκετά. Το πήραμε το μάθημά μας. Θες να είσαι αριστερός πολιτικός και να δείχνεις ότι νοιάζεσαι για το λαό; Θες να δείξεις ότι εσύ έχεις τη λύση για τα προβλήματά του; Ακολούθα τα παρακάτω βήματα:

1. Διέλεξε ένα θέμα που πονάει πολύ κόσμο (”η πρόσβαση στα πανεπιστήμια”).
2. Δώσε την πιο μεγάλη υπόσχεση που μπορείς για το πρόβλημα ( “ελεύθερη πρόσβαση στα πανεπιστήμια” ).
3. Επανάλαβέ τη όσο μπορείς ( 10 φορές σε μια σελίδα είναι καλά , θα την πούνε κι άλλες τόσες στις ειδήσεις )
4. Αν η υπόσχεση για το πρόβλημα δεν είναι ρεαλιστική, μίλα και για άλλο θέμα, υποσχέσου τον παράδεισο επί γης, θεώρησε τα προαπαιτούμενα των προτάσεών σου δεδομένα (”το Λύκειο, αν εφαρμοστούν οι προτάσεις που έχουμε στο μυαλό μας, γίνεται τέλειο”, “οι πανελλήνιες καταργούνται, οπότε πάει και το άγχος των πανελληνίων!”, “μετά τις απαραίτητες αναδιαρθρώσεις που έχουμε στο μυαλό μας, όλα θα λειτουργούνε όπως πρέπει και θα είσαι στο πανεπιστήμιο χωρίς άγχος”).
5. Μην το #μπιπ# τελείως, πες και καμιά γενική αλήθεια ( “είπαμε, θα είναι όλα τέλεια, αλλά η επιστήμη θέλει και διάβασμα - το είπε κι ο Καρλ Μαρξ” — δείτε την τελευταία γραμμή της σελίδας τους :-)).
6. Και… σε περίπτωση που πάει όντως κάτι να αλλάξει, κάνε τα πάντα να μη γίνει τίποτα.