You are currently browsing the category archive for the 'περιβάλλον' category.
Με τη χώρα να φλέγεται, τι σχόλιο αξίζει να γραφτεί σε blog?
Διάβασα πολλά posts για την καταστροφή : γεμάτα θυμό, αγανάκτηση, μίσος για τους εμπρηστές, σενάρια συνωμοσίας και πολιτικές αναλύσεις.
Δεν έχω κάτι να προσθέσω σε όλα αυτά - πλην του ότι απεχθάνομαι τα σενάρια συνωμοσίας και ότι κάποιους πολιτικούς αντί να τους νοιάζει η προσφορά στους πολίτες τους νοιάζει η μάχη των εντυπώσεων λόγω των επερχόμενων εκλογών.
Μόνο μια φράση ακόμα: μετά από αυτή την κρίση (όταν τελειώσει), μετά από τους δεκάδες νεκρούς, τουλάχιστον να συνειδητοποιήσουμε ότι το κράτος πάσχει, ότι η χώρα νοσεί και αυτό φαίνεται σε μια τέτοια δύσκολη περίοδο. Ας μην γίνει για τους “μη πυρόπληκτους” ένα lifestyle θέμα που απλώς θα συζητηθεί για μια εβδομάδα.
Διαβάστε και το ποστ του Νίκου Δήμου: Επανίδρυση ή κατάρρευση
Πώς έχουν αυτό το θράσος να καπελώνουν τα πάντα; Παραθέτω:
Μεγάλη συναυλία-συγκέντρωση για την προστασία των δασών και των δημόσιων ελεύθερων χώρων πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή στο Σύνταγμα. [...] Τη συναυλία διοργάνωσαν το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, η δημοτική κίνηση Αθήνας «Ανοιχτή πόλη», η ΑΔΕΔΥ, το ΕΚΑ και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συμβασιούχων Πυρόσβεσης Διάσωσης, με τη στήριξη των ραδιοφωνικών σταθμών Μελωδία, 105,5 στο κόκκινο, Εν Λευκώ και Best. Τη συναυλία στήριξαν επίσης οι εφημερίδες Ελευθεροτυπία, Τα Νέα, Αυγή και οι ΓΣΕΕ, ΟΤΟΕ, Ομοσπονδία Εργαζομένων στο υπουργείο Οικονομίας, ΠΟΕ-ΟΤΑ, ΠΕΤ-ΟΤΕ, οι σύλλογοι εργαζομένων στην Εθνική και την Εμπορική Τράπεζα, η ΠΑΣΕ-ΟΤΕ, η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, η ΕΤΕ-ΔΕΗ και η ΟΜΕ-ΟΤΕ.[...]
Κεντρικά αιτήματα της εκδήλωσης ήταν, μεταξύ άλλων, «να αναδασωθούν τα καμένα, να προστατευτούν όσα δάση και δημόσιοι ελεύθεροι χώροι απέμειναν από τη βουλιμία των κατασκευαστικών συμφερόντων και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των κυβερνήσεων για εκχώρησή τους σε ιδιωτικά συμφέροντα και να διαφυλαχθούν και αξιοποιηθούν οι τελευταίοι μεγάλοι χώροι που θα μπορούσαν να γίνουν υποδοχείς πρασίνου και να αποτελέσουν ‘ανάσα’ για την Αθήνα».
Άκουσα σήμερα το πρωί για την Τήνο. Λιγότερο τουριστικοποιημένη από άλλα νησιά, αρχίζει τον τελευταίο καιρό πιο εντατική ανάπτυξη της τουριστικής βιομηχανίας. Ακούστηκαν καλά σχόλια, όπως το ότι η ανάπτυξη πρέπει να γίνει με μακροχρόνιες βλέψεις, και όχι το ποιος θα αρπάξει τα περισσότερα μέσα στην επόμενη δεκαετία και μετά τίποτα. Ακούστηκαν και σχόλια για την «ιδιωτική ανευθυνότητα» και τις ανάρμοστες κατασκευές, χωρίς να εξηγούν ιδιαίτερα γιατί είναι ανάρμοστες. Είχαν προαναφέρει ότι είναι στο σχέδιο οικοδόμησης…
Ελπίζω η ανάπτυξη της Τήνου να είναι σταθερή και σε μάκρος χρόνου. Αλλά γιατί να αντιμετωπίζεται ο ιδιωτικός τομέας σαν πηγή προβλημάτων, έτσι, στα κρύα του λουτρού; Σίγουρα υπάρχουν ιδιώτες οι οποίοι έχουν καταστρέψει το περιβάλλον. Αλλά είναι οι μόνοι; Και έχει κανείς ψάξει να βρει πόση ζημιά στο περιβάλλον έχει προκαλέσει το κράτος;
Χθες ήταν η μέρα περιβάλλοντος.
Ας σκεφτούμε το περιβάλλον σαν κάτι που είναι μέρος του εαυτού μας. Το περιβάλλον είμαστε εμείς, ο καθένας ξεχωριστά. Δεν είναι ιδιοκτησία του κράτους για να το προστατεύει, όπως και αν μπορεί.
Αναρωτιέμαι επίσης πώς σκέφτονται αυτοί που πετάν αποτσίγαρα στις παραλίες. Πώς ένα μαγικό χέρι θα έρθει να τα μαζέψει όλα;

