You are currently browsing the category archive for the 'πολιτική' category.
Μου τη δίνουν οι γκρίνιες.Ανεξαρτήτου προέλευσης.
Η ταξική γκρίνια “άτιμη κοινωνία, άτιμη ζωή, μας πέταξες στου δρόμου την άκρη, μας αααααδιιιίκησες. Το σουβλάκι κρύωσε μέχρι να μου το φέρουν σπίτι.”.
Η συνομωσιολογική γκρίνια “εμ βέβαια. αφου τα έχουν όλα κανονισμένα μεταξύ τους, και που ξέρεις ποιος άλλος κρύβεται απο πίσω…!”
Η γκρίνια της οικολογίας και των κινημάτων “… εμ βέβαια κατεβαίνουν όλοι οι ασυνείδητοι με τα τζιπ στο κέντρο της αθήνας, πως να διατηρηθεί το περιβάλλον σε μια ισορροπία? Πρέπει να ενδιαφερθούμε όλοι, ΟΛΟΙ!.. ” (η φωνή ακούγεται από το διπλανό γυαλιστερό Cayenne)
Η συντηρητική γκρίνια ” με αυτά που βλέπουν τα παιδιά στις τηλεοράσεις που να μάθουν τι θα πει σεβασμός! … Σε τι κοινωνία θα φέρουμε τα παιδιά μας; “
Η γκρίνια που έρχεται με γραμμή “… είναι τα γνωστά ντόπια και ξένα συμφέροντα, οι κεφαλαιοκράτες που εφαρμόζουν αντιλαικές πολιτικές, και γιαυτό δε βρίσκω θέση πάρκιγκ”
Η φιλελεύθερη γκρίνια “… φυσικά το λεοφορείο άργησε επειδή είναι κρατικό και δεν είναι ιδιωτικό.Επίσης είναι τίγκα στον κόσμο. Και γιατί δε φτάνω να χτυπήσω το εισητήριο; Γιατί ο δίπλα δεν έβαλε αποσμητικό; εμ βέβαια όλοι βολεμένοι δημόσιοι υπάλληλοι…”
Η αναρχοκαπιταλιστική γκρίνια ” .. μα που να βρείς θέση πάρκινγκ στους κρατικούς δρόμους. Αν όμως τους ιδιωτικοποιήσουμε τότε θα …”
Η φιλοαμερικάνικη γκρίνια “… εμ βέβαια μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν αυτά, στην Αμερική που ήμουνα κανείς δεν … Όλοι …”
κλπ κλπ
…
Γκρρρρ!
Δεν είναι πιο απλό αντί να παραπονιόμαστε συνέχεια, να κάνουμε τη δουλειά μας;
Ε μα πια!
Πολύ γουστάρω αντικειμενικές και σε βάθος αναλύσεις διεθνών γεγονότων από την Ελευθεροτυπία. Τη βρίσκω ρε παιδί μου. Νιώθω σαν να πετιέται ένας τύπος μπροστά μου και να μου λέει με ύφος “εγώ θα σου πω τι έγινε,γιατί εγώ τα έμαθα όλα…!”.
Και του λέει μετά ο Μπους, “Κοίτα εδώ ρε Τσάβες γιατί εγώ θα ….”
Ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στην Κύπρο αφού τον κάλεσανε από εκεί πρώτα. Δεν πάει και ακάλεστος, είπαμε. Ψάχνει το μαγικό φίλτρο που θα τον κάνει πρωθυπουργό στην Ελλάδα - πάει στο ΑΚΕΛ για να του εξηγήσει πόσο και κάθε πότε θα πίνει.
Δήλωσε ότι “Υποσχεθήκαμε στους συντρόφους μας στην Κύπρο ότι θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μετατρέψουμε και στον ελλαδικό χώρο την Αριστερά σε πρωταγωνίστρια δύναμη στις πολιτικές εξελίξεις”
Τα πήρε λίγο βέβαια ο Alexis γιατί το κυπριακό κοινοβούλιο θα εγκρίνει την Συνθήκη της Λισαβώνας, αλλά εντάξει μετά ξαναγίνανε φίλοι. Τα πήρε και επειδή το ΑΚΕΛ είναι πιο πολύ φίλοι με την Αλέκα και όχι με αυτόν. Αλλά εντάξει, το ξεπέρασε.
Εγώ θεωρώ ότι πέρα από τα κυπριακά, ο Σύριζα θα πρέπει να αποκτήσει την εξής γραμμή και στα επόμενα λίγα χρόνια ο Alexis θα είναι στο Μαξίμου:
- Είμαστε αυθεντικοί αριστεροί. Όχι ψεύτες όπως του ΠΑΣΟΚ. Δεν έχουμε και κονσερβοκούτια όμως όπως το ΚΚ…
- Δεν έχουμε φάει τίποτα από μίζες. Είμαστε αγνοί. Πολύ αγνοί.
- Ο Αλέξης είναι καλό παιδί. Δεν είναι ο καταλληλότερος για γαμπρός της κόρης σας; ε; για πρωθυπουργός της χώρας; ε; ε; έχει και μηχανή!
- Κάθε μήνα να μαζεύουν έναν έρανο, να δίνουν κάτι στον Γιωργάκη…Όσο καταρρέει το ΠΑΣΟΚ, τόσο καλύτερα για τον Alex!
Υπάρχουν κάποιοι που φοβούνται την ανάπτυξη και την πιο ομοιόμορφη κατανομή του πλούτου; Σύμφωνα με το παρακάτω άρθρο της Καθημερινής, ναι.
Ποιοί είναι όμως αυτοί που μιλάνε περισσότερο για την επικινδυνότητα της νέας τάξης πραγμάτων; Αλλά παρόλα αυτά επιμένουν πως οι πολιτικές τους θα είναι ωφέλιμες; Ωφέλιμες για ποιον και με ποιον τρόπο τελικά αν δεν θέλουν όλα αυτά τα οποία συνεπαγέται η ανάπτυξη και μοιάζουν με βουνό απροσπέλαστο όταν τα παραθέτει κανείς με τον τρόπο που τα δίνει ο παρακάτω δημοσιογράφος;
Κυβέρνηση με ισχνή πλειοψηφία, αξιωματική αντιπολίτευση που ψάχνει αρχηγό, ενδυναμωμένα αριστερά κόμματα, Καρατζαφέρης στη Βουλή… Θα τολμήσει αλλαγές ο Καραμανλής; Θα διατυπώσει σαφέστερο πολιτικό λόγο το ΠΑΣΟΚ; Κάποια ζόρικα προβλήματα θέλουν λύση σύντομα και η νέα τετραετία ( 
προμηνύεται εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.
Στο Libertarian International υπάρχει ένα άρθρο στο οποίο αναλύεται γιατί οι αυξημένοι κατώτατοι μισθοί οδηγούν σε ανεργία, ειδικότερα των νέων. Αν ένας εργοδότης είναι υποχρεωμένος να δώσει ένα συγκεκριμένο μισθό, θα προτιμήσει κάποιον πιο έμπειρο φυσικά. Και θα αναγκαστεί να προσλάβει λιγότερους υπαλλήλους από όσους θα προσλάμβανε χωρίς τον περιορισμό του μισθού.
Και δεν εννοώ ως φιλελεύθεροι αλλά ως πολίτες αυτής της χώρας.
Είχαμε μια κυβέρνηση Ν.Δ. που ήταν εκκωφαντικά ανύπαρκτη. Μερικές φορές είχα την αίσθηση ότι προσπαθούσε να μην ενοχλήσει κανέναν - σαν τον διαρρήκτη την ώρα της δουλειάς.
Με τα Πανεπιστήμια κλειστά περιμένανε να ξεχαστεί το ζήτημα και να “ξεφουσκώσει”. Με τις πυρκαγιές να κατακαίνε την χώρα απλώς κοιτούσαν να επιλέξουν την επικοινωνιακή τους αντίδραση. Μηδενικό μεταρρυθμιστικό έργο, ατολμία, με την πρόφαση του “διαλόγου” και των “ζυμώσεων”. Τι απέδωσαν όλες αυτές οι ζυμώσεις; Ποιες είναι οι μεταρρυθμίσεις που έκανε η Ν.Δ.;
Και μετά έχουμε τον κ.Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ που και αυτό δεν προβάλει σαφείς απόψεις και κατευθύνσεις, και κυριότερα δεν δείχνει να είναι κόμμα με δυναμική μεταρρυθμιστική. Αλλά προσδοκά απλώς να ξαναβολευτεί στην εξουσία.
Αναρωτιέμαι: Ποια θα είναι τα 10 πρώτα μετεκλογικά θέματα για την ατζέντα του κ. Καραμανλή; Για τον κ. Παπανδρέου;
Τι περιμένουμε από τις εκλογές;
Δεν περιμένω τίποτα αν βγεί αυτοδύναμη κυβέρνηση - πιθανότατα θα έχουμε ακόμα μια κυβέρνηση-”σούπα”. Περιμένω μόνο μια αλλαγή που μπορεί να προκύψει από έλλειψη αυτοδυναμίας. Θα χαρώ και από την αύξηση της επιρροής των μικρών κομμάτων. Και αν αυτό οδηγήσει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας θα χαρώ να τους δω έστω και προσωρινά να ξυπνάνε.
Γιατί με αυτές τις “βουβές”* εκλογές και την υπνωτισμένη κυβέρνηση,αρχίζω να πιστεύω πραγματικά ότι πάμε για άλλα τέσσερα χρόνια χαμένα.
* Οι εκλογές πλέον δεν είναι τόσο βουβές καθώς το ΠΑΣΟΚ ανεβάζει τους τόνους λαικίζοντας. Και η ΝΔ απαντά ως δύναμη “μεταρρύθμισης”.
Το σποτάκι της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για το διαχωρισμό εκκλησίας-κράτους :
Καλό ε;
Ένας σταθμός του μετρό έχει γεμίσει διαφημίσεις του ΕΟΤ και διαφημίσεις της Αττικό Μετρό. Αυτές που εξηγούν τι ωραία που είναι η Ελλάδα (Wonderful Greece) και πόσο καταπληκτικό είναι το μετρό. Δεν θέλω να γίνομαι καχύποπτος αλλά μήπως τώρα πριν τις εκλογές ξοδεύονται όλα τα χρήματα που έχουν ξεμείνει για “κρατικές” και “ευρωπαικές” διαφημίσεις;
Εκείνα που λένε στο τέλος “Χρηματοδοτούμενο από την Ελλάδα και από την Ευρωπαική Ένωση” και σε αφήνουν με την εντύπωση ότι ζείς σε άλλη χώρα από αυτήν που απεικονίζεται…
Ο πρώτος προεκλογικός λόγος της Αλέκας Παπαρήγα ήταν πάλι ένα από τα ίδια. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η Ν.Δ. δεν έχουν πάρει κανένα αντιπλουτοκρατικό μέτρο. Τρανή απόδειξη ότι είναι ενάντια στον λαό.
Τα χρήματα δεν είναι κάτι που κυκλοφορεί και ευννοεί την βελτίωση της ποιότητας διαβίωσης. Είναι μόνο ένα είδος το οποίο το μαζεύουν οι τσιφούτηδες για να μην το έχει κανείς άλλος. Ουφ…
Και μετά θέλει να μας πείσει ότι το ΚΚΕ θα φέρει την ανανέωση που χρειάζεται η πολιτική ζωή της χώρας…
Δεν είναι η πρώτη φορά που το λέω, αλλά πιστεύω πως ο τρόπος που διεξάγεται η προεκλογική περίοδος στη χώρα μας πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να γνωρίζουμε πριν τις κάλπες τα, κατά το δυνατόν, ακριβή προγράμματα των κομμάτων ώστε να γνωρίζουμε τι να περιμένουμε από την επόμενη κυβέρνηση να κάνει στην τετραετία και τι όχι. Είναι απαράδεκτο να οδηγούμαστε σε πρόωρες εκλογές λόγω “ανάγκης μεταρρυθμίσεων”, για θέματα τα οποία δεν προέκυψαν ξαφνικά, αλλά γνωρίζουμε εδώ και χρόνια (πχ ασφαλιστικό).
Τι είναι αυτό που δεν αφήνει ένα πρωθυπουργό να κάνει αυτό για το οποίο εξελέγη; Ο κ. Καραμανλής κατηγορεί την αντιπολίτευση και τα συνδικάτα και σε κάποιο βαθμό μπορεί να έχει δίκιο. Όμως κυβέρνηση είναι ο ίδιος. Μήπως ένας βασικός λόγος που αντιπολίτευση και συνδικάτα ματαιώνουν κατά βούληση μεταρρυθμίσεις είναι ότι τελικά δε γνωρίζουμε γιατί εκλέγουμε κυβέρνηση;
Είναι σαν να έχουμε αποδεχτεί λίγο πολύ, ότι θα βγάζουμε μια κυβέρνηση η οποία “μπορεί και να ‘ναι καλύτερη από τους άλλους”, άσχετα από το πολιτικό της πρόγραμμα και η οποία όσο έχει τον αέρα των εκλογών θα προσπαθεί να περάσει κουτσά στραβά μερικά πράγματα διαπραγματευόμενη με τις αντίστοιχες συνδικαλιστικές ηγεσίες.
Αν είναι οι “αναγκαίες μεταρρυθμίσεις” που θα φέρουν και πάλι πρόωρα εκλογές, μήπως να δούμε προεκλογικά ποιες είναι αυτές ώστε να αρχίσουν να υλοποιούνται επιτέλους, υπό τη δέσμευση της επόμενης κυβέρνησης;
Αναρωτιέμαι αν όλοι αυτοί που μιλάν για το ΛΑ.Ο.Σ. μπήκαν στην σελίδα του να δουν τι ακριβώς γράφει. Παραθέτω εδώ ένα κομμάτι, λιγότερο δημαγωγικό από αυτό κατά των μεταναστών, λιγότερο εξωφρενικό από αυτό που εκφέρεται κατά των εκτρώσεων, λες και αυτό πρόκειται να βοηθήσει τον θεσμό της οικογένειας και το δημογραφικό πρόβλημα. Είναι ένα κομμάτι μάλλον ύπουλο. Πιθανότατα οι υποστηρικτές του κόμματος δεν είναι τόσοι πολλοί όσοι θέλουν να νομίζουμε, αλλά μερικές φορές πρέπει να δούμε και τα άκρα για να πάρουμε εμπρός.
Δεν παραθέτω σύνδεσμο. Βρίσκεται εύκολα.
Ο ΑΝΩΤΑΤΟΣ ΑΡΧΩΝ - ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
Ο ΛΑ.Ο.Σ. στο πρώτο του κεφάλαιο αναφέρεται στην κορυφή του κρατικού μας οικοδομήματος. Στον Ανώτατο Άρχοντα.
Στέκεται ο ΛΑ.Ο.Σ. αντιμέτωπος και αντίθετος, οριζόντια και κάθετα, στο κομματικό αλισβερίσι και το εξευτελιστικό παζάρι των παρασκηνίων, πριν και κατά την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, που πρέπει να ‘ναι υπερκομματικό πρόσωπο κοινής παραδοχής και να μην φορτώνεται με δεσμεύσεις και γραμμάτια προεξόφλησης απέναντι σ’ εκείνους που τον επιλέγουν.
Ο ΛΑ.Ο.Σ. θέλει Πρόεδρο όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητο, αδέσμευτο, θεματοφύλακα άγρυπνο των Ιερών και των Οσίων.
Ο ΛΑΟΣ προτείνει (μόνον αυτός) την θέσπιση του Συμβουλίου των Αρίστων, κοντά στον Πρόεδρο, που να αποτελείται από τον Πρωθυπουργό, τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, τον Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων, τους Προέδρους του Αρείου Πάγου, του Συμβουλίου Επικρατείας, του Ελεγκτικού Συνεδρίου, τον αρχαιότερο του Διπλωματικού Σώματος και τον Πρύτανη που θα υποδεικνύεται από τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.
Μμμ… Όχι. Ίε.
Εγώ θέλω τον πρόεδρο της δημοκρατίας να συνεργάζεται με τα κόμματα. Θέλω να δεσμεύεται και όχι, δεν περιμένω από αυτόν να ξαγρυπνήσει για κανένα ιερό και για κανένα όσιο. Εγώ προσκυνώ μόνο nihonjin bishonen (προσωπικά είδωλα και είμαι σίγουρη πως δεν εξαρτώνται από τις αγαθές προθέσεις του). Επομένως, ΛΑ.Ο.Σ. ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε. Και μην τονίζεις με κόκκινα γράμματα την λέξη *φιλελευθερισμό* στο πρόγραμμά σου. Κάποιοι μπορεί να μάθουν τι πραγματικά σημαίνει.
Όταν ο Κώστας Σημίτης παρέδωσε τη σκυτάλη στον Γιώργο Παπανδρέου για να διεκδικήσει την εξουσία, το ΠΑΣΟΚ φάνηκε στιγμιαία να εμπνέει έναν δυναμισμό. Ο νέος πρόεδρος συνεργάστηκε με κεντροαριστερούς και φιλελεύθερους και φάνηκε να έχει συγκεκριμένες ιδέες.
Όμως, μετά την ήττα στις εκλογές πολλά άλλαξαν και το ΠΑΣΟΚ ακόμα μετά από τόσο καιρό αδυνατεί να βρεί μια συγκεκριμένη πολιτική θέση και σίγουρα αδυνατεί να κοντράρει στα ίσια την Νέα Δημοκρατία. Θεωρώ ότι ακόμα δεν έχει ξεκαθαριστεί το αποτέλεσμα της μάχης με τα φαντάσματα του παρελθόντος : τελικά ήταν λάθη οι ιδιωτικοποιήσεις επί Σημίτη; ή επιτυχίες; Τι θα άλλαζε και τι θα κρατούσε από το παρελθόν ο κ. Παπανδρέου; Ξέρει; Τριάμισι χρόνια αυτοκριτική και ποιο το αποτέλεσμα; Αν το ξέρει θα το πει και σε μας;
Τα τελευταία χρόνια (ευτυχώς με μερικές εξαιρέσεις) το σοσιαλδημοκρατικό ( κόμμα της Ελλάδας αρνείται πεισματικά να παράγει κάποια σοβαρή πολιτική σκέψη. (Κάποια σκέψη γενικότερα;). Το περίεργο είναι ότι πολύ λίγοι ασχολούνται με την θεαματική έλλειψη επιχειρημάτων και ιδεολογίας στη σημερινή πολιτική σκηνή. Tόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στη ΝΔ το βασικό μέλημα των στελεχών είναι η κατάληψη της εξουσίας - οτιδήποτε άλλο είναι δευτερεύον!
«Εμπιστοσύνη στην δύναμή σου»
Αυτό είναι το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει το ΚΚΕ. Δύναμη ενάντια στην πλουτοκρατία φυσικά. Ταξικός πόλεμος. Εκεί βρίσκεται η λαϊκή δύναμη και αυτός είναι ο σκοπός της λαϊκής συμμαχίας. Και εξουσία. Γιατί φυσικά με την δημοκρατία ο λαός δεν έχει αρκετή εξουσία! (Ναι, εντάξει. Αν ο λαός ψηφίζει για λάθος λόγους το νόημα της δημοκρατίας καταργείται, αλλά δεν καταργείται ο σκοπός της.) Επειδή ο δεξιόθεν φασισμός δεν είναι *πολύ* της μόδας πλέον, ο αριστερόθεν μπορεί να φανεί σε μερικούς πιο μοδάτος.
Και εννοείται πως αν αντισταθούμε στον καπιταλισμό όλα μας τα προβλήματα θα λυθούν. Όχι δεν θα μας νοιάζουν οι ανοησίες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, γιατί θα ελέγχονται. Όχι δεν θα μας νοιάζει η ανεργία, γιατί το κράτος θα φροντίζει να δουλεύεις, ακόμα και χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο που γεννήθηκες (όπως έκαναν στην Σουηδία). Καλύτερα να μην έχουμε ποικιλία, γιατί μέσα στην ποικιλία μπορεί να βρεθεί κάτι χαλασμένο ή απλά όχι του γούστου μας και να μας τρομάξει.
Και αλίμονο! Φιλελευθερισμός! Αυτό είναι η νέα τάξη πραγμάτων! Ακούτε την λέξη; Είναι ΝΕΑ. Σημαίνει πώς χρειάζεται προσαρμογή. Πώς θα προσαρμοστεί ακόμα και ο τελευταίος απροσάρμοστος; Καλύτερα να μείνουμε όλοι πίσω παρά να βοηθήσουμε κάποιους να παραδεχτούν πώς έχουν πρόβλημα προσαρμογής.
Πώς τολμάω να μιλάω για απροσάρμοστους θα μου πείτε; Δεν έχω ζήσει την μιζέρια του κόσμου, δεν καταλαβαίνω τα προβλήματά του. Ε, ναι. Κάποτε έβλεπα και εγώ ειδήσεις. Όλο το δράμα στην τηλεόρασή μου.
Αλλά κυκλοφορώ έξω και ακούω τον κόσμο. Όλον αυτόν που παραπονιέται για το σύστημα. Έζησα στην Γαλλία όπου πολλοί προτιμούσαν λόγω πεποίθησης να μην δουλέψουν και να ζήσουν με ένα ελάχιστο επίδομα ανεργίας. Αλλά ακόμα και αυτοί που παραπονιούνται για το σύστημα είναι αδιάσπαστο κομμάτι αυτού.
Οι φιλελεύθεροι καταλαβαίνουν πολύ καλύτερα το σύστημα και την ανάγκη να ικανοποιηθούν όλοι από αυτό. Δεν προσπαθούν να κουκουλώσουν τα προβλήματα.
Σε μια κοινωνία με λάθος κοινωνικούς δεσμούς δημιουργούνται ψυχολογικά προβλήματα και έπειτα οικονομικά. Αυτός που δεν μπορεί να είναι αυτόνομος σε μια κοινωνία σημαίνει πως η ίδια η κοινωνία δεν του έχει δώσει την ικανότητα να εκμεταλλευθεί τις κλίσεις του. Αδιάφοροι γονείς, σχολείο ή και τα δύο δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως τελικά δεν μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα με οικονομικό τρόπο. Ακόμα και παρέχοντας βασικά αγαθά όπως παιδεία και ιατρική περίθαλψη, δεν μπορούμε να λύσουμε την ρίζα του κοινωνικού προβλήματος. Ούτε στρέφοντας τον μισό πληθυσμό ενάντια στον άλλο μισό μπορούμε να λύσουμε το κοινωνικό πρόβλημα.
Και η λύση δεν είναι μια για όλους. Ο κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του ανάγκες και χωρίς οικονομική ελευθερία να βρει την λύση που του ταιριάζει και αυτό που χρειάζεται δεν πρόκειται να πάει πουθενά.
Η δύναμη του ανθρώπου είναι στην δημιουργία και όχι στο να ακολουθεί το πλήθος.
Παρακολούθησα το debate των Δημοκρατικών που έλαβε χώρα την περασμένη Δευτέρα στη Νότια Καρολίνα. Το γεγονός μεταδόθηκε από το CNN και οι ερωτήσεις τέθηκαν από χρήστες του YouTube.
Ήταν ένα διαφορετικό debate λόγω του τρόπου που τέθηκαν οι ερωτήσεις. Κυρίως, όμως, προσφέρει ένα πλούσιο δείγμα πολιτικής συζήτησης και θεμάτων που απασχολούν τις ΗΠΑ αυτήν την εποχή.
Αν μπορώ να κάνω κάποιο γενικό σχόλιο, είναι ότι οι ΗΠΑ φαίνεται να είναι ακόμα πολιτικά ενεργές και να “ψάχνουν” κάποια από τα επόμενα βήματά τους. Παραθέτω δύο από τις ερωτήσεις, σχετικά με την ιατρική περίθαλψη και την ανεξιθρησκεία στις ΗΠΑ.
Η συνταγή (τηλεοπτικό debate με ερωτήσεις από το YouTube) θα επαναληφθεί το Σεπτέμβριο με το επόμενο debate των Ρεπουμπλικάνων.
Πώς έχουν αυτό το θράσος να καπελώνουν τα πάντα; Παραθέτω:
Μεγάλη συναυλία-συγκέντρωση για την προστασία των δασών και των δημόσιων ελεύθερων χώρων πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή στο Σύνταγμα. [...] Τη συναυλία διοργάνωσαν το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, η δημοτική κίνηση Αθήνας «Ανοιχτή πόλη», η ΑΔΕΔΥ, το ΕΚΑ και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συμβασιούχων Πυρόσβεσης Διάσωσης, με τη στήριξη των ραδιοφωνικών σταθμών Μελωδία, 105,5 στο κόκκινο, Εν Λευκώ και Best. Τη συναυλία στήριξαν επίσης οι εφημερίδες Ελευθεροτυπία, Τα Νέα, Αυγή και οι ΓΣΕΕ, ΟΤΟΕ, Ομοσπονδία Εργαζομένων στο υπουργείο Οικονομίας, ΠΟΕ-ΟΤΑ, ΠΕΤ-ΟΤΕ, οι σύλλογοι εργαζομένων στην Εθνική και την Εμπορική Τράπεζα, η ΠΑΣΕ-ΟΤΕ, η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, η ΕΤΕ-ΔΕΗ και η ΟΜΕ-ΟΤΕ.[...]
Κεντρικά αιτήματα της εκδήλωσης ήταν, μεταξύ άλλων, «να αναδασωθούν τα καμένα, να προστατευτούν όσα δάση και δημόσιοι ελεύθεροι χώροι απέμειναν από τη βουλιμία των κατασκευαστικών συμφερόντων και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των κυβερνήσεων για εκχώρησή τους σε ιδιωτικά συμφέροντα και να διαφυλαχθούν και αξιοποιηθούν οι τελευταίοι μεγάλοι χώροι που θα μπορούσαν να γίνουν υποδοχείς πρασίνου και να αποτελέσουν ‘ανάσα’ για την Αθήνα».
Λίγους μήνες πριν τις εκλογές ο κ. Καραμανλής αποφάσισε να δώσει έμφαση στις μεταρρυθμίσεις! Μα ποιός πιστεύει ότι αυτή η κυβέρνηση θέλει να αλλάξει κάτι; Και ακόμα περισσότερο ποιος πιστεύει ότι αυτή η κυβέρνηση θα τολμήσει να αλλάξει κάτι λίγο πριν τις εκλογές; Για να γίνει ομελέτα πρέπει να κάποιος να σπάσει αυγά (όσο κλισέ και αν ακούγεται…) ! Και η ΝΔ αποδείχθηκε ότι δεν μπορεί και δεν θέλει να τα σπάσει.
Νομίζω ότι στον απολογισμό του κυβερνητικού έργου ο πιο επικός ήταν ο κ. Αλογοσκούφης. Κάποιος μετά από χρόνια μπορεί να το μελοποιήσει το κομμάτι: “Κτίζουμε μια νέα Ελλάδα. Η οικονομία ξεπερνά τα προβλήματα που άφησε πίσω του χθες. Η κοινωνία προοδεύει. Καλύπτουμε το χαμένο έδαφος. Κανένας δεν μένει πίσω. Η πρόοδος ανήκει σε όλους.“
Μα ζούμε στην ίδια χώρα; Έχει βγεί ποτέ από την Ελλάδα ο κύριος υπουργός να δει τι σημαίνει πρόοδος;
αποκλειστικά στο γελάδι η αρχική ομιλία:
Μια νέα Ελλάδα κτίζεται με ακόμα μεγαλύτερη γραφειοκρατία - ιδρύσαμε και ιδρύουμε νέους κρατικούς φορεις για να βολέψουμε τα στελέχη μας. Η οικονομία, με την αυθαίρετη αύξηση του ΑΕΠ κατά 25%, ξεπέρασε επιφανειακά όλα τα προβλήματα. Η κοινωνία μετά τον άμεσο αυτό πλουτισμό προοδεύει ασταμάτητα. Κανένας δε μένει πίσω - και έξω από τον δημόσιο τομέα του 1.000.000 υπαλλήλων και του απόλυτου ελέγχου. Όποιος μείνει, ας πρόσεχε! Κανένας δε μένει πίσω στη μίζα και την διαφθορά. Η πρόοδος ανήκει σε όλους τους βολεμένους, κομματικούς και πολυθεσίτες κουμπάρους. Οι πιστοί οπαδοί παίρνουν τα ψιχουλάκια, και οι πραγματικά εργαζόμενοι πληρώνουν για την παράσταση.
…θα ήθελα να παραθέσω το παρακάτω κείμενο:
Γιατί στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσω Φιλελεύθερη Συμμαχία:
1. Γιατί είμαι νέος, και παρόλο που είμαι άνεργος, αρνούμαι να ακολουθήσω την πεπατημένη ζητιανεύοντας από τους πολιτικούς μια θέση στο δημόσιο. Γιατί έχω όνειρα και φιλοδοξίες που όμως πνίγονται σε ένα περιβάλλον αναξιοκρατίας και ασυδοσίας των προνομιούχων και κάτι πρέπει να κάνω, σήμερα κιόλας, για όλα αυτά.
2. Γιατί είμαι νέος εργαζόμενος, και παρόλο που πληρώνω το μισό μισθό μου σε ασφαλιστικές εισφορές κινδυνεύω να βρεθώ χωρίς σύνταξη λόγω της ληστείας των αποθεματικών των ταμείων. Γιατί θέλω να αποφασίζω εγώ πως και που θα αποταμιεύονται οι ασφαλιστικές μου εισφορές και δεν εκχωρώ σε κομματικούς εγκάθετους και συνδικαλιστές το δικαίωμα διαχείρισης αυτών των χρημάτων μου.
3. Γιατί αντιλαμβάνομαι πλέον ότι η “δημόσια” “δωρεάν” παιδεία και υγεία είναι μια απάτη, που επιδιώκει να συγκαλύψει τη παροχή πανάκριβων και άθλιας ποιότητας υπηρεσιών εκπαίδευσης και περίθαλψης για εμένα και την οικογένεια μου. Γιατί θέλω να επιλέγω ελεύθερα τα δημόσια ή ιδιωτικά ιδρύματα ασφάλισης, περίθαλψης και εκπαίδευσης που εγώ -και όχι κάποιοι άλλοι- θεωρώ καλύτερα. Γιατί απαιτώ να αποφασίζω μόνο εγώ σε ποια δημόσια ή ιδιωτικά νοσοκομεία, σχολεία και πανεπιστήμια θα καταλήγουν οι φόροι που πληρώνω στο κράτος.
4. Γιατί είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και αρνούμαι να είμαι υπό συνεχή ομηρεία διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών που με εξοντώνουν οικονομικά με εκβιασμούς, πρόστιμα και υπέρογκη φορολογία. Γιατί έχω καινοτόμες ιδέες που θα ήθελα να τις δοκιμάσω επιχειρηματικά αλλά δεν μπορώ να ανταγωνιστώ με ίσους όρους τα κρατικά μονοπώλια και τους κρατικούς προμηθευτές, όλους αυτούς δηλαδή που ευνοεί το κράτος γιατί διαπλέκονται μαζί του.
5. Γιατί είμαι επιχειρηματίας που ενώ παράγω πλούτο νόμιμα και δημιουργώ θέσεις εργασίας, η επιχειρηματική μου δραστηριότητα θεωρείται πάντα ύποπτη και αντιμετωπίζομαι σαν κλέφτης. Γιατί δεν αντέχω άλλο τις πιέσεις των κρατικοδίαιτων παρασίτων, κυρίως διεφθαρμένων δημόσιων λειτουργών, που ανικανοποίητοι από τη λεηλασία του δημόσιου χρήματος απαιτούν όλο και μεγαλύτερο μερίδιο από το προϊόν του μόχθου μου.
6. Γιατί είμαι ιδιωτικός υπάλληλος, πεισμένος ότι η επιχειρηματική ερήμωση της Ελλάδας μού στερεί ευκαιρίες σταδιοδρομίας και οικονομικής εξέλιξης και μπορεί να κάνει τον εφιάλτη της απόλυσης και της ανεργίας πραγματικότητα. Γιατί δεν δέχομαι το επιχείρημα ότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να επαναληφθεί το οικονομικό επίτευγμα της Ιρλανδίας, όπου ανοικτή οικονομία, η χαμηλή φορολογία και ο ανταγωνισμός δημιούργησαν πλούτο και θέσεις εργασίας για όλους.
7. Γιατί είμαι καταναλωτής και δεν αντέχω την αυξανόμενη ακρίβεια λόγω της ανικανότητας του κράτους να δημιουργήσει συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού στην οικονομία. Γιατί δεν δέχομαι τα χρήματά μου να χάνονται για την διατήρηση ελλειμματικών κρατικών επιχειρήσεων, ιδίως σε τομείς που θα μπορούσε ο ιδιωτικός τομέας να προσφέρει καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες και προϊόντα.
8. Γιατί είμαι δημόσιος υπάλληλος και αρνούμαι να συνεχίσω να φυτοζωώ σε ένα περιβάλλον ανυποληψίας και δημόσιας χλεύης, όπου οι προαγωγές δίνονται με μοναδικό κριτήριο την ανικανότητα και τη κομματική υποταγή. Γιατί θέλω το δημόσιο λειτούργημα να παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες στον πολίτη, και αυτή η υψηλή να ποιότητα να αμείβεται ανάλογα.
9. Γιατί δεν πιστεύω ότι η χρήση ναρκωτικών πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ποινικό αδίκημα, πράγμα που έχει σαν αποτέλεσμα εκατόμβες νεκρών, αδιαχώρητο στις φυλακές και τεράστια κέρδη για τους εμπόρους.
10. Γιατί είναι καιρός να γίνει και στην Ελλάδα ο Στρατός αποκλειστικά επαγγελματικός.
11. Γιατί δεν δέχομαι κάποιοι συμπολίτες μου να υφίστανται διακρίσεις λόγω εθνοτικού, φυλετικού, θρησκευτικού ή σεξουαλικού ή οποιουδήποτε άλλου αυτοπροσδιορισμού ή προσανατολισμού.
12. Γιατί δεν θέλω στις εκλογές αυτές να χάσω την ευκαιρία να αποδοκιμάσω με την ψήφο μου το σημερινό πολιτικό τέλμα που δεν δίνει λύσεις στα αδιέξοδα που έχουν συσσωρευτεί. Γιατί είμαι πλέον πεισμένος ότι οι λύσεις δεν μπορούν να προέλθουν από αυτούς που ευθύνονται για αυτά τα αδιέξοδα.
13. Γιατί δεν θέλω να δώσω τη ψήφο μου σε αντιδημοκρατικά κόμματα της άκρας δεξιάς ή αριστεράς, δηλαδή σε όλους αυτούς που θέλουν να εκμεταλλευτούν την διαμαρτυρία των Ελλήνων πολιτών για να προωθήσουν τον εθνικισμό και τον σκοταδισμό, τον περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων και την κατάργηση της ελεύθερης αγοράς.
14. Γιατί θέλω να δώσω σε αυτές τις εκλογές την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους, ακόμα και άγνωστους, να δοκιμάσουν εκεί που απέτυχαν οι γόνοι των γνωστών πολιτικών οικογενειών και οι αυλικοί τους. Γιατί μόνο νέοι άνθρωποι, που δεν έχουν δεσμεύσεις και δεν υπολογίζουν κανένα πολιτικό κόστος μπορούν να πετύχουν αυτό που σήμερα φαντάζει ακατόρθωτο.
15. Γιατί απ΄όλα τα παραπάνω φαίνεται ότι η Φιλελεύθερη Συμμαχία, εκτός από νέους και άφθαρτους ανθρώπους, έχει και τις πολιτικές θέσεις αλλά και τον δυναμισμό που απαιτείται για να μπει η Ελλάδα σε μια νέα πορεία.
Ένα νέο κόμμα
Από νέους ανθρώπους
Για μια νέα Ελλάδα
και να προσθέσω και 2 επιπλέον αιτίες / σκέψεις
- γιατί δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στους πολιτικούς που ελέγχουν αυτή τη στιγμή ότι κινείται στη χώρα.Και δε θέλω να ελέγχουν ακόμη περισσότερα!
- γιατί πιστεύω ότι η μόνη λύση για πρόοδο της χώρας είναι επιτέλους να υπάρξει ατομική ευθύνη και όχι “συλλογική”… είδαμε τι συμβαίνει όταν “για όλα φταίει το κράτος”. Ας δούμε και τι θα συμβεί όταν ο καθένας έχει ευθύνη των πράξεών του!
…to be continued
Το έμαθα από το Greek University Reform του Θέμη Λαζαρίδη, που με τη σειρά του το έμαθε από άρθρο του βουλευτή Κέρκυρας Νίκου Γεωργιάδη στην Καθημερινή.
Οι πανεπιστημιακοί καθηγητές πληρώθηκαν κανονικά για όλη τη διάρκεια των κινητοποιήσεων. Μωρέ μπράβο… Μόνο 41 άτομα δήλωσαν απεργοί και αυτοί για 2 μέρες. Ούτε ένας “ακαδημαϊκός δάσκαλος” της ΠΟΣΔΕΠ δε βρέθηκε να πληρώσει το κόστος της απεργίας του.
Έτσι είπαμε ρε παιδιά; Αγώνας με κόστος των άλλων;
Το καινούριο υπουργείο παιδείας πλέον στεγάζεται σε ολυμπιακές εγκαταστάσεις που αλλιώς θα μέναν άχρηστες στο Μαρούσι. Μπορεί λοιπόν τα 38.000 τ.μ. να μην ανταγωνίζονται τα 350.000 τ.μ. του “Παλατιού του Λαού” του Nicolae Ceauşescu αλλά είναι μια αξιέπαινη προσπάθεια στα πλαίσια της οργάνωσης μιας μεγαλύτερης, δυνατότερης, αντιπαραγωγικότερης και πλήρως ελεγχόμενης γραφειοκρατίας.
Έτσι από τα καινούρια κτίρια θα βγαίνουν ολοκληρωμένα πολυσέλιδα προγράμματα που θα ελέγχουν με την παραμικρή λεπτομέρεια τί και πώς θα διδάσκεται ομοιόμορφα σε κάθε σχολείο από την Θράκη μέχρι την Κρήτη, και από την Κυψέλη μέχρι την Καλαμαριά. Επίσης θα βγαίνουν και θα μοιράζονται τα λεφτά στους δασκάλους και καθηγητές χωρίς κάποιο κριτήριο - απλώς τα συνολικά λεφτά κατά τη βούληση του υπουργού θα μοιράζονται σε μισθούς.Μια απλή διαίρεση.Τέλος θα μοιράζονται τα λεφτά των φορολογουμένων στα δημόσια και δωρεάν πανεπιστήμια (με κάποια άγνωστα κριτήρια , αφού δεν υπάρχει αξιολόγηση) , με την ελπίδα ότι δε θα γίνουν φεράρρι και τζακούζι.
Και στα εγκαίνια του σοβιετικού μνημείου της χώρας με ίσως τη χειρότερη εκπαίδευση στην Ε.Ε. ο κύριος Καραμανλής δήλωσε:
«Είναι το πρώτο βήμα στο σχεδιασμό για την αποκέντρωση δημοσίων υπηρεσιών».
Αυτή είναι η αποκέντρωση; Οι γραφειοκράτες να μετακομίσουν από το Σύνταγμα στο Μαρούσι;
Διάβασα αυτό το άρθρο της Μαρίνας Μάνη για την “Τυποεκδοτική” στην Ελευθεροτυπία, και έτσι για teaser θα παραθέσω μερικά από τα καλύτερα κομμάτια του:
Τα στελέχη της μπορεί να τραγουδούν την Κομμουνιστική Διεθνή για «της γης τους κολασμένους», αλλά ο τζίρος της έφτασε τα 40.000.000 ευρώ ετησίως.
Ο «Ριζοσπάστης» μπορεί να είναι η «επίσημη αγαπημένη», αλλά τα «κόκκινα» τυπογραφεία δεν σνομπάρουν τα χρώματα άλλων εφημερίδων: τυπώνουν από τη «Χώρα» του Γ. Τράγκα μέχρι τον «Ελεύθερο Τύπο» της Γιάννας Αγγελοπούλου κι από τον «Πρωταθλητή» του Ολυμπιακού και του Σ. Κόκκαλη μέχρι την «Αξία» του Χρηματιστηρίου και των μεγάλων μπίζνες.
…
Σήμερα, απλώνεται σε 12.000 τετραγωνικά στο Κρυονέρι Αττικής στο κέντρο μιας έκτασης 20 στρεμμάτων, ενώ από ρευστό ας είναι καλά οι τελευταίοι αναπτυξιακοί νόμοι και το επιχειρηματικό δαιμόνιο του Περισσού.
…
Κάποτε, μάλιστα, είχε κατηγορηθεί και ως… απεργοσπάστρια επειδή τύπωσε εφημερίδες στις οποίες η ΕΣΗΕΑ είχε κηρύξει απεργία για την καταβολή δεδουλευμένων: «Ημασταν δεσμευμένοι εμπορικά», απάντησαν τότε οι σύντροφοι υπεύθυνοι…
…
Σήμερα η «Τυποεκδοτική» ολοκληρώνει τις νέες εγκαταστάσεις της και ετοιμάζεται για νέα εφόρμηση, αποδεικνύοντας ότι το κόκκινο δαιμόνιο μπορεί να ντριμπλάρει τον καπιταλισμό ακόμη και μέσα στο γήπεδό του. Οσο για την επανάσταση, βλέπουμε…
Λίγο πριν πάω για ύπνο χθες, μπήκα στο in.gr και είδα σε τίτλο: Ελεύθερη εισαγωγή στα πανεπιστήμια προτείνει ο Αλ.Αλαβάνος. Επειδή το άρθρο δεν έλεγε και πολλά κι επειδή δεν ήθελα να πάθω σοκ βραδυάτικα παίρνοντας στα σοβαρά τη δήλωση όπως τη διάβαζα, περίμενα σήμερα για να μπω στο site του ΣΥΝ και να δω ακριβώς τι προτείνουν. Έτσι, το έπαθα σήμερα το σοκ. Πρόκειται για ένα κλασσικό, κλασσικότατο παράδειγμα σύγχρονου (ελληνικού έστω) αριστερού λόγου. Οι άνθρωποι αυτοί μπορούν να πουν ο,τιδήποτε και να το παρουσιάσουν σαν ουσιαστική πρόταση, αρκεί να ακούγεται ωραίο.Στο site τους, λοιπόν, υπόσχονται πολλά. Πάρα πολλά. Για σχεδόν όσο διαρκεί αυτό το ποστ, θα υποθέσω ότι όσα λένε έχουν πραγματικά βάση και είναι υλοποιήσιμα. Θα επικεντρωθώ όμως στο βασικό σημείο του κειμένου και του τίτλου. Λένε λοιπόν:
Καθιερώνεται η ελεύθερη πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο. Όλοι ανεξαίρετα οι απόφοιτοι/ες του ελληνικού Λυκείου, γενικού ή τεχνικού, μέχρι την καθιέρωση του Ενιαίου Λυκείου, όπως υποστηρίζουμε, έλληνες πολίτες ή παιδιά μεταναστών, [να] έχουν το δικαίωμα από τον αμέσως επόμενο χρόνο σε δωρεάν φοίτηση σε ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο, σε σίτιση, στέγαση και χρήση των συγκοινωνιακών μέσων.
Η φράση “ελεύθερη πρόσβαση στα Πανεπιστήμια” αναφέρεται 10 φορές μέσα στο κείμενο και ο συντάκτης του κειμένου υπόσχεται: “Η οικογενειακή και μαζική «υστερία» σχετικά με τα θέματα και την βαθμολογία των πανελλαδικών, μοναδικό σχεδόν φαινόμενο σε όλη την Ευρώπη, θα αποφορτιστεί”. Το εύλογο ερώτημα που μπορεί να έχει λοιπόν κάποιος, είναι τι να εννοούν, άραγε, λέγοντας “ελεύθερη πρόσβαση”. Εννοούν ότι θα μπορεί να πηγαίνει ο καθένας σε όποια σχολή θέλει; Δηλαδή αν 10000 άτομα αποφασίσουν ότι θέλουν να πάνε στην Ιατρική, θα πρέπει να τους δεχτεί όλους η σχολή; Αναζητώ μια απλή διευκρίνηση σε αυτό το απλό ερώτημα. Διάφορες αοριστίες του στυλ “Ο τρόπος επιλογής θα έχει σχέση με την εργασιακή τους πορεία και γενικά με τη δημιουργική τους δραστηριότητα” δε σε βοηθάνε και πολύ να βγάλεις άκρη.
Μετά από αρκετές παραγράφους διαβάζω τη μοναδική πρόταση σε όλο το κείμενο, που εξηγεί πώς θα ήθελε ο ΣΥΝ να γίνεται η μετάβαση από το Λύκειο στο Πανεπιστήμιο:
Όλοι ανεξαιρέτως οι απόφοιτοι του Λυκείου που το επιθυμούν εγγράφονται στο πανεπιστήμιο με βάση το απολυτήριό τους και με δήλωση των προτιμήσεών τους.
Με βάση το απολυτήριό τους, λοιπόν και τις δηλώσεις προτιμήσεων. Άρα ο βασικός μηχανισμός παραμένει ο ίδιος. Όσο και η απορία: “τι εννοούν λέγοντας ελεύθερη πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο“; Και επειδή το σημείο είναι κρίσιμο και ο αναγνώστης μπορεί να αρχίσει να σκέφτεται, πέφτει στο καπάκι άλλη μια γερή και αόριστη υπόσχεση.
Το πρώτο πανεπιστημιακό έτος δεν είναι πια οριοθετημένο σε ΑΤΕΙ ή Πανεπιστήμια, σε μια Σχολή ή ένα Τμήμα. Διακρίνεται για το ευρύ γνωστικό του περιεχόμενο. Διαμορφώνεται με βάση συγκεκριμένες κατευθύνσεις, που καλύπτουν βασικές εγκύκλιες μαθήσεις που υποστηρίζουν τις επιμέρους επιστήμες, και περιλαμβάνει ένα ευρύτερο αριθμό Σχολών ή Τμημάτων ενός Ιδρύματος ή και όλο το Ίδρυμα και επιτρέπουν στον φοιτητή με εμπειρία στο δεύτερο έτος να επιλέξει Σχολή ή Τμήμα.
Με άλλα λόγια, μιας και φτάσαμε στο δια ταύτα και είδαμε ότι πάλι πρόσβαση με βαθμολογία και κατάταξη θα είχαμε και με το σύστημα του ΣΥΝ, δε ρίχνουμε και λίγη σάλτσα ακόμα με μπόλικα ωραία λογάκια; Οπότε τι βρήκανε να πούνε… Προπαρασκευαστικό έτος. Οπότε η τελική επιλογή και κατάταξη θα γίνεται ένα χρόνο αργότερα. Ας θεωρήσω και πάλι ότι το μέτρο αυτό είναι θετικό, είναι υλοποιήσιμο, κλπ. Η απορία μου παραμένει: “τι εννοούν λέγοντας ελεύθερη πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο“; Γιατί και πάλι…
Στο τέλος του πρώτου έτους θα γίνεται η κατάταξη του φοιτητή στη συγκεκριμένη Σχολή ή Τμήμα με βάση την επιλογή του, που θα είναι ώριμη, με γνώση του πανεπιστημιακού χώρου και του επιστημονικού αντικειμένου και την απόδοσή του στα μαθήματα του πρώτου έτους. Με βάση τα κριτήρια αυτά θα είναι δυνατή υπό όρους και η οριζόντια μετακίνηση.—
Αρκετά. Το πήραμε το μάθημά μας. Θες να είσαι αριστερός πολιτικός και να δείχνεις ότι νοιάζεσαι για το λαό; Θες να δείξεις ότι εσύ έχεις τη λύση για τα προβλήματά του; Ακολούθα τα παρακάτω βήματα:
1. Διέλεξε ένα θέμα που πονάει πολύ κόσμο (”η πρόσβαση στα πανεπιστήμια”).
2. Δώσε την πιο μεγάλη υπόσχεση που μπορείς για το πρόβλημα ( “ελεύθερη πρόσβαση στα πανεπιστήμια” ).
3. Επανάλαβέ τη όσο μπορείς ( 10 φορές σε μια σελίδα είναι καλά 
, θα την πούνε κι άλλες τόσες στις ειδήσεις )
4. Αν η υπόσχεση για το πρόβλημα δεν είναι ρεαλιστική, μίλα και για άλλο θέμα, υποσχέσου τον παράδεισο επί γης, θεώρησε τα προαπαιτούμενα των προτάσεών σου δεδομένα (”το Λύκειο, αν εφαρμοστούν οι προτάσεις που έχουμε στο μυαλό μας, γίνεται τέλειο”, “οι πανελλήνιες καταργούνται, οπότε πάει και το άγχος των πανελληνίων!”, “μετά τις απαραίτητες αναδιαρθρώσεις που έχουμε στο μυαλό μας, όλα θα λειτουργούνε όπως πρέπει και θα είσαι στο πανεπιστήμιο χωρίς άγχος”).
5. Μην το #μπιπ# τελείως, πες και καμιά γενική αλήθεια ( “είπαμε, θα είναι όλα τέλεια, αλλά η επιστήμη θέλει και διάβασμα - το είπε κι ο Καρλ Μαρξ” — δείτε την τελευταία γραμμή της σελίδας τους :-)).
6. Και… σε περίπτωση που πάει όντως κάτι να αλλάξει, κάνε τα πάντα να μη γίνει τίποτα.
Ακόμα ένα βίντεο βγαίνει στη δημοσιότητα με πρωταγωνιστές αστυνομικούς οι οποίοι παρουσιάζονται να ασκούν ψυχολογική και σεξουαλική βία σε νεαρές ιερόδουλες μέσα σε κάποιο αστυνομικό τμήμα. Στο ίδιο άρθρο αναφέρεται ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα βίντεο που κυκλοφορούν. Ωραίο hobby! Εμείς τους πληρώνουμε για να μας προστατεύουν και αυτοί κάνουν τους σκηνοθέτες βασανίζοντας τους ηθοποιούς.
Επίσης στο παραπάνω λινκ αναφέρεται:
” ο κ. Β. Πολύδωρας έδωσε αυστηρές οδηγίες σε όλους τους αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ. να προχωρήσουν σε επιχείρηση μαζικών ελέγχων για την ανακάλυψη και καταστροφή παρόμοιων βίντεο.”
Πώς είπατε; Α μάλιστα,δηλαδή θα υπάρξει κινητοποίηση.Όχι για το αν γίνεται κακοποίηση, όχι για το ποιος φταίει για τα βασανιστήρια, όχι για το αν παραβιάζονται κατάφορα ατομικά δικαιώματα και νόμοι στα αστυνομικά τμήματα - αλλά για να σταματήσουν να κυκλοφορούν τα κακά βίντεο! Ευτυχώς υπάρχει και το internet…
Στις 21/6 με είσοδο ελεύθερη, με συντονιστή τον Στάθη Χαϊκάλη.
Εύστοχα τα σχόλια, λάθος ώρα καθώς οι bloggers συχνά δουλεύουν κιόλας. Λάθος μέρα καθώς πρόκειται για την μέρα δίκης του blogme.gr. Δεν ξέρω αλλά δε νομίζω ότι οι πολιτικοί που θα συμμετάσχουν να είναι και οι καλύτεροι για να μιλήσουν για την πολιτική και τα blogs… Έχω την (ρομαντική πεποίθηση ότι η συζήτηση στο διαδίκτυο είναι πολύ ανώτερη από αυτή στα τηλεοπτικά παράθυρα! Θα ήθελα περισσότερους από τους γνωστούς - άγνωστους πολιτικούς bloggers! Άρα και λάθος καλεσμένοι.
(παρ’όλα αυτά, καλό είναι που γίνεται! :D)
Ο Στέφανος Μάνος είναι ένας από τους πολιτικούς που εκτιμώ πολύ. Μια δήλωση, όμως, που ανέβασε στο κανάλι του στο YouTube με βρίσκει να διαφωνώ κάθετα.
Στη δήλωση αυτή ο Στέφανος Μάνος αναφέρεται σε μια δημοσκόπηση, σύμφωνα με την οποία μεγάλο μέρος των Ελλήνων ψηφοφόρων θα ήθελαν να δουν κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Ο Στέφανος Μάνος δηλώνει ότι βρίσκει θετικά τα αποτελέσματα της έρευνας. Διότι “τι κατάφεραν οι μονοκομματικές κυβερνήσεις των τελευταίων 10 ετών; [...] Κανένα πραγματικά σοβαρό ζήτημα δεν αντιμετωπίστηκε. Σε πολλά μοιάζουν οι κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή. Σε ένα όμως, είναι απαράλλακτες: στην ικανότητά τους να θάβουν κάτω από το χαλί όλα τα σοβαρά ζητήματα. Τα αναβάλλουν όλα για την επόμενη τετραετία.[...] Χρειαζόμαστε λοιπόν ένα κυβερνητικό σχήμα που δεν αναβάλει - μια κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ“.
Από πού ακριβώς προκύπτει ότι μια κυβέρνηση συνεργασίας θα ήταν και κυβέρνηση που δεν αναβάλλει, δε μας το διευκρινίζει ο κύριος Μάνος. Πρέπει να θυμόμαστε ότι στο κοινοβουλευτικό σύστημα δεν υπάρχει μόνο κυβέρνηση αλλά και αντιπολίτευση. Και αν η αντιπολίτευση δεν ξεσκεπάζει αυτά που σκεπάζει η κυβέρνηση, είναι εξίσου συμμέτοχη στη συγκάλυψη. Η ΝΔ του Κώστα Καραμανλή, πριν γίνει κυβέρνηση, ήταν η αντιπολίτευση του Κώστα Σημίτη. Αν η ΝΔ του Κώστα Καραμανλή δεν απεκάλυπτε όσα συγκάλυπτε (κατά το Στέφανο Μάνο) η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη και αν μάλιστα συνεχίζει την ίδια (κατά το Στέφανο Μάνο και πάλι) τακτική συγκάλυψης ως κυβέρνηση, τότε τι μας κάνει να ελπίζουμε ότι μια συνεργασία ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα διέκοπτε αυτήν την τακτική;
Ένα ακόμα πιο σημαντικό σημείο διαφωνίας μου όμως βρίσκεται στο παρακάτω μέρος της δήλωσης.
“Στις επόμενες εκλογές, λοιπόν, 1 στους 4 Έλληνες δεν πρέπει να ψηφίσει Νέα Δημοκρατία ή ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να ψηφίσουν κάτι άλλο. [...] Η ψήφος στο ‘κάτι άλλο’ δε σημαίνει απαραιτήτως αποδοχή των προγραμμάτων του άλλου. Είναι όμως συνειδητή εντολή στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να συνεργαστούν. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει“.
Με αφήνει έκπληκτο αυτή η δήλωση. Πέρα από τα περί συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με εκπλήσσει κυρίως η λογική της. Να ψηφίσουν οι πολίτες κάτι που δεν πιστεύουν για να πετύχουμε τεχνητά ένα αποτέλεσμα (με άγνωστες συνέπειες); Αν από το κοινοβουλευτικό μας σύστημα αφαιρέσουμε και τη θεμελιώδη υπόθεση ότι η ψήφος εκφράζει την άποψη του εκλογικού σώματος, τι άλλο μένει; Τι θα μπορεί να επικαλεστεί τότε μια κυβέρνηση που θέλει όντως να κάνει αλλαγές; Ή μήπως περιμένει ο κύριος Μάνος ότι θα πάρει πχ ο ΣΥΝ 15% και θα πει “ναι καταλαβαίνουμε, δε μας ψήφισαν επειδή μας θέλουν, αλλά επειδή θέλουν κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ και ΝΔ”;
Δε βλέπω γιατί να καταφύγουμε σε τέτοια τρικ. Στην πραγματικότητα υπάρχει άλλος τρόπος για να αλλάξει η πολιτική κατάσταση και είναι ο τρόπος που υποτίθεται ότι πρέπει να δουλεύει μια σοβαρή δημοκρατία: η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τα υπόλοιπα κόμματα να καταρτίσουν σοβαρά προεκλογικά προγράμματα για συγκεκριμένα προβλήματα (και όχι τα συνοθυλεύματα αρλουμπολογίας που βγάζουν σποραδικά για τα μάτια του κόσμου). Και (κυρίως) οι Έλληνες πολίτες να απαιτούν ενημέρωση για τα προγράμματα των κομμάτων και να ψηφίζουν πάντα το πρόγραμμα που τους εκφράζει καλύτερα. Εάν όντως θέλουν σωστή δημοκρατία. Γιατί μπορεί και να μη θέλουν.
Είμαστε σε μια χώρα και ήπειρο που τα πράγματα δύσκολα αλλάζουν.Πολύ δύσκολα. Η ασία κινείται με φρενήρεις ρυθμούς προς τα μπροστά, η αμερική βρίσκεται σε μια συνεχή οικονομική κίνηση, η αφρική σιγά σιγά ξυπνάει και κάποιες αραβικές χώρες παρουσιάζουν πρωτόγνωρη εικόνα κοσμογονίας. Και η Ελλάδα; Χμμμ… ΟΧΙ
Αυτή είναι η μόνιμη απάντηση των αριστερών - δήθεν προοδευτικών αλλά και των δεξιών - δήθεν φιλελεύθερων. Δεν το έχουμε καταλάβει αλλά η πλειοψηφία είναι βολεμένη γιαυτο δεν αλλάζει ποτέ τίποτα.
Και τώρα το απλό ερώτημα. η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα; η απάντηση είναι ΟΧΙ .
Η κότα έκανε το αβγό; OXI Είναι γνωστές οι τακτικές των κύκλων και των κέντρων συμφερόντων των κοτών που θέλουν να μας πείσουν με την προπαγάνδα τους ότι η